Marcelo i Theo bez miejsca do gry

Poniższą analizę dla dziennika MARCA przeprowadził Enrique Ortego. Dołączono do niej powyższy obrazek taktyczny.

Tego można było się spodziewać. Jedenastka skrojona na tę okazję ze zmianami w każdej formacji. Odpoczynek dla zawodników, którzy najbardziej odczuli grę i podróże w reprezentacjach, czyli Isco, Casemiro, Ceballos czy Bale.

W czasie tych testów uwagę przykuły szczególnie dwie sprawy. Tandem Theo-Marcelo, Marcelo-Theo na lewej stronie oraz para mediocentros Llorente-Kroos ze swoimi wytycznymi. Wszystko w systemie 4-4-2 z wyraźnie rozstawionym środkiem pola.

Próba dwóch obrońców na lewym boku, która na kilka minut pojawiła się już w rewanżowym starciu o Superpuchar, miała swoje pozytywne i negatywne aspekty. Punkt wyjściowy zakładał, że Theo był obrońcą, a Marcelo pomocniko-skrzydłowym, ale Francuz i Brazylijczyk wymieniali się pozycjami.

Coraz lepiej
Zrozumienie tej dwójki było coraz lepsze. Wydawało się, że obu brakuje jednak miejsca na rozpędzenie się i koordynację, by każdy zajął odpowiednie miejsce. Kiedy Theo startował na flance, wpadał na kolegę i automatycznie oddawał mu piłkę. Brazylijczyk też wydawał czuć się ograniczony na tej wysuniętej pozycji, gdzie miał mniej metrów na rozpędzanie się.

W drugiej połowie przez wymogi meczu Marcelo grał praktycznie tylko na połowie rywala i pojawiał się bardziej w środku, więc Francuz miał na boku większą przestrzeń dla siebie. Jego naciski i powtarzalność można uznać za coś pozytywnego, ale jego złe wrzutki z bocznego sektora niszczyły każde podłączenie się do ataku. Praktycznie wszystkie lądowały w rękach bramkarza rywali i nie było szans na ich wykończenie z powodu prostej przewidywalności.

Drugim znaczącym eksperymentem było wystawienie Llorente w parze z Kroosem. W teorii byli środkowymi pomocnikami. Nie grali jednak w jednej linii, ale dzielili się szerokością boiska. Hiszpan był cofnięty kilka metrów, Niemiec wysunięty. Kroos wychodził do pressingu w korytarz mediapunty i pokazywał się koledze do gry. Gdy tylko Marcos dostrzegł Toniego, oddawał mu piłkę. Takie bez wątpienia było najprostsze rozwiązanie.

Kiedy Zidane zdjął Llorente, Kroos stał się jedynym środkowym pomocnikiem, a przed nim w rolę łącznika wcielił się Isco.

Asensio cierpi tak cofnięty
Bez Cristiano i z Bale'em na ławce Asensio zagrał w parze napastników obok Benzemy. Kręcił się po prawej stronie, by grać na zmienioną nogę. Wydawało się, że nie czuje się wygodnie. Muńiz utkał defensywną sieć, w której atakujący zawsze przyjmował piłkę plecami i miał niewiele miejsca do odwrócenia się. Kiedy wracał i pomagał rozgrywać, czuł się dużo lepiej. Po wejściu Kovačicia w ostatnich minutach został na skrzydle, ale był słabo widoczny.

Także Bale po wejściu nie czuł się komfortowo jako jeden z dwóch napastników. Gra plecami to nie jest jego styl i czuł się dobrze tylko atakując wolną przestrzeń i walcząc w powietrzu.