Styl nie podlega negocjacji

„Jestem Włochem. Trzy podania wystarczą. Nie potrzebujemy 30 zagrań, by strzelić”, powiedział Ancelotti w 2013 roku. Wypowiedź ta była deklaracją konkretnej intencji odnośnie do stylu gry. Królewscy mieli grać niewątpliwie bezpośredni futbol. W ten sposób 65-latek sięgnął z Realem Madryt po trzy Ligi Mistrzów i 14 trofeów w sumie. Carletto nie oszukuje i nie zamierza podejmować negocjacji w kwestii sposobu gry. Jego DNA nigdy nie uległo zmianie i to w znacznej mierze dzięki temu zdołał poprowadzić on Los Blancos w 298 spotkaniach. 

Kiedy jednak wyniki nie spełniają oczekiwań, temat stylu i tak zawsze wraca na afisz. Po odejściu Kroosa i transferze Mbappé debaty tyczą się głównie trudności w kreowaniu gry. Ancelotti pozostaje jednak nieugięty. Już podczas okresu przygotowawczego trener zaznaczał, że sposób gry stanie się jeszcze bardziej bezpośredni, ponieważ zastąpienie Toniego w praktyce jest niemożliwe, przypomina AS. 

Mecz ze Stuttgartem, w którym goście mieli 52% posiadania piłki, stanowił pożywkę dla krytyków. Szkoleniowiec znów jednak uciekł się do tej samej odpowiedzi. „Trzeba wybierać między konstruowaniem i bezpośrednią, ofensywną grą. Połączenie tych dwóch rzeczy jest niemożliwe. Pamiętajmy, że ostatnie dwie Ligi Mistrzów zdobyliśmy dzięki dobrej obronie i szybkości w ataku”, zaznaczył. Dla niego nie ma w ogóle, o czym dyskutować. 

Z 12 goli, jakie Real strzelił w fazie pucharowej poprzedniej edycji Champions League, cztery padły po błyskawicznych kontrach zbudowanych na dwóch-trzech podaniach i akcji trwającej nie więcej niż 10 sekund. Dwa kolejne gole drużyna strzeliła po akcjach trwających między 10 i 20 sekundami. Pozostałe sześć goli stanowiło miszmasz, na jaki składały się uderzenia z dystansu (Camavinga i Valverde), dwie bramki Joselu z Bayernem, wykorzystane dośrodkowanie z rogu i rzut karny. 

Statystyki posiadania potwierdzają prawdomówność Ancelottiego. W minionej edycji Ligi Mistrzów średnia wynosiła pod tym względem 53%, z czego tylko 20% stanowiło posiadanie w strefie ataku. Dla porównania w przypadku City liczby te to kolejno 70 i 29%. Los Blancos wymieniali też średnio 540 podań, City – 742. Koniec końców liczba strzelonych goli prezentuje się u obu ekip podobnie. Real zdobywał średnio 2,1 bramki na spotkanie, Obywatele – 2,7. Statystyki te pokazują, że pomimo dwóch kompletnie różnych stylów gry, oba mogą funkcjonować w obecnym futbolu na równych zasadach. Z tą różnicą, że to Królewscy w ciągu minionych trzech lat dwukrotnie sięgali po najcenniejszy europejski laur. 

Carlo stala się maksymalnie wykorzystywać charakterystykę swoich zawodników. Obecnie znajduje się w niej dwóch z grona dziesięciu najszybszych piłkarzy zeszłej edycji Champions League. Mowa o Mbappé, który osiągnął maksymalną prędkość 36,1 km/h i Valverde z 35,9 km/h. Do tego jest jeszcze Vinícius, czyli zawodnik z największą średnią sprintów w meczu (32), kontynuuje wyliczenia AS. 

Ancelotti miał rację, mówiąc na konferencji prasowej przed potyczką z Espanyolem, że kibice lubią taką grę. „Można grać lepiej, ale fani są przyzwyczajeni do rockandrollowej gry, a nie wymiany wielu podań. Chcemy uszczęśliwiać publikę intensywnością i rytmem, nie tracąc czasu na podchody pod bramkę przeciwnika. Taka jest nasza charakterystyka. Mamy silnych piłkarzy, zwłaszcza z piłką przy nodze i chcemy z tego jak najlepiej korzystać”, mówił. Włoch wypowiada się w tym tonie bez przerwy i wydaje się go to nie męczyć. Zmiana stylu nie wchodzi w grę nawet bez Kroosa i z Mbappé w składzie.