Zmiana na czas

Czasami decyzja o zwolnieniu trenera w trakcie sezonu na dłuższą metę może się okazać właściwa i korzystna dla klubu. Tak przynajmniej mówi historia Realu Madryt. W sumie klub ze stolicy Hiszpanii decydował się na zmianę szkoleniowca w trakcie sezonu szesnaście razy. Połowa tych przypadków kończyła się zdobyciem trofeum na koniec danego sezonu.

Sezon 1942/43
Pierwsza w historii klubu sytuacja, w której dochodzi do zmiany trenera w połowie rozgrywek. Ze stanowiska trenera zwolniony został wówczas Juan Armet, którego zastąpił Ramón Encinas. I chociaż w tamtym sezonie zespół nie wywalczył ostatecznie żadnego tytułu, to i tak dotarł do finału Copa del Rey, w którym przegrał z Athletikiem Bilbao.

Sezon 1950/51
Po raz pierwszy w historii w trakcie jednego sezonu zespół miał trzech różnych trenerów. Przez ławkę trenerską przewijali się kolejno Michael Keeping, Baltasar Albéniz i Héctor Scarone. Ostatecznie żaden z nich nie doprowadził Królewskich do żadnego triumfu.

Sezon 1959/60
W tym sezonie rozpoczyna się trenerska przygoda z Realem Madryt legendarnego Miguela Muńoza. W trakcie rozgrywek zastąpił on na stanowisku Luisa Carniglię. Muńoz już w swoim pierwszym sezonie zdobył z ekipą Królewskich piąty Puchar Europy. Na przestrzeni kolejnych lat dołożył między innymi kolejny Puchar Europy i aż dziewięć mistrzostw Hiszpanii.

Sezon 1973/74
Miguel Muńoz przeżywa swego rodzaju déjà vu, ale tym razem jest po drugiej stronie barykady. Po szesnastu latach na czele pierwszej drużyny zostaje zmieniony przez Luisa Molowny'ego, który w swoim pierwszym sezonie wygrywa Copa del Rey – w finale rozgrywek pewnie pokonuje Barcelonę 4:0.

Sezon 1977/78
Miljan Miljanić rozpoczyna swój czwarty sezon na czele pierwszej drużyny, ale zostaje zwolniony już po porażce w pierwszym oficjalnym meczu z Salamancą. Do klubu znów wraca Luis Molowny, który w pierwszym sezonie zgarnia 18. tytuł mistrza Hiszpanii.

Sezon 1981/82
Vujadin Boškov jest trenerem pierwszego zespołu, gdy Real Madryt przeżywa jedną ze swoich największych europejskich golead w historii – 0:5 z Kaiserslautern. Dwa mecze później jugosłowiański szkoleniowiec zostaje zwolniony, a jego miejsce zajmuje... Luis Molowny. Po zaledwie trzech meczach ponownie zgarnia tytuł – Copa del Rey.

Sezon 1984/85
Ku zaskoczeniu wszystkich Amancio Amaro zostaje zwolniony w przedostatniej kolejce. Na ratunek ponownie przychodzi Luis Molowny, który w tym sezonie prowadził drużynę w sumie w dziesięciu meczach i zgarnął kolejne dwa tytuły – Puchar UEFA i Copa de la Liga.

Sezon 1990/91
Drugi w historii sezon, w którym Real Madryt ma w sumie trzech różnych trenerów. Najpierw zwolniony został John Toshack, którego tymczasowo zastąpił trener ze szkółki – Alfredo Di Stéfano. Razem z nim Królewscy wygrali Superpuchar Hiszpanii pokonując Barcelonę 4:1. Następnie „na stałe” sprowadzony został Radomir Antić, który ostatecznie nie świętował żadnego triumfu.

Sezon 1991/92
W tamtym sezonie wszystko szło po myśli Radomira Anticia, którego drużyna była liderem La Ligi i wciąż walczyła w Copa del Rey i w Pucharze UEFA. Mimo to ówczesny prezes, Ramón Mendoza, zdecydował się na zmianę trenera i postawił na Leo Beenhakkera. Razem z Holendrem Królewscy przegrali mistrzostwo tracąc punkty w ostatniej kolejce z Tenerife, z europejskich pucharów odpadli w półfinale z Torino, a w Copa del Rey przegrali z Atlético Madryt.

Sezon 1993/94
Benito Floro po meczu z Lleidą urządził swoim podopiecznym karczemną awanturę – jego zdaniem nie prezentowali poziomu godnego Realu Madryt. To była jego ostatnia „akcja” w roli trenera Królewskich. Klub postawił wówczas na Vicente del Bosque, który ostatecznie nie zdołał odwrócić losów dwumeczu w rewanżu z PSG w Pucharze Zdobywców Pucharów, a ligowe zmagania zakończył na trzecim miejscu.

Sezon 1995/96
Przygoda Jorge Valdano na czele pierwszej drużyny Realu Madryt zakończyła się po porażce przed własną publicznością z beniaminkiem Rayo Vallecano. Tymczasowo drużynę przejął Del Bosque, a następnie sprowadzony został Arsenio Iglesias. Ostatecznie sezon zakończył na szóstym miejscu w La Lidze, 1/8 finału Copa del Rey i ćwierćfinale Ligi Mistrzów.

Sezon 1999/2000
Ze stanowiska zwolniony został John Toshack, a Del Bosque mógł na dłużej zadomowić się na czele pierwszej drużyny. W swoim pierwszym sezonie Hiszpan zdobył z Realem Madryt La Octavę pokonując w finale Ligi Mistrzów Valencię.

Sezon 2004/05
José Antonio Camacho tuż po rozpoczęciu sezonu rezygnuje z funkcji szkoleniowca. Tymczasowo zastępuje go Mariano García Remón, a następnie pierwszy zespół przejmuje Vanderlei Luxemburgo. Brazylijczyk ostatecznie nie zdobył z Realem Madryt ani jednego tytułu.

Sezon 2005/06
Luxemburgo wytrwał na stanowisku trenera Realu Madryt dokładnie 11 miesięcy i 4 dni. W swoim drugim sezonie został zwolniony, a zastąpił go ówczesny szkoleniowiec Castilli, Juan Ramón López Caro. Z Hiszpanem Królewscy zakończyli sezon na drugim miejscu w La Lidze, w 1/8 finału Ligi Mistrzów odpadli z Arsenalem, a w Copa del Rey byli o krok od historycznej remontady z Realem Saragossa.

Sezon 2008/09
Bernd Schuster zapowiada na konferencji prasowej, że „zwycięstwo na Camp Nou jest niemożliwe” i zostaje zwolniony. Zastępuje go Juande Ramos, który przejmuje drużynę na piątym miejscu w tabeli, a sezon kończy z wicemistrzostwem. Zapamiętany zostanie jednak z pogromów 0:4 z Liverpoolem w Lidze Mistrzów i 2:6 z Barceloną.

Sezon 2015/16
Zmiana, którą madridistas wspominają z nostalgią i daliby wszystko, aby teraz doszło do powtórki z rozrywki. Rafa Benítez zostaje zwolniony w styczniu 2016 roku, a jego miejsce zajmuje niedoświadczony trener Castilli, Zinédine Zidane. Pod skrzydłami Francuza Królewscy przeżywają jeden z najlepszych okresów w swojej historii. Zizou w swoim pierwszym sezonie wygrywa Ligę Mistrzów, w sumie zgarnia trzy Puchary Europy z rzędu i staje się drugim najbardziej utytułowanym trenerem w historii klubu.