MŚ: Przepędzić demony przeszłości

Hiszpania - Honduras

Inauguracja Mundialu dla La Furia Roja wypadła wyjątkowo blado. Może zresztą powinniśmy zrezygnować z nazywania reprezentacji Hiszpanii La Furia Roja właśnie, skoro nazwę tę całkiem niedawno wymyśliła Marca, oryginalna La Roja jest w Chile, a na hiszpańską kadrę zawsze mówiło się La Selección?

Nie takie problemy gnębią trenea trenera Vicente del Bosque, jego piłkarzy, sztab medyczno - szkoleniowy, jak i miliony kibiców w kraju. Falstart z reprezentacją Helwetów sprowadził nad gorące, hiszpańskie głowy dziesiątki pytań i wątpliwości. Przedstawmy najważniejsze z nich:

- Czy piłkarze, po zwycięskiej passie prawie pięćdziesięciu spotkań z z jedną porażką na koncie, po wysokim pokonaniu reprezentacji Polski (6:0) w ostatnim sparingu nie ulegli ułudzie, że są najlepsi we Wszechświecie, a solidna Szwajcaria to ledwie drobny kamyczek na drodze ku złotemu medalowi?

- Czy przywiązanie trenera do nazwisk tworzących pierwszą "jedenastkę" nie wpływa demobilizująco na piłkarzy podstawowego składu oraz rezerwowych, skoro ci pierwsi wiedzą, że zawsze zagrają, a ci drudzy wiedzą, że nie mają szans na występ od początku?

- Czy gwiazdy Barcelony i Realu nie są zbyt zmęczone po trudnym, wyrównanym sezonie, gdy obie drużyny wykańczały się wzajemnie w morderczej walce o mistrzostwo?

- Czy gra jednym napastnikiem, Davidem Villą, i dwoma defensywnymi pomocnikami, Xabim Alonso i Sergio Busquetsem, była odpowiednim pomysłem na ultra-defensywnie usposobioną Szwajcarię?

- Czy wpuszczenie na boisko rezerwowego Torresa, po kontuzji wyraźnie nie mającego czucia piłki, było dobrą decyzją?

- Czy pozostawienie na ławce rezerwowych Fernando Llorente, który bardzo dobrze gra głową i ma odpowiednie warunki fizyczne, nie było błędem trenera? Zwłaszcza, jeżeli wprowadzony w drugiej połowie Jesús Navas wykonał aż 19 (!) dośrodkowań w pole karne, do wykończenia których zabrakło wykonawców ?

- Czy za słabo spisujących się Xaviego lub Busquetsa nie powinien wejść Cesc Fàbregas?

- Czy Hiszpanie mają pomysł na zespół grający jak Szwajcaria i USA - gęsto, uważnie, fizycznie w obronie, zawężając przestrzeń i zmuszając zespół Del Bosque do gry górą, gdzie niziołkowaci pomocnicy plus niewiele wyższy Villa nie mają szans na wyrównaną walkę?

- Czy nie czas na większe modyfikacje "stylu barcelońskiego"

- Czy osobowość trenera Del Bosque nie odbiła się zbytnio na tej kadrze, sprawiającej wrażenie bardziej miękkiej, psychicznie i fizycznie, niż zwycięski zespół trenera Aragonésa? Twardy dziadek z Hortalezy trzymał w ryzach kadrę i potrafił ostro postawić się każdemu. Del Bosque natomiast woli podążać drogą rozmowy i kompromisu. Gdyby tak fatalna porażka, ja ze Szwajcarią, wydarzyła się za kadencji tego pierwszego, dziennikarze natychmiast przystąpiliby do ataku. W Sfinksa nie uderzył nikt.

Sporo? To tylko czubek Pirenejów. Głębiej znaleźlibyśmy nawet teorię o zgubnym wpływie Sary Carbonero, dziennikarki i dziewczyny Ikera Casillasa, na bramkarza i resztę drużyny. Atmosfera była na tyle napięta, aż ukazał się oficjalny komunikat Hiszpańskiej Federacji Piłkarskiej zapewniający, że trener Del Bosque zostanie na stanowisku do Euro 2012. Mówiąc krótko - początkowo Hiszpanie byli wynikiem konfrontacji ze Szwajcarią bardzo mocno zszokowani.

Dzisiaj La Selección Espańola będzie walczyć o przetrwanie na Mundialu i odpędzenie demonów z przeszłości, kiedy kolejne utalentowane pokolenia piłkarzy kończyły Mistrzostwa Świata na tarczy. Mówi się, że od pierwszej minuty zagra Cesc Fàbregas, kosztem Sergio Busquetsa. Wraz z nim na murawę wybiegnie Fernando Torres, który zastąpi Iniestę (nadal lekko kontuzjowany) lub Davida Silvę. Z kolei Marca anonsuje skład z Silvą i Busquetsem, a jedyną zmianą ma być Torres grający kosztem Iniesty.

Dla Hiszpanii liczy się tylko zwycięstwo i to zwycięstwo jak najwyższe. O awansie może decydować liczba zdobytych bramek, a nikt nie chciałby przeżywać dramatu podobnego do tego, co działo się na Mundialu w 1998 roku.