Draper: Priorytetem jest drużyna

Z pewnością nie możesz doczekać się nowego wyzwania. Grałeś w Australii, Belgii, we Włoszech, Francji i Chorwacji, a teraz będziesz reprezentował największy klub w Europie.
Tak, jestem bardzo podekscytowanym tym, że dołączę do najbardziej utytułowanego europejskiego klubu. Czekam z niecierpliwością, kiedy wszystko się rozpocznie.

Jesteś koszykarskim podróżnikiem, odwiedziłeś wiele krajów, ale twój talent eksplodował w Chorwacji, gdzie podczas pierwszego sezonu zdobyłeś nagrodę MVP w rozgrywkach Eurocup.
Zgadza się. Byłem szczęśliwy, bowiem znalazłem się w sytuacji, w której trenerowi bardzo podobał się mój styl gry. Dał mi zielone światło. Powiedział, że mam grać tak, jak tego chcę, i wyciągać z partnerów to, co najlepsze. Mając takie zaufanie z łatwością współpracowałem z kolegami, a oni grali lepiej.

Nie miałeś problemu z zaaklimatyzowaniem się w Chorwacji, bowiem reprezentowałeś ich narodową kadrę podczas Mistrzostw Europy.
To było fantastyczne. Jestem bardzo wdzięczny, że mnie przyjęli – wszakże Chorwacja jest bardzo utalentowanym krajem. Dziękuję im za to, że mnie wybrali i pozwolili mi dołączyć do drużyny.

Nie zmierzyłeś się z Hiszpanią, ale podczas pięciu meczów w reprezentacji Chorwacji zaliczyłeś trzydzieści pięć asyst.
Tak, to duże osiągnięcie także dla mnie. Była to pierwsza okazja do gry w roli obcokrajowca dla chorwackiej kadry, co jest trudne, ponieważ musisz się zaadaptować. Drużyna była wspaniała, pomogła mi w tym.

Grałeś w Europie w różnych ligach, ale będzie to twój pierwszy sprawdzian w ACB, uważanej za ligę najsilniejszą, tuż za NBA.
Jest to wyzwanie, a ja uwielbiam wyzwania. Podejdę do tego na spokojnie. Wysłucham trenera, wysłucham moich kolegów z zespołu. Są moim największym wsparciem. Wiem, że będą momenty lepsze i gorsze, ale nie mogę się już doczekać.

Miałeś za to okazję do rywalizacji z hiszpańskimi zespołami. Przeciwko Gran Canaria 2014 zanotowałeś jedenaście asyst, grałeś także z Asefą Estudiantes.
Zaliczyłem dość dobre występy przeciwko obu ekipom. Podoba mi się bardzo stosowana przez nie filozofia gry. Dużo pick&rolli, szybkie tempo. Bardzo lubię tak grać.

Jeżeli spojrzysz na ekipę Pabla Lasa w poprzednim sezonie, zobaczysz drugi najmłodszy zespół w całej ACB. Ich koszykówka pasuje do twojego stylu. Szybko przechodzą z obrony do ataku, dużą uwagę przykładają zbiórkom w defensywie, pozwalającym na kontrataki.
Tak, kocham to. W minionym sezonie w Cedevicie nie mogłem grać w taki sposób tak dużo, jak podczas pierwszego. Widząc filozofię mojego nowego trenera, czuję się dobrze. Defensywa, dużo biegania, dużo pick&rolli.

Kilku zawodników Realu Madryt walczyło na Igrzyskach Olimpijskich. Nie wiem, czy śledziłeś ten turniej, ale w finale zagrała czwórka z nich, zdobyli srebrny medal.
Oglądałem większość ich meczów, grali naprawdę dobrze. Sergio Llull jest bardzo twardym, atletycznym graczem. Ich gra mówi sama za siebie. Jestem zadowolony, że do nich dołączę i będę częścią drużyny.

Jakie stawiasz sobie cele na nadchodzący sezon, poza, co wspomniałeś, nauką hiszpańskiego?
Chciałbym się wpasować, po prostu wpasować. Mieć dobre relacje z zawodnikami i trenerem. Kiedy je masz, gra układa się lepiej. Chciałbym grać swoje, czuć się komfortowo i pokazać to, co najlepsze.

Real Madryt ma wspaniałych kibiców – nie tylko w samym mieście, ale i na całym świecie. Także w koszykówce. Jak opisałbyś im siebie jako zawodnika?
Angażuję się w obronę i atak, mogę robić wszystkiego po trochu. Moi priorytetem będzie defensywa i sprawianie, aby wszyscy byli zadowoleni. Punkty przyjdą wtedy, kiedy dobrze wpasuję się do zespołu, będę pomagał kolegom i czuł się komfortowo.

Zdobyłeś serca wszystkich kibiców, od Sydney Kings w Australii po fanów reprezentacji Chorwacji, co z pewnością nie było łatwe. Jakie jest twoje przesłanie do kibiców Realu Madryt?
Nie sprawiam kłopotów. Moim głównym celem jest drużyna. Kiedy czuję się dobrze z drużyną, organizacją, miastem, widać to na parkiecie. W większości miast, które odwiedziłem, podobało mi się i przełożyło się to na moją grę.