[od 0:02] Laporta: „Odniosę się także do pojawienia się w postępowaniu sądowym jednego klubu. Klubu, który wyszedł sam i który pojawił się jako oskarżyciel prywatny. I klubu, który mówi, że czuje się sportowo pokrzywdzony. Tym klubem jest Real Madryt. Klubu, któremu jak wszyscy wiemy, sprzyjano decyzjami sędziowskimi historycznie i obecnie. Z różnych powodów, ale sprzyjano mu, o czym wiemy wszyscy, decyzjami sędziowskimi. Klubu, który uznawano za klub reżimowy”.
[0:39] KTO BYŁ KLUBEM REŻIMU?
[0:42] Camp Nou otworzył José Solís Ruiz, Sekretarz Generalny Franco.
[0:49] „Wielki stadion otworzy swoje wrota, ale wcześniej na jego zielonej murawie biskup pomocniczy Barcelony odprawie mszę świętą w akcie religijnym, który jest żywym poczuciem duchowości przy składaniu hołdu pracy ludzkiej. Sekretarz Generalny Ruchu Narodowego, don José Solís Ruiz, otworzy w imieniu głowy państwa stadion klubu piłkarskiego Barcelona. Panu Sekretarzowi towarzyszy krajowy delegat edukacji fizycznej i sportu, Pan Lola”.
[1:53] „Nadzwyczajna symfonia kolorów, w której dostrzec można głęboko powiązane barwy bordowy i granatowy historycznego klubu z czerwienią hiszpańskiej flagi, oprawia niezapomnianą uroczystość. [...] jest wręczany członkom zarządu, by oddali cześć w momencie, w którym prezes klubu piłkarskiego Barcelona Miró-Sans podnosi flagę Hiszpanii jako sygnał otwarcia boiska. Jednocześnie narodowy hymn pozdrawia czerwień i chroni flagę, która łączy wszystkich ludzi Hiszpanii”.
[2:34] Barcelona wręczyła Franco insygnia ze złota i brylantów.
[2:42] Barcelona mianowała Franco honorowym socio w 1965 roku.
[2:50] Barcelona odznaczała Franco przy trzech okazjach.
[3:02] Barcelona była ratowana trzy razy przed bankructwem poprzez trzy zmiany przeznaczenia terenów przez Franco.
[3:06] „Franco skończył z długiem Barçy”.
[3:14] „Trzecia zmiana przeznaczenia gruntów”.
[3:23] „Barcelona z Franco wygrała 8 mistrzostw i 9 Copa del Generalísimo (obecny Puchar Króla)”.
[3:32] „Realowi z Franco wygranie mistrzostwa zajęło 15 lat”.
[3:43] „Real Madryt został rozmontowany podczas wojny domowej. Piłkarze zostali zamordowani, zatrzymani i wygnani, o czym opowiada film dokumentalny o Santiago Bernabéu”.
[3:52] „W 1939 roku Real Madryt znajduje się w krytycznej sytuacji. Budynek klubowy zniknął po bombardowaniu. Jego trofea zostały skradzione, a trybuny starego Chamartín zostały rozebrane, by pozyskać drewno. Z tamtej kadry pozostało tylko pięciu piłkarzy. Resztę wygnano lub zostali zatrzymani przez zwycięzców”.
[4:23] Santiago Bernabéu: „Kiedy słyszę, że Real był klubem reżimu, chcę nasrać na ojca tego, kto tak mówi”.
[4:31] KTO JEST KLUBEM REŻIMU?
Komentarze (62)
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.
Zaloguj się