REKLAMA
REKLAMA

Mourinho: We wtorek Vinícius zagra od pierwszej minuty

José Mourinho pojawił się wczoraj na konferencji po meczu La Ligi z Celtą Vigo. Przedstawiamy zapis tego spotkania trenera Realu Madryt z dziennikarzami na Santiago Bernabéu.

REKLAMA
REKLAMA
Mourinho: We wtorek Vinícius zagra od pierwszej minuty
José Mourinho. (fot. Getty Images)

[El Mundo] Gratuluję zwycięstwa. Słyszałem, jak mówił pan w telewizji, że w szatni „ładnie pachnie”, że panuje w niej fantastyczna atmosfera. Po golu Espíego na 2:1 wszyscy rezerwowi wybiegli, żeby świętować. Chciałem zapytać, czy ten mecz był trudniejszy, niż się pan spodziewał, czy może po prostu w trakcie tych 90 minut skomplikował się bardziej, niż pan zakładał?
Spodziewałem się trudnego meczu. Nie aż tak trudnego i nie tego, że wygramy w taki sposób, ale spodziewałem się trudnego spotkania. Z jednej strony mieliśmy dobry zespół, bardzo dobry zespół, który, jak mi się wydaje, praktycznie nie miał reprezentantów. Być może Moriba pojechał do Gwinei, nie wiem. To jednak drużyna, która pracowała razem i przygotowywała się do tego meczu. Z drugiej strony mieliśmy zespół, w którym jeden zawodnik wrócił we wtorek, inni w środę, kolejni w czwartek, niektórzy nie spali w nocy z czwartku na piątek, a inni spędzili 12 godzin w samolocie, żeby w piątek dotrzeć do Valdebebas i trenować. Taka sytuacja zawsze jest skomplikowana. Normalnie po przerwie reprezentacyjnej najlepiej byłoby grać w niedzielę, ale oczywiście nie można grać w niedzielę, kiedy we wtorek jest Liga Mistrzów. Spodziewałem się trudnego meczu. Widziałem ludzi cierpiących fizycznie, widziałem ludzi, którzy nie byli na 100%, a później widziałem ludzi, którzy pokonali swoje ograniczenia i znaleźli siłę w mentalności, w grupie i w chęci zwycięstwa. Bo jak żartowałem, Real Madrid TV nie jest napojem izotonicznym, który w przerwie da im energię. Tą energią jest grupa, siła grupy przyjaciół, którzy chcą wygrywać i potrafią wygrywać w trudnych okolicznościach. Po zdobyciu drugiej bramki mieliśmy na boisku kompletnie niezrównoważony zespół, z dwoma zawodnikami w środku pola, którzy nie są pomocnikami, Ardą i Jude'em, do tego fizycznie wykończonymi. A mimo to przez te dziesięć minut i pięć minut doliczonego czasu drużyna potrafiła być drużyną, potrafiła pracować. Oczywiście jestem trochę sfrustrowany, bo zawsze chcę grać więcej i lepiej, ale jednocześnie jestem dumny z tego, jaką są grupą, i z tego, że zdobyliśmy trzy oczywiście bardzo ważne punkty.

REKLAMA
REKLAMA

[Cadena COPE] Chciałam zapytać o Espíego. Czy może pan określić, co potrafi dać tej drużynie? Czy zna pan statystykę, według której strzelił cztery gole w 93 minuty? Można sobie wyobrazić, co mógłby zrobić, gdyby dostawał więcej minut, choć wiem, że nie jest to łatwe. Jak się czymś takim zarządza? I co sądzi pan o tych liczbach?
Są zawodnicy o bardzo konkretnych cechach. Nie chcę powiedzieć, że Carlos nie będzie grał od pierwszej minuty. Nie chcę powiedzieć, że Carlos nie może rozegrać 90 minut, bo może. Ale styl gry naszej drużyny jest dużo bardziej oparty na współpracy, na ruchach napastników w głębi pola, a Carlos jest zawodnikiem pola karnego. Kiedy dominujemy i spychamy przeciwnika, który już tylko się broni, nie ma piłki, chce ją jedynie wybić do przodu, a my pressujemy, natychmiast ją odzyskujemy i ponownie atakujemy, ten rodzaj meczu jest dla niego idealny. To chłopak o ogromnej jakości w polu karnym. Dobrze gra głową, dobrze gra tyłem do bramki, dobrze atakuje pierwszy słupek i drugi słupek. Ma mnóstwo cech typowego zawodnika pola karnego, a historia futbolu jest pełna ludzi takich jak on, którzy byli decydujący, nie grając wielu minut. Oczywiście nie moglibyśmy być z niego bardziej zadowoleni. Myślę też, że Carlos jest takim chłopakiem, który nie wchodzi w historie pod tytułem: „muszę grać więcej”, „powinienem grać więcej”, „Kylian powinien usiąść na ławce, żebym ja mógł grać”. Carlos jest szczęśliwy w Realu Madryt. Wie, że rozwija się jako zawodnik, wie, że ma szacunek swojego trenera, kolegów i kibiców Realu Madryt. Jest szczęśliwy i mam nadzieję, że będę miał możliwość dawać mu również mecze od pierwszej minuty, całe 90 minut czy po prostu więcej czasu na boisku.

REKLAMA
REKLAMA

[Cadena SER] Powiedział pan w Real Madrid TV, że to grupa ludzi, która potrafi walczyć z trudnościami, a jedną z takich trudności jest przegrywanie i słuchanie gwizdów u siebie. Jak ważne jest dla José Mourinho, żeby publiczność, która oczywiście ma prawo reagować tak, jak chce, bo zawsze pan to podkreślał, zrozumiała, że gwizdy na własnych zawodników im szkodzą? Skoro pan do tego wraca, to zakładam, że jest to dla pana ważne.
Myślę, że zrozumiał pan, iż nie krytykowałem kibiców. Myślę, że pan to zrozumiał. Nigdy tego nie zrobię. Kibice są klubem, kibice są suwerenni. Ale łatwiej jest grać przy wsparciu niż grać przeciwko własnemu stadionowi. Jeśli grasz na wyjeździe i ludzie są przeciwko tobie, świetnie, to jest bodziec. Ale gra u siebie w takiej sytuacji jest bardziej skomplikowana i trzeba umieć sobie z tym radzić. Oczywiście to nie pomaga, ale trzeba potrafić grać również w takich okolicznościach. To także jedna z cech zawodnika Realu Madryt, umieć wytrzymać tego rodzaju presję, grać dalej, nie bać się kontynuować gry i nie bać się ryzykować. Oni mieli dzisiaj tę siłę.

[Onda Cero] Lubimy rozmawiać o tym, kto jest najlepszym zawodnikiem na świecie, podobnie robią organizatorzy nagród, i zawsze wskazuje się zawodnika z pola. Mówimy o Mbappé, Bellinghamie, Harrym Kanie, który zdobył Złotą Piłkę, o Laminie czy kimkolwiek innym, a nigdy nie mówimy o Courtois. France Football musiało stworzyć osobną nagrodę dla bramkarzy, podobnie FIFA i UEFA. Pan widział go, kiedy dopiero zaczynał stawać się bramkarzem, którym jest dzisiaj, później obserwował go pan z zewnątrz, a teraz po przedłużeniu kontraktu ponownie ma go pan u siebie jako najlepszego bramkarza świata. Gdzie w całej tej dyskusji znajduje się Courtois?
Najlepszy bramkarz świata. Myślę, że tylko Lew Jaszyn zdobył Złotą Piłkę. Historia futbolu praktycznie bez bramkarzy ze Złotą Piłką jest taka, jaka jest. Ludzie bardziej doceniają zawodników ofensywnych. Ale ja nie mam żadnych wątpliwości, że Courtois jest najlepszym bramkarzem na świecie i jest nim od kilku lat. Neuer powoli kończy karierę i nie widzę nikogo, kto byłby bardzo blisko Thibaut. Bardzo lubię Łunina, naprawdę bardzo. To kolejny zawodnik, którego możemy wrzucić do tego samego worka co Espí. Zasługuje na więcej gry, ale sytuacja jest taka, jaka jest. W Portugalii w latach 70. był bardzo znany trener, który powiedział swojemu bramkarzowi: „Jesteś najlepszym bramkarzem w Europie”. Bramkarz zapytał: „Mister, to dlaczego nie gram?”. A trener odpowiedział: „Bo ten drugi jest najlepszy na świecie”. Trochę tak właśnie jest z Łuninem i Thibaut.

REKLAMA
REKLAMA

[AS] Po powrocie z Aten pytałem pana o epickie remontady i mówił pan, że kryje się za nimi również ta druga strona, czyli świadomość, że wcześniej czegoś nie zrobiło się dobrze. Dwa mecze później zespół ponownie musiał odrabiać straty. Czy nie niepokoi pana trochę możliwość pojawienia się przekonania, że każdą sytuację można rozwiązać remontadą, skoro któregoś dnia może się to nie udać?
Oczywiście. Przyjdzie taki dzień, kiedy nie odrobisz strat. Oczywiście, że tak. Jest też inny rodzaj ryzyka, taki jak dzisiaj. Po golu na 2:1 Celta oczywiście próbuje wyrównać. Nie mamy już zmian, a na boisku są czterej klasyczni zawodnicy ofensywni i dwóch graczy w środku pola, którzy tak naprawdę też nie są pomocnikami, tylko zawodnikami ofensywnymi. Dzisiaj chciałbym mieć szóstą zmianę, żeby zdjąć Kyliana albo Ardę i wprowadzić Tchouaméniego, ale taka zmiana nie istnieje. Dlatego to wszystko niesie ze sobą ryzyko. Przy 1:1 zaryzykowaliśmy. Gdybyśmy przegrali 1:2, siedzielibyśmy tutaj i rozmawiali o zupełnie innej historii. Ideałem jest więc grać dobrze, konsekwentnie dobrze, od pierwszej minuty. Robiliśmy to już wiele razy. Dzisiaj nie. Przy pierwszej piłce Konaté podał ją do chłopca od podawania piłek. Od razu miałem feeling, że ludzie nie są skoncentrowani na 100%. To trudne. Jeśli spojrzymy na wielkie zespoły, które grały dzisiaj i mają wielu reprezentantów, Arsenal nie wygrał, City nie wygrało, Chelsea nie wygrała, Bayern nie wygrał, a Porto wygrało dopiero po rzutach karnych w Pucharze z zespołem z trzeciej ligi. To trudne. Do tego dochodzi jeszcze coś, co wydarzyło się dzisiaj, poważne kontuzje. Zawodnicy wracają z reprezentacji po zmianach rutyny, zmianach sposobu pracy i z nagromadzonym zmęczeniem. Mamy uraz więzadła krzyżowego Doué, mamy zerwanie więzadła syndesmozy u Harry'ego Kane'a. To trudne okresy. Wolę mieć teraz tyle meczów, ile będziemy mieli. Wtorek, później sobota, później znowu wtorek. Wolę takie nagromadzenie spotkań niż sytuację, w której zawodnicy są poza klubem, nie mam nad nimi żadnej kontroli, a oni wracają dwa dni przed meczem. To zawsze jest skomplikowane. Dzisiejsze punkty są punktami ze złota.

REKLAMA
REKLAMA

[Radio MARCA] Chciałem zapytać o Viníciusa. Wrócił dzisiaj po zawieszeniu, wszedł z ławki i uczestniczył przy pierwszym golu, a także przy drugim. Widzieliśmy nawet, jak Endrick po drugiej bramce wskazywał w stronę trybun i pokazywał numer 7, żeby kibice docenili jego udział. Czy po wszystkim, co się wydarzyło, widział pan dzisiaj Viníciusa bardziej wyzwolonego? I czy rozmawiał pan z nim o tym, że w takiej roli, wchodząc z ławki, również może być tak ważny, jak był dzisiaj?
Powiedziałem wczoraj: albo z ławki, albo od pierwszej minuty. Żeby nie zadawał mi pan tego pytania w poniedziałek i żebyście nie mieli aż tyle do mówienia przez najbliższe dwa dni, będę złym chłopcem i zakończę już tę historię. We wtorek zagra od pierwszej minuty.

[El Chiringuito] Rozmawialiśmy przed chwilą z Carlosem Espí i powiedział nam, że zaskoczyła go pańska euforia przy świętowaniu jego gola w szatni. Jakiś czas temu mówił pan też, że byliście właściwie sąsiadami w Valdebebas...
Już nie, już nie. Już sobie coś znalazł... Nie wiem nawet, gdzie mieszka, ale to też nie jest temat.
Czy czuje się pan piłkarskim ojcem tych młodych zawodników? Czuje pan szczególną odpowiedzialność za ich rozwój i za tę dobrą relację z nimi?
Jeśli chodzi o Carlosa, myślę, że portugalski trener Levante był w jego karierze ważniejszy ode mnie. Pomógł mu dorosnąć, pomógł mu się poprawić i doprowadził go do takiego poziomu, że kiedy potrzebowaliśmy klasycznej „9”, zawodnika pola karnego, piłkarza o charakterystyce przeciwnej do tego, co już mieliśmy w kadrze, Juni i José Ángel mogli położyć przede mną pięć nazwisk, a jednym z nich był Carlos. Dlatego myślę, że największe zasługi należą się portugalskiemu trenerowi Levante, a nie mnie. Ja ograniczam się do próby pomagania mu w dalszym rozwoju, umieszczania go w określonym kontekście i motywowania do roli, która nie jest łatwa. Musi akceptować, że nie zaczyna meczów, a kiedy wchodzi, praktycznie zawsze pojawia się w krytycznych sytuacjach. Moja zasługa? Niewielka albo żadna.

REKLAMA
REKLAMA

[El País] Powiedział pan wcześniej, że Espí ma inne, bardzo konkretne cechy, przydatne być może w określonych scenariuszach meczu. W ataku ma pan również Mbappé. Czy oni mogą kiedyś zagrać razem, ale nie tylko w takich awaryjnych okolicznościach jak dzisiaj, w ostatnich minutach, kiedy trzeba odrabiać straty? Czy może pan dać Espíemu więcej minut albo wystawić go od początku razem z Mbappé?
Mogę, ale kiedy stracimy piłkę, to ja, stojąc przy linii, będę musiał wejść na boisko przy kontrze i przywalić komuś, kto ruszy z przejściem do ataku. Gra z dwoma klasycznymi napastnikami oznacza, że skrzydłowi muszą bardzo dobrze bronić do środka. A na pewno nie są do tego stworzeni Yan czy Vinícius, Arda trochę, Brahim trochę. Przy charakterystyce naszych skrzydłowych nie jesteśmy zespołem stworzonym do gry klasycznym 4-4-2. Nie wiem, czy wszyscy to zauważyliście, niektórzy pewnie tak, ale spójrzcie, gdzie w drugiej połowie grał Cucurella. Cucurella schodził do obrony do środka. Kiedy dokonaliśmy tej zmiany, to on bronił wewnątrz. Prawy zawodnik Celty, Javi Rueda, który chyba wszedł później, był już zawodnikiem, za którym musiał podążać Vinícius, bo brakowało nam ludzi w środku pola, a Cucurella wychodził do Aspasa, który też pojawił się później. To jest bardziej skomplikowane, niż możecie myśleć. Dla kibica jest łatwiej, dla was również jest łatwiej, a rzeczywistość jest trochę trudniejsza. Myślę, że gdybyśmy dzisiaj, przy takim ustawieniu, w jakim kończyliśmy spotkanie, strzelili gola 15 minut przed końcem, to byśmy nie wygrali. Naprawdę myślę, że byśmy nie wygrali. Zostało pięć minut i przez pięć minut jesteś w stanie przetrwać z tym, co masz na boisku. Później masz doświadczonych zawodników, którzy potrafią schować piłkę, wywalczyć faul wysoko i zyskać trochę czasu. Wtedy kontrolujesz mecz bardziej siłą rozpędu niż dzięki rzeczywistej stabilności na boisku. Możecie porozmawiać z innym trenerem, który powie wam coś zupełnie przeciwnego, ale dla mnie w klasycznym 4-4-2 skrzydłowi muszą bronić do środka. Nie ma innej możliwości.

REKLAMA
REKLAMA

Na koniec, jeśli pozwolicie, chciałem przekazać ogromny uścisk rodzinie Jesúsa, która była dzisiaj tutaj. Miałem impuls, żeby do nich podejść i się przywitać, ale tego nie zrobiłem. Samo patrzenie na nich sprawia, że boli serce. Dlatego stąd przesyłam ogromny uścisk całej jego rodzinie. Chciałem też powiedzieć, że jako trener Realu Madryt czuję ogromny zaszczyt, że jednym z członków naszego zarządu jest nie sportowiec Rafa Nadal, ale człowiek Rafael Nadal. To dla mnie powód do ogromnej dumy.

Czytaj kolejne newsy bez przeklikiwania

Jako Socio korzystasz z widoku Aktualności+, w którym kolejne artykuły wyświetlają się w całości, jeden pod drugim. Wystarczy przewijać.

  • Aktualności+
  • Bez reklam
  • Priorytetowy support
Zobacz Aktualności+ od 12,50 zł /mies.przy płatności rocznej

Ostatnie aktualności

REKLAMA
REKLAMA

Komentarze (10)

REKLAMA