iVamos Espańa! Po złoto Euro 2008

Niemcy - Hiszpania

Jeśli Hiszpanów od lat trudno przekonać, że ich reprezentacja jest zdolna zwyciężać w szlagierach mistrzostw Europy i świata, to Niemcom nie sposób wmówić, że mogą z kimkolwiek przegrać. - Rafał Stec.

Starcie europejskich gigantów? Dobre sobie. Niemcy to trzykrotny mistrz świata i trzykrotny mistrz Europy, walec do wtłaczania przeciwników w ziemię. Hiszpania? Jedno mistrzostwo Europy (1964) jedno wicemistrzostwo (1984). I tu przechodzimy do sedna - czas powiedzieć historii, że w tym akurat przypadku jest passé i jeszcze raz passé. Jutro historia bramek strzelać nie będzie, jak mówi Iker Casillas.

Typisch, schrecklich, wunderbar!
Typowo, paskudnie, wspaniale! - tak grają Niemcy, tak mówi legenda niemieckiego futbolu Franz Beckenbauer. Trudno się nie zgodzić. Deutsche Mannschaft błysnął na tych mistrzostwach raz, w ćwierćfinale z Portugalią. Szybką, techniczną, potrafiącą grać pięknie i słabszą fizycznie. Jakieś analogie? Oby nie.

Przewaga fizyczna Niemców jest oczywista. Mówił o tym trener Rosjan Guus Hiddink, mówił trener Hiszpanów Luis Aragonés, przyznają to dziennikarze i obserwatorzy. W środku pola Hiszpanie dysponują: Xavim (170 centymetrów wzrostu), Iniestą (170 centymetrów wzrostu), Silvą (170 centymetrów wzrostu), Senną (176 centymetrów wzrostu) i Fàbregasem (176 centymetrów wzrostu). Przy niemieckich olbrzymach, Ballacku, Fringsie, Hitzlspergerze i Schweinsteigerze, Hiszpanie to mikrusy. Ujmując rzecz statystycznie, każdy Niemiec jest wyższy od Hiszpana o głowę. Są jeszcze przecież dwa giganty środka obrony Metzelder i Mertesacker. Są dwaj świetnie grający głową i bardzo dobrze rozumiejący się napastnicy Klose i Podolski (69 bramek w 133 wspólnych meczach).

Statystyczna ciekawostka - Hiszpanie grają, Niemcy biegają.

Polotem i walką ograć te muskuły.
Pytanie, jak grać? Nie górą, nie głową, tu La Furia Roja nie ma czego szukać. Trzeba grać z głową, szybko, technicznie, precyzyjnie. Na krótkiej przestrzeni, z wymianą pozycji w pomocy i w ataku. To Hiszpanie potrafią akurat najlepiej. Trzeba uderzać z dystansu, Jens Lehmann prezentuje się na tym turnieju bardzo nieprzekonująco. Faulować jak najmniej! Rzuty wolne bite przez Niemców często zamieniają się w bramki. Przy dbaniu o własne atuty, bez wypowiedzenia fizycznej wojny Niemcom Hiszpanie nie zdziałają jednak nic. To obowiązek Puyola, Marcheny, Capdevili, Ramosa, Senny, Fàbregasa i Torresa. Xavi, Iniesta i Silva niech robią to, co potrafią najlepiej, niech czarują w rytmie flamenco.

W 34. minucie półfinałowego meczu z Rosją, David Villa naciągnął mięsień. Hiszpańska federacja podała, że nie zagra w finale. Główny kandydat do tytułu króla strzelców Euro 2008 mówi: - Jest mi trochę przykro, że nie będę mógł zagrać, ale to lepiej, jeśli zastąpi mnie kolega w pełni sił. Chciałbym cieszyć się w niedzielę razem z drużyną z mistrzostwa. Byłby to wielki sukces dla całego zespołu i chcę być jego częścią.

Czy to istotne osłabienie? Z pewnością lepiej grać Villą niż bez Villi. Z drugiej strony Davida ma kto zastąpić. Cesc Fàbregas zagrał wspaniale z Rosją, miał dwie asysty, przejął rządy w środku pola. Pomocnik Arsenalu, o którym mówi się, że złych decyzji na boisku najzwyczajniej w świecie nie podejmuje, w kadrze jest jeszcze niespełniony. Teraz otrzyma szansę poprowadzenia Hiszpanii do najważniejszego piłkarskiego triumfu w jej historii.

Warto tutaj zwrócić uwagę na istotny fakt. Bez Davida Villi La Furia Roja zagra ustawieniem 1-4-5-1. Jedynym nominalnym, wysuniętym napastnikiem będzie Fernando Torres. Hiszpanie grali tak często przed ME. Grali tak w półfinale z Rosją po zejściu napastnika Valencii. Tylko jego bardzo dobra dyspozycja i współpraca z Torresem spowodowała, że Luis Aragonés niedługo przed Euro 2008 zmienił ustawienie zespołu. Teraz wróci do starszej, równie sprawdzonej, taktyki.

Hiszpańscy torreadorzy atuty mają niebagatelne. W bramce Święty Iker Casillas, który po meczu z Włochami zyskał nowy przydomek - Pająk z Prateru. Na stoperze twardy i doświadczony Carles Puyol, Katalończyk rozgrywa świetny turniej. Solidni i opanowani Marchena i Capdevila. Tuż obok nasz nieustraszony konkwistador, Pan i Władca terenów leżących po prawej stronie murawy - Sergio Ramos. Jego pojedynki z Lahmem i Podolskim zapowiadają się fantastycznie. Na pozycji defensywnego pomocnika El Gato, kot z São Paulo, Marcos Senna. Niezastąpiony zawodnik tego zespołu, zapewnia równowagę pomiędzy obroną a pomocą. Szybki, błyskotliwy, odważny i nieszablonowy David Silva. Barcelońska para od rozegrania i podań Xavi - Iniesta, królowie angielskich boisk Cesc i Torres...

Atuty Niemców pozostawmy Niemcom.

Todos juntos como uno
Razem jako jedność. Hiszpania, często podzielona historycznymi zaszłościami, często interesująca się bardziej klubami niż reprezentacją, La Selección, w dzień meczu stanie się jednością. Kastylia, Katalonia, Andaluzja i Walencja będą dopingować swych graczy w starciu ostatecznym, z wielkimi, zwykle zwycięskimi, pewnymi swego Niemcami.

Sergio Ramos mówi, że drużynę jednoczy muzyka słuchana w autokarze i nie ma znaczenia, czy to jazz czy disco. Sergio, proszę:



Es un día bello. Es un día nuevo. Estamos juntos. Estamos unidos, a toda costa, ya que juntos somos la fuerza. Y la fuerza nos da el poder. Todos juntos como uno.

To piękny dzień. To nowy dzień. Jesteśmy razem. Jesteśmy zjednoczeni, za wszelką cenę. Ponieważ razem jesteśmy siłą. A siła daje nam moc. Wszyscy razem jako jedność.

Admirale Aragonés, prowadź tę hiszpańską Wielką Armadę, Armadę Espańolę w bój ostatni. Vamos Muchachos, Vamos Compańeros! Por la Copa, por la Gloria, por la Vida!

Prawdopodobne składy:
Niemcy: Lehmann; Metzelder, Mertesacker, Friedrich, Lahm, Frings, Schweinsteiger, Hitzlsperger, Ballack/Borowski/Fritz, Podolski, Klose
Hiszpania: Casillas; Puyol, Marchena, Capdevila, Ramos, Senna, Xavi, Iniesta, Fabregas, Silva, Torres

Sędzia: Roberto Rosetti