20 założeń taktycznych Barcelony

Matryca gry, posiadanie piłki, poruszanie się po połowie rywala, gra w ataku i natychmiastowe odbiory po stracie to symbole Barcelony. Jednak z każdym meczem tego sezonu Blaugrana pokazuje coraz więcej vilanovismo. Marca przedstawiła 20 założeń taktycznych obecnego lidera hiszpańskiej ligi.

1. "Dłuższa" drużyna: Przede wszystkim, kiedy nie ma Piqué i Puyola, obrona się cofa i między liniami jest większy dystans.

2. Więcej bramek z dystansu: Żeby wyciągać rywala z pola karnego, Barcelona oddaje więcej strzałów z dystansu. W tym sezonie strzeliła już cztery takie bramki: Adriano z Valencią, Tello ze Spartakiem, Xavi z Granadą i Cesc z Sevillą.

3. Głębsze przejścia do ataku: Barcelona stara się dojść do pola karnego rywala w jak najszybszy sposób, ale ciągle robi to częściej za pomocą krótkich podań niż długi piłek z obrony do ataku.

4. Narażeni przy przejściach z ataku do obrony: Blaugrana angażuje tylu graczy z przodu, że po stracie 8-9 zawodników nie jest na swojej pozycji. Czasami przed kontrą broni tylko dwójka stoperów.

5. Obrona na Messim: Obecnie Leo jest tak bardzo pomocnikiem, jak napastnikiem i tak bardzo podającym, jak strzelającym, że bronienie go jest jeszcze trudniejsze. Jego cofnięta pozycja pozwala tworzyć miejsca na wejścia ludzi z drugiej linii.

6. Przestrzenie w defensywie: Miejsce za plecami Alvesa zawsze zaprasza rywala do atakowania tą stroną. Jeśli na drugiej stronie gra Alba, przestrzeni jest jeszcze więcej. Adriano lepiej broni swojej strefy.

7. Gorsza obrona: To problem w założeniach tej drużyny. Dystans między liniami jest większy, a obrona gra 5-10 metrów bliżej swojej bramki, więc pressing po stracie nie jest tak intensywny. Jest dużo wolnej przestrzeni wokół Busquetsa.

8. Więcej wracania, mniej pressingu: Atakujący mają atakować rywala od początku jego akcji, ale jeśli mają trudności z odbiorem, powinni wracać natychmiast na swoje pozycje.

9. Podwajania Alvesa: Brazylijczyk podwaja pozycje kolegów zarówno w środku, jak i na skrzydle. Zachowuje się jak skrzydłowy.

10. Gra w środku: Jedna z największych broni tej Barcelony. Akcja zaczyna się w środku, 4-5 podań i zakończenie gierki podaniem na skrzydło.

11. Rozszerzanie obrony rywala: Kiedy Barcelony idzie do przodu i zyskuje metry, szuka rozszerzania gry przez skrzydłowych, żeby dzielić obronę rywala i tworzyć miejsca na podania. Guardiola używał do tego graczy ze środka boiska, Tito woli napastników: Pedro, Tello, Alexisa czy Villę.

12. Busquets, równowaga w obronie: Dotychczas Tito nie używał Busquetsa na środku obrony, ponieważ Sergio daje mu balans między atakiem a obroną przy wyjściach bocznych defensorów i ofensywnych pomocnikach.

13. Krycie Xaviego: Dotychczas krycie indywidualne zastosował na nim tylko Hugo Sánchez. Z każdym razem Xavi cofa się coraz bardziej, żeby grać z kolegami. Kiedy ci widzą, że jest kryty, klepią i klepią aż znowu zobaczą, że jest wolny. Pierwotnym założeniem rywali jest blokowanie jego prostopadłych podań i zmuszanie do gry horyzontalnej.

14. Słabe krycie przy stałych fragmentach: Ustawienie i krycie przy stałych fragmentach miało być agresywniejsze, ale ciągle naraża zespół na straty bramek. Przy rożnych 6-7 graczy zostaje w trójkącie między słupkami i punktem rzutu karnego. Dwóch przed polem karnym do odbitek i dwóch w ataku.

15. Rożne stają się akcjami: Rożny dla Barcelony jest ważniejszy niż może się wydawać. Zespół zamienił wrzutki nad akcje, które stają się jego specjalnością. Celem jest stworzenie na małej przestrzeni przewagi liczebnej.

Grafika z rożnymi w ataku i obronie

16. Daleki wykop Valdésa: Barcelona zawsze preferuje krótkie wybicia, ale jeśli rywale naciskają, to Valdés ma wykopywać piłki do bocznych obrońców, którzy mają być ustawieni przy linii środkowej.

17. Mascherano cierpi w grze w powietrzu: Barcelona ma problemy z górnymi piłkami. Dobry "przedłużacz" akcji lub strzelec w pojedynku jeden na jednego prawie zawsze wygrywa.

18. Cesc z drugiej linii: Jedno z najbardziej efektywnych założeń w ostatnich meczach. Cesc umie wejść w atak i jest w formie.

19. Song nie ma pewności na stoperze: Widać to w jego ruchach i ustawieniu. Czasami za bardzo ryzykuje próbując wyprzedzić zagranie rywala.

20. Wielu piłkarzy w strefie piłki: Ogólnie jest to pozytywne założenie, ale stwarza problemy, kiedy rywal umie dobrze zmieniać kierunki i miejsca gry.