Osiem nagród MVP i jedenaście goli madridistas w fazie grupowej mundialu

Piłkarze Realu Madryt bardzo mocno zaznaczyli swoją obecność w fazie grupowej mundialu. Zawodnicy Królewskich byli wybierani MVP meczu osiem razy, najczęściej spośród graczy wszystkich klubów. Piłkarze Liverpoolu zgarnęli cztery takie wyróżnienia, zawodnicy PSG i Bayernu po trzy, a żaden gracz Barcelony nie został wybrany najlepszym piłkarzem spotkania.

Do tego dochodzą bramki. Zawodnicy Los Blancos strzelili w fazie grupowej jedenaście goli, najwięcej w klubowym zestawieniu strzelców tego mundialu. Piłkarze PSG mieli dziesięć trafień, Crystal Palace i Sunderlandu po siedem, a Arsenalu, Liverpoolu, Interu Miami i Villarrealu po pięć. Wyróżnienia indywidualne nie wiszą więc w próżni. Idą za nimi gole i asysty.

Najwięcej dali Kylian Mbappé i Vinícius. Obaj zakończyli fazę grupową z czterema golami. Francuz dołożył dwie asysty, Brazylijczyk jedną. W reprezentacjach dostali role, w których mogli atakować przestrzeń, kończyć akcje i regularnie pojawiać się tam, gdzie są najgroźniejsi. W Madrycie najważniejsze będzie ich połączenie w jednym zespole.

To jeden z głównych tematów dla Mourinho. Mbappé i Vinícius mają być twarzą ataku, ale Real nie może żyć wyłącznie ich indywidualnymi próbami. Przy obu trzeba znaleźć równowagę, której w poprzednim sezonie często brakowało. Także po stratach, przy pressingu i w momentach, gdy środek pola zostawał zbyt odsłonięty.

Osobnym przypadkiem jest Bellingham. Dwa gole i asysta w fazie grupowej to dobry dorobek, ale równie ważna była jego pozycja na boisku. W reprezentacji Anglii Jude częściej pojawiał się bliżej pola karnego i brał udział w akcjach kończonych strzałem. W Realu z czasem coraz częściej grał niżej, szerzej i dalej od miejsc, w których po przyjściu z Borussii Dortmund był najgroźniejszy.

Arda Güler strzelił jednego gola, Brahim Díaz zanotował dwie asysty, a Tchouaméni jedną. Za największymi nazwiskami są też zawodnicy, których Mourinho będzie musiał sensownie wykorzystać. Arda po raz kolejny przypomniał, jak dużo widzi z piłką przy nodze. Brahim dał Maroku konkret w ostatnim podaniu. Tchouaméni pozostaje piłkarzem, którego znaczenie będzie zależało także od tego, co trener zrobi z resztą środka pola.

Powrót Mourinho nie musi oznaczać przebudowy od zera. W Madrycie mówi się o porządku, dyscyplinie i zmianie atmosfery, bo po ostatnim sezonie trudno od tego uciec. Faza grupowa mundialu przypomniała jednak, że wielu piłkarzy z kadry Realu potrafi dawać liczby i wpływać na mecze, gdy ma wokół siebie jasny plan.

Nie wszystko wyglądało tak dobrze. Valverde wraca z mundialu po trudnym sezonie i rozczarowującym turnieju z Urugwajem. Rüdiger zaczynał jako rezerwowy, ale po kontuzji Nico Schlotterbecka jego znaczenie w Niemczech powinno wzrosnąć. Alaba pozostaje osobnym przypadkiem, bo jego kontrakt wygasa 30 czerwca. Endrick wraca z wypożyczenia i nadal trzeba zdecydować, jaką rolę może mieć w tej drużynie.

Do tego dochodzą zawodnicy sprowadzeni w trakcie turnieju: Marc Cucurella, Bernardo Silva i Ibrahima Konaté. Przy Denzelu Dumfriesie wciąż trzeba postawić jeszcze gwiazdkę, bo klub nie potwierdził oficjalnie transferu. Mourinho będzie musiał poukładać nie tylko największe gwiazdy, ale też nowych piłkarzy i tych, którzy w poprzednich miesiącach mieli bardzo różne miejsce w hierarchii.

Dla Mourinho to konkretny punkt wyjścia. Piłkarze Realu dali mu w fazie grupowej gole Kyliana Mbappé, Viníciusa, Bellinghama i Ardy, asysty Brahima i Tchouaméniego, osiem nagród MVP i kilka bardzo różnych ról w reprezentacjach. Po fazie grupowej trudniej sprowadzać rozmowę o tej kadrze wyłącznie do braków. Najważniejsze będzie to, czy Mourinho znajdzie sposób, by połączyć tych zawodników w Madrycie.

Statystyki madridistas po fazie grupowej mundialu

* Real Madryt nie potwierdził jeszcze oficjalnie jego transferu.
** Jego kontrakt wygasa 30 czerwca 2026 roku.