Real Madryt udał się na wrześniową przerwę reprezentacyjną po porażce 1:2 z Atlético na Metropolitano. Do kolejnego takiego okresu przystępuje już z serią ośmiu zwycięstw, zakończoną wygraną 3:0 na Mestalli. Oczywiście Valencia nie jest rywalem na poziomie Atlético, ale również Królewscy wyglądają dziś zupełnie inaczej niż przed kilkoma tygodniami. Co ciekawe, między jedenastkami wystawionymi przez Mourinho w obu spotkaniach są tylko dwie różnice personalne: Bernardo Silva zastąpił Denzela Dumfriesa, a Yan Diomandé zajął miejsce Viníciusa. Znacznie więcej zmieniło się jednak w ustawieniu i sposobie gry zespołu, który po raz pierwszy od niemal trzech sezonów wydaje się podążać w określonym kierunku, zauważa Lorenzo Calonge z dziennika El País.
Największym powodem do zadowolenia dla Mourinho nie jest nawet skuteczność ofensywna, lecz zaangażowanie zawodników w defensywie. Intensywność, agresywność w odbiorze i gotowość do wzajemnej asekuracji były problemami, z którymi przez ostatnie dwa sezony mierzyli się Carlo Ancelotti, Xabi Alonso i Álvaro Arbeloa. Każdy z nich, w mniejszym lub większym stopniu, narzekał na brak konsekwencji w grze bez piłki oraz trudności z utrzymaniem odpowiednich odległości między formacjami. Portugalczykowi udało się przynajmniej na razie poprawić te elementy, co potwierdzają statystyki. Według danych Opta w ostatnich ośmiu spotkaniach Real odzyskiwał średnio niemal sześć piłek więcej na mecz niż w pierwszych ośmiu występach tego sezonu. Królewscy częściej utrzymują się dzięki temu na połowie przeciwnika, gdzie wykonują średnio o 12 celnych podań więcej na spotkanie.
Mourinho szczególnie docenia reakcję piłkarzy po stracie posiadania. Po zwycięstwie z Valencią przywołał sytuację z drugiej połowy, kiedy Arda Güler znalazł się poza swoją pozycją, a Mbappé wykonał sprint w kierunku prawego skrzydła, żeby zabezpieczyć tę strefę. Takie zachowania mają być dowodem na zmianę nastawienia całej drużyny, również jej największych gwiazd. „To zasługa piłkarzy. Ja wykonuję swoją normalną pracę, a oni odpowiadają na nią indywidualnie i jako zespół w spektakularny sposób”, podkreślał szkoleniowiec, który nie krył satysfakcji z postępów swoich podopiecznych.
Za poprawą wyników stoją również decyzje personalne. Od spotkania z Sevillą Mourinho wprowadzał niewiele zmian w podstawowym składzie, ale każda z nich miała duże znaczenie. Odstawił od środka pola duet Tchouaméni i Valverde, przywrócił do gry Bernardo Silvę, który przez wcześniejsze półtora miesiąca uzbierał zaledwie 50 minut, a Urugwajczyka przesunął na prawą obronę. Jednocześnie Diomandé znakomicie wykorzystał nieobecność zawieszonego Viníciusa. Nie są to rewolucyjne pomysły, ale pozwoliły stworzyć bardziej harmonijny zespół. Szczególnie wymowna jest sytuacja Valverde, który wywalczył miejsce na pozycji, na którą klub sprowadził w dwóch ostatnich letnich okienkach Trenta Alexandra-Arnolda i Denzela Dumfriesa.
Nowe ustawienie pozwala również lepiej wykorzystać potencjał ofensywny. Güler, który w ostatnich ośmiu spotkaniach zdobył trzy bramki i zanotował cztery asysty, może występować w jednej jedenastce z Bellinghamem. Mbappé trafiał do siatki w siedmiu kolejnych meczach, a Diomandé dołożył w tym okresie cztery gole i trzy asysty. Ważne jest również to, że obecnym zmianom nie towarzyszą publiczne konflikty znane z kadencji poprzednich trenerów. Najlepszym przykładem pozostaje Valverde. Jeszcze rok temu deklarował, że nie urodził się do gry na prawej obronie, a dziś zapowiada, że chce pracować nad tym, by zostać zarówno najlepszym pomocnikiem, jak i najlepszym bocznym obrońcą. W ostatnich dwóch spotkaniach zdobywał przy tym niezwykle ważne bramki.
Największym wyzwaniem dla Mourinho będzie teraz powrót Viníciusa, który po odbyciu czteromeczowej kary będzie dostępny na ligowe spotkanie z Celtą 21 listopada. Brazylijczyk ma na koncie zaledwie jednego gola w tym sezonie, a świetna dyspozycja Diomandé sprawia, że jego powrót do podstawowego składu nie jest oczywisty. Zmienił się też przekaz trenera, który wcześniej zapewniał o pełnym wsparciu dla Viníciusa w odzyskiwaniu formy, a obecnie coraz mocniej akcentuje nadrzędną rolę drużyny. Calonge przypomina, że niemal dokładnie rok temu konflikt Brazylijczyka z Xabim Alonso podczas Klasyku oraz seria nieudanych wyjazdów zapoczątkowały poważny kryzys Realu. Dziś Królewscy wygrali cztery kolejne spotkania poza Bernabéu, w tym na Camp Nou, a przede wszystkim odzyskali coś, czego od dawna im brakowało – poczucie, że wszyscy pracują na wspólny sukces.
Komentarze (0)
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.
Zaloguj sięSocio RealMadryt.pl
Zanim odpowiesz, sprawdź wcześniejsze komentarze
Jako Socio możesz przeglądać publiczną historię komentarzy użytkowników i lepiej wiedzieć, z kim oraz o czym dyskutujesz.