Dlaczego Barcelona ma dużo wyższy limit płacowy od Realu?

La Liga przedstawiła oficjalne limity płacowe dwudziestu drużyn La Ligi na sezon 2018/19. Najwięcej pieniędzy do wydania ma FC Barcelona i jest to kwota wyższa aż o 66,5 milionów od tej, jaką dysponuje Real Madryt. Najmniej pieniędzy na pokrycie wszelkich kontraktów ma z kolei Real Valladolid. Limity płacowy to precyzyjne wyliczenia, które zawsze ustalane są indywidualnie między każdym klubem a La Ligą w oparciu o dostępny budżet i to, jaki procent przychodów planują przeznaczyć na pensje. Dlatego dysproporcje między wszystkimi zespołami są tak wysokie. Przede wszystkim jednak to przydatny wskaźnik, który pomaga klubom na utrzymanie stabilności finansowej.

Gdy mówimy o płacowym limicie, mamy na myśli maksymalną sumę, jaką każdy z klubów może przeznaczyć na zarobki zawodników pierwszego zespołu, sztabu szkoleniowego, fizjoterapeutów, drużynę rezerw, canterę czy inne sekcje sportowe. Pojecie zawarte w limicie obejmują stałe i zmienne wynagrodzenie, ubezpieczenie społeczne, premie zespołowe, koszty pozyskania piłkarzy (w tym prowizje dla agentów) i amortyzację (kwota zakupu graczy naliczanych corocznie w zależności od długości kontraktów). Należy także pamiętać o tym, że limit nie musi być wykorzystywany przez kluby w całości.

Limity płacowe klubów La Ligi
Lp.	Klub	Limit
1.	FC Barcelona	632 971 000 euro
2.	Real Madryt	566 530 000 euro
3.	Atlético Madryt	293 000 000 euro
4.	Valencia	164 684 000 euro
5.	Sevilla	162 783 000 euro
6.	Villarreal	109 126 000 euro
7.	Real Betis	97 112 000 euro
8.	Athletic Club	87 869 000 euro
9.	Real Sociedad	80 808 000 euro
10.	Espanyol	56 774 000 euro
11.	Leganés	52 864 000 euro
12.	Levante	52 369 000 euro
13.	Celta Vigo	50 970 000 euro
14.	Eibar	41 258 000 euro
15.	Getafe	39 245 000 euro
16.	Deportivo Alavés	39 193 000 euro
17.	Girona	36 755 000 euro
18.	Rayo Vallecano	33 077 000 euro
19.	Huesca	29 328 000 euro
20.	Real Valladolid	23 882 000 euro

Limit Barcelony wynosi dokładnie 632 971 000 euro, gdy limit Realu Madryt to 566 530 000 euro. Na pozór żaden z tych przypadków nie jest niepokojący, oba są wystarczające, aby zapewnić pensje pracownikom, ale różnica jest jednak uderzająca. Tym bardziej gdy weźmiemy pod uwagę to, że latem Królewscy pożegnali się z Cristiano Ronaldo. Całą tę sytuację można wyjaśnić jednak w czterech głównych punktach:

1. Blaugrana przedstawiła więcej wpływów: nowy kontrakt z Nike i sponsoring koszulki oraz całej reszty ekwipunku powiększyły klubową kasę. Oprócz tego Katalończycy pozbyli się takich graczy jak Paulinho, Digne, Mina, Aleix Vidal, Deulofeu, André Gomes, a na dodatek z klubem pożegnał się Iniesta. Jest jeszcze jeden czynnik, trudniejszy do wyjaśnienia, ponieważ kluby mogą przedstawiać dochód z transferów w średniej z trzech ostatnich lat. To także działa na plus Barcelony, ponieważ średnia powiększa się dzięki zeszłorocznemu odejściu Neymara.

2. W limicie mieści się opłacenie wszystkich sekcji sportowych, których Duma Katalonii ma po prostu więcej. Koszykówka, futsal, piłka nożna kobiet, piłka ręczna czy hokej na rolkach. Około 15 milionów więcej wydatków. W przypadku Królewskich ten koszt jest niższy, ponieważ posiadają jedynie sekcje piłkarską i koszykarską.

3. Real dokonał rezerwy środków dzięki sprzedaży Cristiano. 45 milionów zostało zidentyfikowanych jako możliwy przyszły wydatek związany z budową nowego stadionu, zamiast dopisywania 105 milionów, jakie otrzymano od Juventusu.

4. Niektóre zyski Królewskich zostały przesunięte na kolejny sezon. Mowa tu o mniej więcej 43,2 milionach euro. Te pieniądze, w razie potrzeby, mogą zostać wykorzystane, aby zwiększyć obecny limit i przeznaczyć je na wypłaty.

Właśnie z tych względów Real potrzebuje o 66,5 miliona mniej niż Barcelona. Większa suma nie jest po prostu potrzebna. Królewscy mogli ustalić wyższy limit i w rzeczywistości nadal mogą to zrobić, gdyby potrzebowali tego podczas zimowego okienka transferowego. Warto pamiętać również o tym, że klub z Madrytu przeznacza na pensje mniej niż 70% budżetu, gdy Barcelona wydaje na nie aż 84%, co może zwiastować w przyszłości bardzo poważne problemy finansowe.