– W ostatnich dniach rozmawiałem z ludźmi z Realu Madryt, przede wszystkim z osobami z szatni pierwszej drużyny. Chciałem poznać ich zdanie na temat Jude’a Bellinghama. Zastanawiałem się, dlaczego piłkarz, który potrafi rozgrywać tak niesamowite mecze i jest tak ważny dla Realu, miał za sobą dwa sezony znacznie poniżej poziomu, jaki pokazał w rozgrywkach 2023/24. Z tych rozmów zapamiętałem szczególnie dwie rzeczy. Jedna osoba, zupełnie niepytana o to, powiedziała mi wprost, że Bellingham jest najlepszym piłkarzem na świecie. Drugą zapytałem, czy również tak uważa i odpowiedziała, że tak. Co więcej, zapewniła mnie, że podobnego zdania jest wielu innych zawodników Realu Madryt, a także członków sztabu szkoleniowego.
– Od dawna mam wrażenie, że gra Realu Madryt powinna obracać się wokół Bellinghama. To kluczowy zawodnik nie tylko pod względem piłkarskim, ale również mentalnym. Okazuje się, że podobnie myślą ludzie wewnątrz klubu. Być może nie strzela tylu goli co Mbappé, być może nie ma tylu efektownych zagrań co Arda Güler, ale jest absolutnie niezbędny, jeśli Real chce osiągać sukcesy.
– Pytałem też o jego słabsze dwa poprzednie sezony. Wskazywano mi przede wszystkim na chaos, jaki panował w drużynie. Próbowano znaleźć sposób na współpracę Viníciusa z Mbappé, środek pola nie funkcjonował tak, jak powinien, a Bellingham często nie grał na właściwej pozycji. Wszystko to sprawiało, że nie potrafił pokazać pełni możliwości. Nikt z moich rozmówców nie tłumaczył tego gorszym podejściem do treningów czy mniejszym zaangażowaniem. Wręcz przeciwnie. Jude często musiał biegać za dużo, wykonywać dodatkową pracę i nie mógł znaleźć swojego miejsca na boisku.
– Do tego dochodził problem z barkiem, którego nabawił się jeszcze w listopadzie 2023 roku w meczu z Rayo Vallecano. Przez bardzo długi czas grał z bólem i myślał o operacji. Ostatecznie przeszedł ją po Klubowych Mistrzostwach Świata w 2025 roku. Z tego, co mi przekazano, bark był w naprawdę fatalnym stanie. Później potrzebował czasu, żeby wrócić do pełnej sprawności. Nie mógł normalnie przygotować się do sezonu 2025/26, a jego relacje z Xabim Alonso na początku nie były idealne. Nie powiedziałbym, że były złe, ale pojawiły się pewne tarcia. Z Arbeloą sytuacja się poprawiła, choć drużyna jako całość nadal funkcjonowała bardzo źle. Teraz bark jest już całkowicie wyleczony i nie stanowi problemu.
– Chciałbym też opowiedzieć, dlaczego w klubie uważają Bellinghama za lidera nie tylko na boisku, ale również w Valdebebas. To jeden z pierwszych zawodników, którzy każdego dnia pojawiają się w ośrodku treningowym, jeśli nie pierwszy. Przyjeżdża około ósmej lub dziewiątej rano, trenuje, je obiad, a później zostaje, żeby dalej pracować. Może to być siłownia, zabiegi regeneracyjne czy sauna. Do domu wychodzi około siedemnastej. Spędza więc w klubie praktycznie cały dzień. Nie robi tego pod publiczkę i nie jest to żadna wyjątkowa sytuacja. To po prostu jego codzienna rutyna, o której opowiedziało mi kilka różnych osób. Pozostaje też w stałym kontakcie z klubowymi trenerami przygotowania fizycznego.
– Kolejną rzeczą, na którą zwrócono mi uwagę, jest jego bardzo silny charakter. Wiemy o tym jeszcze z czasów Borussii Dortmund, gdzie zdarzały mu się spięcia z kolegami. W Realu też mogliśmy zobaczyć, jak krzyczy na innych zawodników czy zwraca im uwagę podczas meczów i treningów. To część jego niezwykle silnej mentalności zwycięzcy. Moi rozmówcy widzą w nim przyszłego kapitana. Bellingham bardzo interesuje się taktyką i chce rozumieć decyzje podejmowane przez trenerów. Potrafi podejść do szkoleniowca i zapytać, dlaczego drużyna gra w określony sposób albo dlaczego nie spróbuje czegoś innego. Nie robi tego na pokaz, przed całą grupą. To normalne, merytoryczne rozmowy, podczas których przedstawia własny punkt widzenia i próbuje znaleźć rozwiązania mogące poprawić grę.
– Pod względem piłkarskim również usłyszałem mnóstwo pochwał. Rozmawiałem z ludźmi, którzy z nim trenowali, między innymi z wychowankami, a także z osobami ze sztabu. Opowiadali mi, że praktycznie nie da się odebrać mu piłki. Szczególnie w ćwiczeniach na małej przestrzeni. Kiedy odpowiednio ustawi ciało, zastawi piłkę i zacznie ją chronić, odebranie mu jej jest niemal niemożliwe. Podkreślano też jego umiejętność wykańczania akcji. Ma znakomite uderzenie obiema nogami, choć nie zawsze pokazuje to w meczach. Podczas ćwiczeń strzeleckich widać to doskonale. Szczerze mówiąc, rzadko spotykałem się z tak jednomyślnymi, pozytywnymi opiniami o jakimś zawodniku. Kiedy kilka różnych osób mówi ci o piłkarzu tak dobrze, zaczynasz rozumieć, jak wyjątkowo jest postrzegany wewnątrz klubu.
– Wystarczy też spojrzeć na liczby. W poprzednim sezonie La Ligi Bellingham rozegrał 28 spotkań, strzelił sześć goli i zaliczył cztery asysty. W obecnych rozgrywkach po zaledwie 12 meczach ma cztery bramki i trzy asysty. Jest więc o krok od wyrównania dorobku z całego poprzedniego sezonu, choć rozegrał aż 16 spotkań mniej. Do tego dochodzi ogromna praca wykonywana na boisku. Według statystyk UEFA w czterech meczach Ligi Mistrzów przebiegł 42,13 kilometra, czyli średnio 10,54 kilometra na spotkanie. Mówimy o piłkarzu, który odzyskuje piłki, wygrywa pojedynki, prowadzi akcje, pomaga w rozegraniu i wchodzi w pole karne.
– Mourinho w końcu znalazł dla niego idealną pozycję. Ustawił go przed środkowymi pomocnikami i dał mu bardzo dużą swobodę. Bellingham może schodzić po piłkę, włączać się do ataku, wbiegać w pole karne albo przemieszczać się na oba skrzydła. Wcześniej często tego brakowało. Nawet za Ancelottiego szukano mu miejsca po lewej czy prawej stronie, co nie zawsze działało. Przypomnijmy, że jego najlepszy sezon w Realu Madryt rozegrał jako fałszywa dziewiątka, a więc również w centralnej strefie boiska, z dużą swobodą poruszania się. Teraz, mimo obecności Mbappé, znów może wykorzystywać swoje największe atuty. Jest jednym z najlepszych na świecie zawodników pod względem wchodzenia z drugiej linii w pole karne i znajdowania sobie sytuacji strzeleckich.
– Dlaczego moim zdaniem Real powinien budować drużynę właśnie wokół niego? Mbappé jest piłkarzem, który potrafi przesądzać o wynikach meczów. Jest niesamowicie szybki, strzela mnóstwo goli i oczywiście jest bardzo ważny. Osobiście oceniam go nieco gorzej niż większość ludzi, ale nie sposób podważać jego skuteczności. Jednocześnie jest zawodnikiem bardzo indywidualnym. Można sobie wyobrazić innego znakomitego strzelca w jego miejscu i być może drużyna nie odczułaby tak bardzo tej zmiany. Z Bellinghamem sytuacja wygląda inaczej. Ilu piłkarzy potrafiłoby zastąpić go w rozgrywaniu, wchodzeniu w pole karne, grze głową, pojedynkach, defensywie i nieustannej pracy przez cały mecz? Pod tym względem można porównać go do Fede Valverde, który również daje zespołowi rzeczy niezwykle trudne do zastąpienia.
– Jest jeszcze kwestia przywództwa. Bellingham pokazał już w reprezentacji Anglii, że nie boi się odpowiedzialności. Mówimy o drużynie, na której ciąży ogromna presja, a on od 19. czy 20. roku życia potrafił zachowywać się jak jeden z jej liderów. Podobnie było po transferze do Realu Madryt. Już jako bardzo młody zawodnik sprawiał wrażenie kogoś znacznie dojrzalszego. Dzisiaj jest jeszcze bardziej świadomy swojej roli i ma coraz większy wpływ na kolegów, również pod względem emocjonalnym.
– Dla mnie Bellingham jest doskonałym barometrem gry Realu Madryt. Kiedy jest zagubiony, nie może znaleźć miejsca i nie uczestniczy w akcjach, cała drużyna zazwyczaj gra słabo. Kiedy natomiast jest w dobrej formie i dominuje na boisku, Real często wyraźnie przewyższa rywala. Dlatego uważam, że to właśnie wokół niego powinien rozwijać się ten zespół. Najlepszą pozycją jest dla niego ofensywny pomocnik z możliwością cofania się do środka pola. A czy powinien zostać kapitanem? Na razie są przed nim bardziej doświadczeni zawodnicy, ale jeśli dalej będzie podążał tą drogą, bez wątpienia może zostać jednym z najważniejszych liderów Realu Madryt.
Komentarze (18)
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.
Zaloguj sięSocio RealMadryt.pl
Zanim odpowiesz, sprawdź wcześniejsze komentarze
Jako Socio możesz przeglądać publiczną historię komentarzy użytkowników i lepiej wiedzieć, z kim oraz o czym dyskutujesz.