Pablo Prigioni, Igor Rakocević, Juan Carlos Navarro, Felipe Reyes i Fran Vázquez - tak przedstawia się piątka, złożona z najlepszych zawodników Ligi ACB w sezonie zasadniczym 2008/09.
O składzie „idealnej piątki" zadecydowały głosy kibiców, zawodników i trenerów ACB, a także przedstawicieli mediów. Jedno z powyższych nazwisk zostanie dodatkowo wzbogacone tytułem MVP (Najbardziej Wartościowego Gracza), lecz poznamy je dopiero w poniedziałek, 11 maja, na uroczystej gali, poprzedzającej play offy.
Reyes, podobnie jak Prigioni i Navarro, znalazł się w gronie najlepszych po raz trzeci w karierze. Pozostała dwójka, Rakocević i Vázquez, zaliczyli pod tym względem debiut.
Jedenasty sezon w karierze Felipe należy do niezwykle udanych. Mimo iż jego zespół nie zdołał osiągnąć zamierzonych celów, sam podkoszowy zakończy rundę zasadniczą z najlepszą średnią punktów rankingowych na mecz, będąc także liderem w celnych rzutach za dwa na mecz oraz liczbie ofensywnych zbiórek. Wysiłek kapitana Realu Madryt został doceniony - po raz pierwszy otrzymał największą liczbę głosów wśród zawodników podkoszowych.
| Zawodnik | Drużyna | Głosy kibiców | Głosy zawodników | Głosy trenerów | Głosy dziennikarzy | Suma |
| Felipe Reyes | Real Madryt | 10 | 25 | 25 | 25 | 85 |
| Fran Vázquez | Regal FC Barcelona | 25 | 15 | 10 | 15 | 65 |
| Tiago Splitter | TAU Cerámica | 15 | 10 | 15 | 10 | 50 |
Sergio Llull bliski wyróżnienia
Dwudziestojednoletni koszykarz z Minorki spędził mijający sezon zasadniczy na udowadnianiu, jak wartościowym graczem potrafi być - nie w roli rezerwowego, tudzież młodego, którego warto wpuścić w końcowych minutach, aby się „ograł". Nie. Sergio Llull swoją postawą w kluczowych spotkaniach, takich jak chociażby Gran Derbi, pokazał, iż gotowy jest do gry w pierwszej piątce.
Eksplozja jego talentu była jedną z przyczyn odejścia z zespołu Pepe Sáncheza - Joan Plaza zamiast na doświadczonego rozgrywającego, wolał w decydujących momentach postawić na niezwykle walecznego i odważnego Sergio. Jego charakter i zdobywane w decydujących momentach punkty motywowały innych do walki o zwycięstwo, kiedy mecze były już praktycznie przegrane. Kończąca runda zasadnicza obfitowała w liczne remontady, których większości promotorem był nie kto inny, tylko sam Llull.
Nominacja koszykarza do nagrody „Objawienie sezonu 2008/09" nie była więc zaskoczeniem. Konkurencja, przede wszystkim w postaci gwiazdy Fuenlabrady, Brada Olesona, była ciężka do pokonania. Okazało się, że Sergio zapunktował nie tylko u kibiców Los Blancos - jego dobrą grę zauważyli także pasjonaci basketu, zawodnicy oraz trenerzy ACB i dziennikarze sportowi. Obrońca Realu Madryt uplasował się na drugim miejscu konkursu, ex aequo z Pablem Aguilarem, notabene wychowankiem madryckiego klubu. Wspomniany Oleson, którym (notabene) interesują się Królewscy, był poza zasięgiem.
| Zawodnik | Głosy kibiców | Głosy zawodników | Głosy trenerów | Głosy dziennikarzy | Suma |
| Brad Oleson | 15 | 25 | 25 | 25 | 90 |
| Pablo Aguilar | 25 | 15 | 15 | 0 | 55 |
| Sergio Llull | 10 | 15 | 15 | 15 | 55 |
| Joel Freeland | 3 | 0 | 15 | 10 | 28 |
| Pau Ribas | 5 | 0 | 0 | 5 | 10 |
Pamiętajmy, że nagrody to tylko dodatek. Bardzo miły, ale dodatek. To, co najważniejsze, i co tak naprawdę zweryfikuje, kto tu jest najlepszy, to Play offy. Oby i w tym „konkursie" koszykarze Realu Madryt nie zawiedli.
Komentarze (4)
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.
Zaloguj się