Po meczu powiedzieli:

Solari: Zasłużyliśmy na zwycięstwo. Praktycznie przed golem Andersona Villarreal nie stworzył jakiejś ciekawszej akcji. Strata bramki była dla nas szokiem, jednak na całe szczęście szybko się otrząsnęliśmy. Trzeba też powiedzieć, że nie dość, że nie graliśmy w podstawowy, składzie, to jeszcze Zidane musiał zejść z boiska. Wiadomo, że osłabienia kadrowe nigdy nie działają najlepiej na zespół. Jednak mimo tym wszystkim przeciwnościom, mogliśmy zejść z boiska jako zwycięzcy.
Nunez: Zdobyta bramka sprawiła mi ogromną radość. Włączyłem się z Pavonem do tej akcji, jako że jesteśmy obaj dość słusznego wzrostu. Miałem szczęście, że piłka była adresowana do mnie i mogłem stanąć przed możliwością pokonania bramkarza gospodarzy. Czułem się troszkę nieswojo grając na pozycji drugiego napastnika, jako że nie jest to moja nominalna pozycja. Ale strzeliłem bramkę, więc chyba wywiązałem się z powierzonych mi zadań. Nie ukrywam, że na początku byłem bardzo stremowany, jednak w miarę upływu czasu trema minęła i mogłem grać już na pełnym spokoju i cieszyć się z każdej minuty spędzonej na boisku(&) Jak zachowali się koledzy w szatni? Złożyli mi typowe gratulacje, za zdobycie gola. Zachowali się bardzo ładnie.
Pavon: Drużyna grała dość dobrze. Jednak jedna z kontr przyniosła gospodarzom bramkę. Mieliśmy okazję na pokonanie przeciwnika. Co do mojej gry wspólnie z Rubenem, to muszę przyznać, że grało mi się z nim bardzo dobrze, gdyż kiedyś często grałem z nim w linii defensywnej. Wszystko to jest tylko kwestią dobrej komunikacji(...) Bramka Nuneza bardzo mnie ucieszyła, na pewno doda mu to pewności siebie. Gol ten sprawił, że zaczęliśmy wierzyć w zwycięstwo i rzuciliśmy się na przeciwnika. Niestety było to na pięć minut przed końcem, więc nie mieliśmy zbyt wiele czasu.(realmadrid.com)