Nico Paz kolejny raz w tym sezonie rozbudził wokół siebie sensację, tym razem po pięknym i przepięknym golu w sparingu Argentyny. Statystycy wskazują, że już na tym etapie sezonu prawie wyrównał swoje udziały bramkowe z poprzedniego sezonu: wtedy w 48 występach w kadrze i klubie zaliczył 14 goli i 8 asyst, a teraz już po 19 występach ma 11 goli i 9 asyst. Dodatkowo ma 8 udziałów (5 goli i 3 asysty) w Lidze Mistrzów, gdzie przewodzi łącznej klasyfikacji udziałów.
Przypomnijmy, że Nico Paz został w czerwcu całkowicie sprzedany do Como za 60 milionów euro, przy czym oficjalnie dodano, że Real Madryt zachował klauzulę odkupu atakującego na 2027 rok. Większość mediów ustawia ją na poziomie 80 milionów euro. W Madrycie niektóre źródła podają, że niezależnie od wszystkiego kolejnego lata Real odzyska Paza i już trwa debata w sprawie przyszłości 22-latka, który tylko zyskuje na znaczeniu.
AS na podstawie analizy rozwoju Argentyńczyka i rozmów z ekspertami stwierdza, że w ciągi tych dwóch ostatnich lat do wrodzonego talentu Nico dołożył wyraźną poprawę przygotowania fizycznego i bezwarunkowe poświęcenie w defensywie. To sekrety, które obok zadziwiającej dojrzałości mentalnej wskazują osoby z jego otoczenia. Kluczową rolę w tych przemianach odegrał trener Cesc Fàbregas. „Uczynił go centralną postacią projektu. Był jak krawiec, który uszył mu idealnie dopasowany strój”, uważa Sabrina Uccello, korespondentka Asa we Włoszech.
„To trener, który wierzył w niego od samego początku. Po jego przyjściu nie wywierał na nim presji i cały czas daje mu swobodę gry. Nie ma sztywno wyznaczonych pozycji, może improwizować, ale trener wymaga też od niego bardzo wysokiego, nieustannego i agresywnego pressingu, gdy zespół traci piłkę”, dodaje Yvonne Alessandro z La Provincia di Como, która na co dzień uważnie śledzi jego poczynania.
Liczby mówią same za siebie, potwierdzając jego błyskawiczny rozwój. Cofa się, by kreować grę, ale też wbiega w pole karne, by wykańczać akcje i przewodzi drużynie. Zdarzyło mu się już nawet założyć opaskę kapitańską. W wieku 22 lat. Po niewiele ponad dwóch latach w klubie. „Bierze na siebie odpowiedzialność za zespoły, w których występuje. Wykonywał rzuty wolne nawet przy obecności Messiego. Nie jest postacią drugoplanową, lecz punktem odniesienia”, mówi José Chatruc z ESPN. Można to ująć w dwóch słowach: „lider”, jak podkreśla Eleonora Trotta z Corriere dello Sport, oraz „dojrzałość”, na którą wskazuje Sabrina Uccello.
Przekonany projektem Cesca zgodził się odejść do Como. Była to trudna, starannie przemyślana decyzja. Przeprowadzka do Włoch, do zespołu z dolnej części tabeli. Projekt ekscytujący, ale jeszcze niesprawdzony. Wszystko mogło potoczyć się bardzo dobrze… albo bardzo źle. Sprawdził się pierwszy scenariusz. Nico rozwijał się razem z Como. Aż osiągnął obecny status. Złoty. „Już teraz jest jednym z pomocników mających największy wpływ na wyniki. Nie tylko we Włoszech, lecz także w Europie. W wieku 22 lat należy do najbardziej pożądanych talentów, a sprawia wrażenie, że wciąż ma możliwości dalszego rozwoju”, uważa Samuele Nava.
Zachwycają się nim nie tylko we Włoszech, ale także w Argentynie, gdzie dzisiaj ma być faworytem do przejęcia numeru 10 po Leo Messim. „Może zostać następcą Messiego”, mówi Daniel Avellaneda z Clarín. I zdecydowanie nie jest w tej opinii odosobniony. „Spośród obecnych zawodników to on powinien dostać szansę gry z numerem 10. Jest najpewniejszy, najbardziej przekonujący i najmniej odczuł ciężar koszulki reprezentacji Argentyny”, dodaje Diego Arvilly.
Po kolejnym popisie w kadrze jej selekcjoner Lionel Scaloni postanowił jednak nieco ostudzić euforię wokół Nico i przy okazji wymagać od niego więcej: „Myślę, że może dać znacznie więcej. Sprawia wrażenie piłkarza z krwi i kości: kiedy trzeba być «złym», wdaje się w starcia, a kiedy trzeba grać, gra. Wciąż jest młody, ale w tych dwóch spotkaniach zagrał bardzo dobrze, wziął na siebie odpowiedzialność i wiążemy z nim duże nadzieje”. Tymi słowami selekcjoner chciał podsumować kolejną przerwę reprezentacyjną, podczas której zachwyt nad piłkarzem Como nieustannie narastał. W meczu z Kostaryką ponownie pokazał on, że Argentyna ma już nowego lidera.
Ale nie było to wcale takie pewne, bo Nico Paz urodził się na Teneryfie, gdzie w 2004 roku mieszkała jego rodzina. Jest potomkiem emigrantów i Argentyńczykiem, który niemal nie mieszkał w Argentynie. To temat szeroko dyskutowany na tamtejszych ulicach. Jednak jego decyzja o wyborze Albicelestes zamiast Hiszpanii jest na wagę złota. „Dzięki rodzinie jest już mocno przesiąknięty argentyńskością. Nie chcemy Hiszpana grającego dla Argentyny, a Nico nim nie jest. Z każdym kolejnym dniem mundialu coraz bardziej przejmował argentyński akcent. Nico autentycznie utożsamia się z Argentyną”, wyjaśnia Christian Martin z DirecTV , który relacjonował 7 mundiali i tworzy też materiały dla samej Federacji.
Na razie Nico ma na koncie 14 występów w seniorskiej reprezentacji. Pierwsze powołanie otrzymał dwa miesiące po przyjściu do Como. Zadebiutował w wygranym 6:0 meczu z Boliwią, zaliczając asystę… przy golu Messiego! Latem pojechał na mundial, choć wystąpił tylko w dwóch spotkaniach fazy grupowej. Jego rola jednak stale rośnie. A od pożegnania Leo uwaga skupia się właśnie na nim. „Marzymy o kolejnym wielkim piłkarzu: Maradona, Messi… To nie to samo, ale drybluje, ma wyśmienite zagrania. To porównanie mu nie pomoże, jednak pojawiło się dlatego, że kiedy grał, pokazywał osobowość”, uważa José Chatruc. „Ale nie powinien zaprzątać sobie tym głowy. Jeśli to przyjdzie, to przyjdzie. Nie można obarczać go etykietą dziedzica: musi być Nico Pazem”, rozwija Maxi Grillo. Christian Martin podsumowuje: „Przypinanie mu etykiety byłoby niesprawiedliwe, ale jest godnym następcą Messiego. To będzie konsekwencja jego rozwoju, a nie cel”.
Wszyscy na końcu są zgodni: piano piano. Spokojnie, krok po kroku. Jego kroki są pewne i coraz dłuższe. Nico Paz robi furorę. Jest jedną z najbardziej wyróżniających się postaci sezonu. Jedną z tych, które robią największe wrażenie. Z wyceną na poziomie 80 milionów euro zajmuje drugie miejsce w całych Włoszech, ustępując jedynie Lautaro, którego wartość szacuje się na 85 milionów. Gwiazda we Włoszech, ogromna nadzieja w Argentynie. I piłkarz, w którego sprawie Real Madryt za 7 miesięcy będzie musiał podjąć decyzję: zapłacić 80 milionów euro i go odzyskać… czy nie? Królewscy już zainkasowali 60 milionów euro (plus 6 milionów za transfer w 2024 roku). Zapowiada się gorąca dyskusja, podsumowuje AS. Jest czas, by wszystko rozważyć. I aby nacieszyć się jego grą.
Komentarze (8)
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.
Zaloguj sięSocio RealMadryt.pl
Zanim odpowiesz, sprawdź wcześniejsze komentarze
Jako Socio możesz przeglądać publiczną historię komentarzy użytkowników i lepiej wiedzieć, z kim oraz o czym dyskutujesz.