Trybunał Sprawiedliwości UE zajął się sprawą Superligi

20 kwietnia odpowiednik polskiego sądu gospodarczego w Madrycie o numerze 17 wydał orzeczenie, w której zarządził tymczasowe środki ochronne wobec Superligi, które dotyczyły jakichkolwiek działań mających na celu ukaranie klubów, jakie założyły tę spółkę. Konkretnie dotyczyło to FIFA, UEFA, związków krajowych i lig, którym zakazano ograniczania w jakikolwiek sposób działań Superligi i jej klubów.

Sędzia Manuel Ruiz de Lara 11 maja zdecydował się złożyć wniosek do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejski o otwarcie postępowanie w celu wydania orzeczenia w tej sprawie w trybie prejudycjalnym. Dzisiaj Trybunał potwierdził otwarcie sprawy C-333/21, opisując ją w następujący sposób: „Europejska Superliga twierdzi, że UEFA/FIFA naruszają reguły konkurencji UE, na wniosek madryckiego sądu”.

Sam Trybunał Sprawiedliwości opisuje, że wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym to jedno z jego najczęstszych działań. Jak czytamy, „sądy krajów UE są zobowiązanie do zapewniania właściwego stosowania prawa UE. Istnieje jednak ryzyko odmiennej interpretacji prawa UE przez sądy w różnych krajach. Jeżeli sąd krajowy ma jakiekolwiek wątpliwości co do wykładni lub ważności danego aktu prawnego UE, może zwrócić się o wyjaśnienie do Trybunału Sprawiedliwości. Ten sam mechanizm można zastosować do ustalenia, czy krajowe przepisy lub praktyka są zgodne z prawem UE”.

UEFA oficjalnie potwierdziła, że zapoznała się ze sprawą: „UEFA zapoznała się z ogłoszeniem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, które dotyczy wniosku z madryckiego sądu w sprawie tak zwanej Superligi, nawet pomimo wycofania się 9 z jej klubów założycieli. UEFA jest pewna swojego stanowiska i będzie go zdecydowanie bronić”.

Orzeczenie w trybie prejudycjalnym nie będzie ostatecznym w tej sprawie, ale wyznaczy drogę w konflikcie Superligi z UEFA i pokaże, czy kluby założyciele mają rację, wskazując na nielegalny monopol UEFA, której groźby wykluczenia z rozgrywek nie miałyby wtedy podstaw. Prawnicy wskazują na to, że sprawa opiera się na Artykułach 101. i 102. z Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, które zabraniają blokowania tworzenia nowej konkurencji oraz nadużywaniu swojej dominującej pozycji na wolnym rynku.