Zmiana trenera się opłaca

To już dwudziesty sezon, w którym Real Madryt zmienia swojego trenera w trakcie sezonu. Złe rezultaty, jakie osiągała drużyna Bernda Schustera spowodowały, że dyrekcja sportowa klubu była zmuszona do podjęcia takiej, a nie innej decyzji. Wbrew pozorom na Concha Espina 1 nie podejmuje się tych drastycznych kroków aż tak często, biorąc pod uwagę 78 sezonów Królewskich w lidze hiszpańskiej. We wszystkich przypadkach szukano punktu zwrotnego i w większości przypadków zmiana ta się opłaciła i przyniosła efekty. W prawie połowie, bo ośmiu przypadkach, wymiana trenera Realu kończyła się zakończeniem sezonu zdobyciem mistrzostwa Hiszpanii. Historia pokazuje, że optymizm z powodu przybycia Juandego Ramosa nie jest przypadkowy.

Pierwszy raz, kiedy Real zwolnił trenera w czasie trwania sezonu, zdarzył się w sezonie 1933/34, kiedy Paco Bru zastąpił Roberta E. Firtha. Drużyna zakończyła tamten sezon wygraną w Pucharze Hiszpanii. Trzeba było czekać aż do sezonu 1954/55, by stać się świadkiem podobnej sytuacji. Wtedy José Villalonga zajął ławkę szkoleniowca po Enrique Fernándezie, a Madryt sięgnął po swoje czwarte mistrzostwo Hiszpanii. W sezonie 1959/60 przybycie Miguela Muńoza dało w rezultacie historyczny, piąty Puchar Europy.

Od tamtej pory na Santiago Bernabéu nie zmieniano trenera aż do sezonu 1973/74, gdy Luis Molowny zastąpił Muńoza, a Królewscy wygrali rozgrywki Pucharu Króla. Hiszpański szkoleniowiec okazał się prawdziwym talizmanem dla Realu Madryt, wracając na stanowisko trenera Królewskich w sezonach 1977/79, 1981/82 i 1984/85 i zdobywając odpowiednio jedną ligę, jeden Puchar Hiszpanii i jeden dublet - Puchar UEFA oraz Puchar Hiszpanii. Vicente Del Bosque był ostatnim trenerem, który nie rozpoczął sezonu w klubie, ale zakończył sezon triumfując - w Lidze Mistrzów sezonu 1999/2000.

Molowny - biały talizman
Luis Molowny, urodzony 12 maja 1925 roku w Santa Cruz de Tenerife, jest postrzegany przez wielu jako ojciec madryckiej cantery, który naznaczył własną epokę w Realu Madryt. Był napastnikiem Królewskich w latach 1946-1957. Zdobył 104 bramki w 208 spotkaniach. Jako piłkarz wygrał dwa mistrzostwa Hiszpanii, jeden Puchar Europy, jeden Puchar Króla i jeden Puchar Łaciński. Jako trener wnosił do drużyny ogromny spokój, mimo że na ławce był bardzo nerwowy. W 1974 zastąpił na stanowisku szkoleniowca Realu Miguela Muńoza i wygrał Puchar Króla pokonując Barcelonę. Trzy lata później zajął miejsca Miljana Miljanicia, co poskutkowało wygraniem ligi, podobnie jak w sezonie kolejnym. W 1981 roku Molowny przejął obowiązki Vujadina Boškova i wygrał kolejny Puchar Hiszpanii. Wrócił w 1985 i zdobył dwa Puchary UEFA. Odszedł z klubu w roku 1990.