Hiszpania ma nowego szefa

Od debiutu w 41. minucie marcowego meczu Holandia – Hiszpania Dean Huijsen ani razu nie wypadł z wyjściowego składu reprezentacji. Wyszedł w podstawowym składzie w rewanżu z Holendrami na Mestalli, zagrał od początku w półfinale i finale turnieju Final Four z Francją i Portugalią, a potem powtórzył to w Bułgarii, z numerem 5 na plecach, opisuje dziennik MARCA.

W Sofii przejął stery tak samo jak w Realu Madryt. Nie prosząc o to. Jakby od zawsze należały do niego. Był drugim hiszpańskim zawodnikiem pod względem liczby kontaktów z piłką (116) oraz podań – 98 celnych na 104 (94%) – ustępując tylko Pedriemu (142 kontakty), który zagrał celnie 120 z 130 podań (92%). Do tego momentu bardzo dobry występ, ale dość naturalny jak na stopera zespołu, który absolutnie dominuje posiadanie (Hiszpania miała 78%).

Skuteczny w krótkich i długich podaniach
Różnica zaczyna się w ostatniej tercji boiska. Huijsen miał w niej najwięcej podań – 25, o pięć więcej niż Pedri. Stoper, który jakby zapomina, że nim jest: dołącza do ataku i rozdziela piłki jak pomocnik w pobliżu pola karnego rywala. Kibice Realu Madryt w trzech kolejkach, w których zdążyli go podziwiać, przyzwyczaili się już do widoku, jak krąży w okolicach pola karnego przeciwnika, patrząc prosto w oczy jego środkowym obrońcom, zauważa MARCA.

Jest drugim piłkarzem La Ligi pod względem liczby podań i podań do przodu (odpowiednio 262 i 187), w obu przypadkach ustępuje jedynie Pedriemu (277 i 217). W Bułgarii znów błysnął w swojej specjalności – długich podaniach: sześć celnych na siedem prób. Jedno z nich, idealnie na nogę do Lamine, rozpoczęło akcję na 0-1. W La Lidze ma 23 celne długie podania na 27 prób i jest najlepszym zawodnikiem z pola w tej klasyfikacji, otoczonym przez bramkarzy. Dla kontekstu: następny zawodnik z pola to Bartra – 21/34. A Leo Román, bramkarz Mallorki, ma tyle samo celnych długich piłek co Huijsen, ale potrzebował do tego 72 prób, wylicza MARCA.

Wszechobecny w defensywie
Chęć włączania się do ataku nie sprawia, że zaniedbuje tyły. W Sofii był Hiszpanem z największą liczbą działań defensywnych – siedem. Le Normand i Cubarsí, którzy zagrali po jednej połowie, mieli po dwie interwencje. Nie było ataku, który nie przechodziłby przez jego nogi, i prawie nie było akcji obronnej, w której nie brał udziału.

W duecie stoperów u Luisa de la Fuente w najbliższym czasie mogą pojawić się wątpliwości. A ściślej – jedna: kto będzie partnerem Huijsena w Turcji?