Reakcje ławki Realu Madryt w Klasyku [VIDEO]

W tłumaczeniu poniższego filmiku kursywą zaznaczyliśmy słowa, które odczytano z ust zawodników i trenera. Pozostałe wypowiedzi należą do narratora bądź kibiców. Angielskie wypowiedzi pozostawiamy w oryginale.

[od 0:01] Kylian przechodzi przed ławką rezerwowych, mówiąc: „Golazo! Najlepszy w mojej karierze, najlepszy gol w mojej karierze”. Dostaje dostojne brawa, ale José pozostaje niewzruszony. Nie przyjechał tu świętować wygranych bitew. Przyjechał wygrać wojnę.

[0:18] Wokół niego robi się gorąco. Pojawił się on. Rüdiger: „Ręka! Chodź to obejrzeć, chodź to obejrzeć!”. Domagają się od sędziego odgwizdania ręki Balde i w okolicach zaczyna to przeszkadzać. Z ławki Barcelony: „Weź już się zamknij”.

[0:36] Faul Gordona, Arda zwija się po murawie, a Rodri nie dowierza: „Nie, nie, nie, nie”. Na ławce Mili mówi: „Atak od tyłu”. A rozkazy są jasne. Rüdiger: „Stay on the floor”. Asystent Nuno Santos: „Floor, floor”. I się śmieje. Toñaco zaczyna się bawić.

[1:03] Eduardo frunie ku szczęściu. Zaczyna się u Rüdigera: „Aj, aj, aj, aj, aj!”. Źrebak zerwał się z uwięzi!

[1:12] José na kolanach i z wystawionym językiem, świętuje odzyskanie Barcelony. Pod tamtą trybuną Eduardo już widzi, kto się do niego zbliża. Rüdiger: „Cama, Cama”. Camavinga: „Aj!”. Po kilku pieszczotach od Toñaco ląduje na ziemi. Arda, który styka się głową z Jude’em, też krzyczy, gdy widzi nadbiegającego Kyliana.

[1:38] To czas dla odważnych. Militão nie jest już w stanie usiedzieć na miejscu. Woła Kyliana i prosi go, żeby trochę cofnął się do obrony. „Kylian!”. A sam Kylian: „Aurélien! Dalej, dalej!”. Na boisku nadszedł czas dla odważnych.

[1:56] Na boisku po jednej stronie pojawia się opakowanie chipsów, a po drugiej Bernardo krzyczy rozpaczliwie: „Kiki, nie! Przytrzymaj piłkę!”. Kiki czeka. Widzi, co nadchodzi. José to świętuje, a na twarzy Álvaro [Carrerasa] pojawia się uśmiech.

[2:15] „Why you do that?”, mówi Cama do Karima, a Sami [Khedira]: „Nie rzucaj mu piłki”. Już zaczynają smakować to zwycięstwo.

[2:25] Czegoś jeszcze brakuje. To Toñaco, który nie może się doczekać, aż ktoś zagwiżdże. Rüdiger: „Zagwiżdż gwizdkiem!”. Obok niego Yan się uśmiecha i go obejmuje.

[2:36] Teraz to już rzeczywistość. José wrócił i od razu rusza w stronę jednego człowieka. Z zaciśniętą pięścią, triumfujący jak za dawnych czasów. Pozostawia po sobie ten obrazek przy pochylonym Lamine’ie. I uścisk José, który w ten sposób docenia swojego bramkarza.