Fábregas: Jesteśmy agresywną drużyną

W rozmowach z Cesciem Fabregasem aż trudno uwierzyć, że chłopak ten ma dopiero 18 lat. Zawsze rozważny, Cesc przyjeżdża na Bernabéu po raz pierwszy. Dziś wszyscy Hiszpanie obserwować będą młodą gwiazdę i zadawać sobie pytanie: dlaczego nie gra on w La Liga?

Gra na Santiago Bernabéu robi na Tobie wrażenie?
Tak, ale nie tylko na mnie, także na moich kolegach z drużyny. Niektórzy mówią, że nie mieli jeszcze okazji grać w takiej świątyni futbolu. To jest ich marzenie.

Występowałeś już kiedyś przeciwko Realowi?
Tak, z tego co pamiętam, to nie raz, czy dwa, na przykład w młodzikach Barçy razem z Leo Messim. Z drużyny Madrytu szczególnie zapamiętałem Javiego Garcíę, teraz gracza Realu Madryt Castilla.

W Madrycie wszyscy byli zadowoleni z losowania. Mówiło się, że Real trafił na najwygodniejszego rywala.
Tak? Wszystko, co mówi się ostatnimi czasy przeciwko nam, wkrótce zaprocentuje. Ci, którzy myślą, że nie będziemy nikomu robić krzywdy i damy spokojnie pograć sobie rywalowi, są w dużym błędzie.

Pojawiają się opinie, że Twoje umiejętności już teraz pozwalałyby Ci na grę w takich klubach jak Real, Juve, czy Bayern.
Tak, słyszałem takie pogłoski, po prostu taki mam styl, lubię też rozgrywać piłkę. Jest jednak wielu graczy o umiejętnościach podobnych do moich. Na nasze szczęście, Real jest drużyną, która pozwala grać piłką.

Jak myślisz: jak zagra Real Madryt? Zachowawczo czy agresywnie?
To Arsenal gra bardzo agresywnie! Udowodniliśmy to już na arenie europejskiej. W Anglii jednak są drużyny, które grają znacznie bardziej agresywnie niż my, lecz w warunkach europejskich powiedzieć można, że mygramy naprawdę ostro.

Deklarujesz, że jesteś barcelonistą. Czy to dodatkowo Cię motywuje?
Tak, być może. Wciąż trzymam kciuki za Barceloną i w każde weekendy oglądam ich mecze w telewizji, Realu również. Kiedy tylko przyjeżdżam w odwiedziny do Barcelony, od razu udaję się na Camp Nou. Gdy byłem mały chodziłem na każde derby, to wyjątkowe święto, coś niesamowitego.

Porozmawiajmy o Madrycie. Sądzisz, że odejście Claude'a Makelele bardzo wpłynęło na drużynę?
Pewnie. Żeby zrozumieć jak cennym graczem jest Francuz, trzeba po prostu obok niego zagrać. Nie wiem czy to prawda, że w Madrycie go nie doceniano, ale wiem natomiast, że jest to naprawdę imponujący zawodnik.

Nie byłoby dla Ciebie lepiej, gdybyś grał obok takiego zawodnika jak Makelele?
Jako zawodnik cały czas ewoluuję. W Barcelona kształciłem się obok Xaviego, uczyłem się gry w defensywie. Występowałem również z Messim, Piqué (Manchester United), Pedrazą... I prawie zawsze wygrywaliśmy na wielkim luzie. Strzelałem dużo goli i zawsze ciągneło mnie do przodu. Co się stało? Gdy przybyłem do Arsenalu, zmieniłem się. Tutaj nie mogłem już sobie pozwolić na takie wycieczki, nauczyłem się sporo innych rzeczy.

W czym ulepszyłeś swoją grę?
W defensywie. Zrozumiałem, że środkowy pomocnik nie musi robić wszystkiego: biegać od jednego pola karnego do drugiego, strzelać gole, bronić... Nie. Trzeba być inteligentnym, a Anglia sprawia, że powoli staję się piłkarzem kompletnym. Wcześniej byłem jedynie dobry.

Nie sądzisz, że powinieneś trochę przytyć?
W zeszłym roku sztab szkoleniowy Arsenalu nie pozwalał mi chodzić na salę gimnastyczną, by nabierać masy mięśniowej. Mogłem robić to tylko raz na dwa miesiące, bo, jak mówili, w wieku 17 lat wciąż dojrzewałem i rozgrywałem w tym czasie za dużo spotkań. Teraz mogę ćwiczyć. Chodzę na siłownię dwa razy w tygodniu i czuję się z tym bardzo dobrze.

Jacy są środkowi pomocnicy w Madrycie? Pablo García, na przykład, jest kontuzjowany.
To dobry gracz. Wie, co robić z piłką, potrafi konstruować akcję i równie dobrze radzi sobie w defensywie. Wręcz idealnie nadaje się do gry w lidze angielskiej. Wielu ludzi gwiżdże na niego w Hiszpanii, ale w Anglii nic takiego nie miałoby miejsca. Na pewno.

A Gravesen?
Pomocnik kompletny, zarówno w defensywie, jak i ofensywie. Gdy zachęcał mnie do przejścia do Realu, powiedziałem to moim kolegom z Arsenalu, a oni doszli do wniosku, że Thomas wie, co dobre.