REKLAMA
REKLAMA

Lucas Vázquez: Na Bernabéu zapanowała moda na gwizdanie, Vinícius jest zbyt często traktowany niesprawiedliwie

Lucas Vázquez był gościem programu El Larguero na antenie Cadena SER. Były zawodnik Realu Madryt opowiedział o życiu w Niemczech, współpracy z Xabim Alonso, swoich pięciu triumfach w Lidze Mistrzów oraz relacjach z Luką Modriciem i Kylianem Mbappé. Ocenił również pracę José Mourinho, występy Fede Valverde na prawej obronie i sytuację Viníciusa, którego zdecydowanie wziął w obronę. Przedstawiamy pełne tłumaczenie rozmowy z 35-latkiem.

REKLAMA
REKLAMA
Lucas Vázquez: Na Bernabéu zapanowała moda na gwizdanie, Vinícius jest zbyt często traktowany niesprawiedliwie
Lucas Vázquez. (fot. Getty Images)

Lucas Vázquez, dobry wieczór. Jak ci się żyje w Leverkusen?
Bardzo dobrze. Naprawdę jesteśmy tutaj szczęśliwi i zadowoleni.

REKLAMA
REKLAMA

To już twój drugi sezon w Niemczech. Jak przyzwyczaiłeś się do tamtejszego życia? Jest trochę zimniej, prawda?
Tak, teraz właśnie zaczyna się robić zimno. W zeszłym roku zmarzłem jak nigdy w życiu, naprawdę [śmiech]. Ale w tym roku jestem już bardziej przyzwyczajony i inaczej podchodzę do nadchodzącej zimy. Ogólnie jest bardzo dobrze.

W Madrycie też przecież potrafi być zimno, kiedy przychodzi zima, ale tam to jednak zupełnie inna historia, prawda?
Tak, tutaj zimno utrzymuje się przez zdecydowanie więcej miesięcy. W Madrycie jest bardziej skoncentrowane w krótszym okresie, a tutaj trwa znacznie dłużej.

Trafiłeś do klubu i miasta, które mają pewne hiszpańskie tradycje, przynajmniej jeśli chodzi o futbol. Byli tam Grimaldo i Xabi Alonso, teraz trenerem jest Carles Martínez, masz też kilku hiszpańskich kolegów. W Leverkusen jest naprawdę sporo Hiszpanii, prawda?
Tak, to bardzo pomaga. W zeszłym roku ogromnym ułatwieniem było dla mnie to, że byli tam Grimaldo, Aleix i inni Hiszpanie. Poza tym dyrektor generalny klubu, Fernando Carro, też jest Hiszpanem. Myślę, że po prostu lubią tutaj hiszpański produkt [śmiech].

Aleix nadal tam jest, podobnie jak Miguel Gutiérrez. No i drużynie całkiem nieźle idzie. Tracicie chyba pięć punktów do lidera?
Tak, jesteśmy w dobrej sytuacji. Myślę, że dobrze rozpoczęliśmy sezon i mamy naprawdę bardzo dobry zespół.

REKLAMA
REKLAMA

A jak oceniasz swoją rolę w drużynie? Jesteś zadowolony z drugiego sezonu w Leverkusen? Częściej grasz w Pucharze Niemiec i Lidze Europy, ale odgrywasz też ważną rolę. Masz chyba dwa gole w jedenastu meczach. Jak oceniasz swoje dotychczasowe występy?
Całkiem dobrze. Sezon jest bardzo długi, a my rywalizujemy na trzech frontach. Klub wiąże duże nadzieje z Pucharem Niemiec i Ligą Europy, w których chcemy zajść jak najdalej. Z kolei w Bundeslidze naszym celem jest miejsce w pierwszej czwórce, żeby w przyszłym sezonie zagrać w Lidze Mistrzów. Myślę, że gram i uczestniczę w naprawdę wielu spotkaniach. Oczywiście, jak każdy piłkarz, zawsze chcę rozgrywać jak najwięcej meczów i spędzać na boisku jak najwięcej minut. Ale jestem zadowolony z tego, jak wszystko się układa.

Czy Leverkusen może ponownie wygrać Bundesligę? Czy może to, czego dokonał Xabi Alonso, odbierając mistrzostwo Bayernowi Monachium, było czymś tak wyjątkowym, że trudno to powtórzyć?
To skomplikowane. Bardzo skomplikowane, bo potrzebujesz słabego sezonu Bayernu i jednocześnie perfekcyjnego sezonu w swoim wykonaniu. To trudne, ale dlaczego mielibyśmy nie marzyć? Mamy dopiero listopad. Nie stawiamy sobie żadnych granic. Jeszcze bardzo dużo przed nami.

REKLAMA
REKLAMA

W końcu Xabi Alonso nie był takim złym trenerem, co? [śmiech]
Nie, nie, oczywiście, że nie [śmiech]. To, czego dokonał w Leverkusen, nie zapomną tutaj przez bardzo długi czas. Jego osiągnięcia są niesamowite. Przecież przeszli cały sezon ligowy bez porażki, wygrali Bundesligę, zdobyli Puchar Niemiec, dotarli do finału Ligi Europy. Później awansowali też do ćwierćfinału Ligi Mistrzów, a w kolejnym sezonie zajęli drugie miejsce w lidze. Myślę, że wykonał tutaj imponującą pracę i jest traktowany jak prawdziwy idol.

W przypadku takich trenerów, którzy pokazali już, że są dobrzy w swoim fachu, kluczem jest chyba pozwolenie im na spokojną pracę. Oczywiście Leverkusen to nie Real Madryt, ale przy takich szkoleniowcach i projektach potrzeba cierpliwości, prawda?
Myślę, że okoliczności są zupełnie inne. Leverkusen nie jest klubem, który znajduje się pod taką presją medialną jak Real Madryt, gdzie jeden remis oznacza już kryzys. Wszystko wymaga czasu, ale w futbolu czasami pojawiają się takie okoliczności, że po prostu tego czasu nie dostajesz.

Jesteś jednym z zawodników, którzy odeszli z Realu Madryt. Co więcej, odchodziłeś w tym samym czasie co Carlo Ancelotti i Luka Modrić, o których jeszcze porozmawiamy. Należysz też do bardzo wąskiego grona piłkarzy, którzy mają więcej triumfów w Lidze Mistrzów niż mistrzostw kraju. To nie zdarza się często.
Tak, to niesamowite [śmiech].

REKLAMA
REKLAMA

Patrzysz na swój dorobek i myślisz: „Należę do elitarnego klubu piłkarzy, którzy mają więcej Pucharów Europy niż mistrzostw kraju”. Jak to w ogóle możliwe?
To niesamowite. Takie rzeczy zdarzają się chyba tylko w Realu Madryt [śmiech]. Ale naprawdę wszystko, co przeżyliśmy podczas moich dziesięciu lat w pierwszej drużynie, było czymś wyjątkowym. To było niesamowite.

Z czego to wynikało? Czy to kwestia przypadku, czy może tego, że Liga Mistrzów jest dla Realu Madryt tak wyjątkowymi rozgrywkami, że motywacja była jeszcze większa? Nie twierdzę, że brakowało wam motywacji w lidze, ale można odnieść wrażenie, że w Realu Liga Mistrzów stoi ponad wszystkim innym.
Myślę, że nie dotyczy to wyłącznie Realu Madryt. Wszystkie największe kluby chcą wygrać Ligę Mistrzów. W Realu zawsze było to naszym największym celem i nadal nim pozostaje. Udało nam się osiągnąć coś naprawdę wielkiego i pięknego. Zdobycie tylu Pucharów Europy to coś, co daje ogromną radość zarówno kibicom, jak i samym zawodnikom.

Wyobrażam sobie, że kiedy opowiadasz komuś w Niemczech o swoim dorobku, słyszysz: „Przepraszam, chyba się pomyliłeś. Pięć Lig Mistrzów i cztery mistrzostwa Hiszpanii? Na pewno nie odwrotnie?” [śmiech]. A który z tych pięciu triumfów jest dla ciebie najważniejszy?
Powiedziałbym, że pierwszy. To był mój pierwszy sezon w pierwszej drużynie i pierwszy udział w Lidze Mistrzów. Przeszliśmy wtedy niesamowitą drogę, a sam sezon nie był łatwy. Zaczynaliśmy z Rafą Benítezem, później przyszedł Zidane. Wszyscy nas już skreślali, a ostatecznie wygraliśmy Ligę Mistrzów po rzutach karnych z Atlético. Dla mnie ten triumf był najbardziej wyjątkowy. Oczywiście wszystkie są wyjątkowe.

REKLAMA
REKLAMA

Jasne, przecież żaden z tych pięciu Pucharów Europy nie jest mniej wart od pozostałych. Florentino Pérez kilka razy wspominał o rzucie karnym, który wykonywałeś w tamtym finale. Podszedłeś do jedenastki z niesamowitym spokojem, jakbyś po prostu szedł po chleb do sklepu. W kolejce byli przecież Marcelo, Bale, Cristiano Ronaldo...
I Sergio Ramos.

Właśnie, Sergio Ramos. A ty podszedłeś jako pierwszy i wyglądałeś, jakbyś w ogóle nie odczuwał presji. Naprawdę jej nie czułeś?
Opowiadałem już o tym kilka razy. Myślę, że żeby wykonać rzut karny w tak ważnym meczu, musisz przede wszystkim czuć pewność, że strzelisz gola. Ja byłem wtedy w bardzo dobrym momencie, rozegrałem dobry finał i miałem w sobie tę pewność. Znalazłem odwagę, żeby zgłosić się do wykonywania rzutu karnego, a potem go wykorzystać.

Najlepszy rzut karny w twojej karierze?
Bez dwóch zdań. Bez dwóch zdań [śmiech].

Chociaż wielu tych karnych nie wykonywałeś [śmiech]. Ale już samo zgłoszenie się w takim momencie wiele znaczy, prawda?
Tak, ale właśnie o to chodzi. Byłem wtedy tak pewny siebie, że całym sobą czułem, że na pewno strzelę. I myślę, że to najważniejsza rzecz podczas serii rzutów karnych w finale Ligi Mistrzów.

REKLAMA
REKLAMA

Myślisz, że gdyby twoje odejście nie zbiegło się z pożegnaniami Ancelottiego i Modricia, dostałbyś pożegnanie bardziej odpowiadające temu, czego dokonałeś w Realu Madryt?
Jestem bardzo zadowolony z tego, jak wszystko zostało zorganizowane. Po Klubowym Mundialu miałem swoją uroczystość pożegnalną. To było coś bardzo pięknego dla mnie, mojej rodziny, przyjaciół i myślę, że również dla wszystkich kibiców Realu Madryt. Zamknęliśmy w ten sposób naprawdę wspaniały etap. Carlo i Luka mieli inne pożegnania, ale ja czułem się bardzo doceniony i byłem niezwykle zadowolony z tego, jak wszystko przebiegło.

Trudno znaleźć następcę takiego zawodnika jak Luka Modrić, prawda?
To niemożliwe.

A on nadal gra...
I to jak! Nadal gra świetnie, zarówno w reprezentacji, jak i w Milanie. To niesamowite. Absolutnie niesamowite. Myślę, że to, co robi i pokazuje, wykracza już poza sam futbol. Chodzi o jego mentalność, o to, że po wszystkim, co osiągnął, nadal potrafi znajdować motywację do gry. Że po tylu sukcesach z Chorwacją wciąż chce występować w reprezentacji. Jest przykładem dla wszystkich młodych zawodników, kimś, na kim warto się wzorować. Luka bez wątpienia należy do największych.

REKLAMA
REKLAMA

Widzę, że oczy ci się świecą, kiedy mówisz o Modriciu [śmiech]. Grałeś przecież z całą kolekcją wielkich piłkarzy, szczególnie w ataku, ale Luka jest kimś wyjątkowym, prawda?
Tak, Luka jest wyjątkowy. Jest moim przyjacielem, mamy ze sobą bardzo częsty kontakt. A jako piłkarz... Cóż więcej można o nim powiedzieć? Dla mnie jest ogromnym wzorem. Teraz, kiedy sam zaczynam się starzeć, czasami zatrzymuję się i myślę sobie: „Cholera, przecież Luka w moim wieku był podstawowym zawodnikiem Realu Madryt i grał na niesamowitym poziomie”. I mam wrażenie, że wtedy nie docenialiśmy go tak bardzo, jak na to zasługiwał. Bo Luka przez niewiarygodnie wiele lat prezentował najwyższy poziom w Realu Madryt. A przecież nie mówimy o byle jakim klubie.

To najlepszy pomocnik, z jakim grałeś?
Tak... Luka i Toni. Toni i Luka. Myślę, że to dwaj najlepsi pomocnicy, z jakimi miałem okazję grać. Bez żadnych wątpliwości.

Mówisz, że zaczynasz się starzeć, ale masz dopiero 35 lat. Do obecnego wieku Luki jeszcze trochę ci brakuje [śmiech].
Tak, tak, jeszcze trochę mi brakuje. On jest dużo, dużo starszy ode mnie [śmiech].

Po tym sezonie kończy ci się kontrakt, bo podpisałeś umowę na dwa lata. Czy Lucas Vázquez zamierza dalej grać w piłkę, niezależnie od tego, czy będzie to w Leverkusen, czy gdzieś indziej?
Tak, zdecydowanie. Na dzisiaj myślę wyłącznie o tym, żeby dalej grać i cieszyć się futbolem tak jak dotychczas. Każdego dnia czuję się szczęściarzem. Dopóki zdrowie będzie mi pozwalało i dopóki w głowie będę miał tę chęć, zamierzam kontynuować karierę. Tego właśnie chcę.

REKLAMA
REKLAMA

Czyli nadal czujesz się piłkarzem i jeszcze przez jakiś czas zamierzasz nim pozostać?
Tak, zdecydowanie. Dopóki zdrowie i głowa będą mi na to pozwalały, chcę grać dalej. Nie mogę powiedzieć, że będę grał jeszcze pięć lat, bo tego nikt nie wie. Ale dzisiaj właśnie tego chcę i tego domaga się mój organizm.

A oglądasz jeszcze mecze swojego Realu Madryt? Wszystkie?
Tak, oglądam wszystkie, które tylko mogę.

Co sądzisz o tym, co widzisz w tym sezonie? O Mourinho i wszystkich zmianach, które zaszły w drużynie?
Myślę, że początek nie był łatwy, ale teraz drużyna jest w bardzo dobrej formie. Chyba przed ostatnią przerwą wygrali osiem z ośmiu meczów, prawda? A może dziewięć z dziewięciu? Nie pamiętam dokładnie.

Osiem z ośmiu.
Właśnie, osiem z ośmiu. Myślę, że jeśli utrzymają ten poziom, będą walczyć o wszystkie trofea. Drużyna jest mocna, bardziej zwarta niż być może w zeszłym sezonie. Widać, że rywalizuje na naprawdę bardzo wysokim poziomie.

Arda Güler się rozwija, do środka pola wszedł Bernardo Silva, jest tam też Tchouaméni, a Valverde gra trochę na prawej obronie. To pewnie przypomina ci twoją karierę, bo przecież zaczynałeś jako skrzydłowy, zawodnik bardziej ofensywny, a skończyłeś jako boczny obrońca. Co sądzisz o Fede na tej pozycji?
Szczęście Fede i Realu Madryt polega na tym, że on dobrze gra na każdej pozycji. To ogromny luksus mieć takich zawodników, którzy mogą występować praktycznie wszędzie. Przecież Fede w finale Ligi Mistrzów w Paryżu w 2022 roku grał jako prawoskrzydłowy. To piłkarz, który ma umiejętności pozwalające mu występować na wielu pozycjach. I jedno wiem na pewno: gdziekolwiek go wystawią, poradzi sobie bardzo dobrze.

REKLAMA
REKLAMA

Wspomniałeś wcześniej, że nadal utrzymujesz bliski kontakt z Modriciem i jesteście przyjaciółmi. A czy masz też kontakt z Kylianem Mbappé? On trafił do Realu w twoim ostatnim sezonie, ale zdążyliście zbudować dobrą relację, prawda?
Tak, oczywiście. Kylian jest wielkim piłkarzem, ale przede wszystkim fantastycznym człowiekiem. Naprawdę fantastycznym.

To jeden z tych ludzi, których łatwo polubić, prawda? Jest bardzo otwarty, ma świetne poczucie humoru, lubi żartować...
Tak, dokładnie. Jest bardzo sympatyczny, naprawdę łatwo go polubić.

Myślisz, że krytykuje się go bardziej, niż na to zasługuje?
Myślę, że dzisiaj w futbolu piłkarzy krytykuje się znacznie bardziej, niż na to zasługują. A kiedy grasz w Realu Madryt, jest tego jeszcze więcej. Mam wrażenie, że bardzo mocno utrwaliła się tendencja do tego, żeby krytykowanie wszystkiego stało się czymś zupełnie normalnym. A przecież zawodnicy często wcale nie potrzebują tego, żeby dobrze grać. Nie potrzebują ciągłego hejtu, żeby się poprawiać czy rozwijać.

Ale wy chyba potraficie się od tego odciąć, prawda?
Całkowicie. Chociaż myślę, że na niektórych wpływa to bardziej, a na innych mniej. Zależy od osobowości, momentu kariery, od tego, jak młody jesteś. Ale jeśli chcesz zrobić naprawdę wielką karierę, musisz nauczyć się zupełnie nie przejmować takimi rzeczami.

REKLAMA
REKLAMA

Dałbyś Złotą Piłkę Mbappé, stawiając go przed Harrym Kane'em?
To trudne pytanie. Grałem przeciwko Kane'owi tutaj, w Niemczech, i widziałem wszystko, czego dokonał. Uważam, że rozegrał niesamowity sezon. Sezon zasługujący na Złotą Piłkę. A Kylian będzie miał szansę zdobyć tę nagrodę w tym roku.

Mbappé też świetnie zaczął sezon. Zresztą zarówno on, jak i Lamine Yamal prezentują fantastyczny poziom.
Obaj są niesamowici. Lamine również gra na niewiarygodnym poziomie.

Lamine to już w ogóle coś szalonego, prawda? Ma dopiero 19 lat...
Myślę, że czegoś takiego jeszcze nigdy nie widzieliśmy. Talentu na taką skalę jak ten, który ma Lamine, wcześniej nie widzieliśmy. Piłkarza, który w tak młodym wieku odgrywa aż tak ważną rolę. Przynajmniej ja nigdy czegoś takiego nie widziałem.

I do tego gra w reprezentacji Hiszpanii. W przeszłości, kiedy wygrywaliśmy mistrzostwa Europy w 2008 i 2012 roku oraz mundial w 2010 roku, zawsze mieliśmy przede wszystkim najlepszy zespół. Ty też grałeś w reprezentacji w 2016 i 2018 roku. Teraz znów wygrywamy mistrzostwa Europy i świata, ale wcześniej chyba nigdy nie mieliśmy piłkarza, który byłby tak wyraźnie uznawany za najlepszego na świecie albo jednego z trzech najlepszych.
Nie, z tego, co pamiętam, chyba nie. Przynajmniej nie w tak oczywisty sposób. Oczywiście w poprzednich latach mieliśmy wspaniałych piłkarzy, którzy znajdowali się w pierwszej trójce Złotej Piłki. Xavi, Iniesta, wcześniej chyba też Raúl González. Ale Lamine już teraz jest postrzegany jako prawdziwa, wielka gwiazda.

REKLAMA
REKLAMA

Chciałbym zapytać cię jeszcze o jednego zawodnika. Vinícius. Co się z nim dzieje? Jak myślisz, co dzieje się z Vinim?
Myślę, że Vinícius znajduje się w trudnej sytuacji. Jest w takim momencie, w którym krytykuje się go absolutnie za wszystko. Znam Viníciusa bardzo dobrze i mam z nim świetne relacje. Mogę ci powiedzieć, że moim zdaniem niewielu jest piłkarzy, którzy tak mocno identyfikują się z Realem Madryt jak on. Przez lata prezentował fantastyczny poziom. Myślę, że był najważniejszym albo jednym z najważniejszych zawodników Realu Madryt w ostatnich czterech czy pięciu latach. Oczywiście trudno przez cały czas utrzymywać ten sam poziom sportowy, ale nie mam żadnych wątpliwości, że Vini ponownie stanie się jednym z najlepszych piłkarzy na świecie. Jestem tego pewny na sto procent. Znam go, wiem, jak ciężko pracuje, jak podchodzi do futbolu, jak o siebie dba. A do tego ma niesamowitą mentalność. Pod tym względem jest kimś wyjątkowym. Dlatego nie mam co do niego najmniejszych wątpliwości.

Dlaczego twoim zdaniem kibice na Bernabéu na niego gwiżdżą? Oczywiście nie wszyscy, ale część stadionu. Skąd wzięły się tak napięte relacje między Viníciusem a Bernabéu? Można zrozumieć, że gwiżdżą na niego kibice rywali, biorąc pod uwagę jego osobowość, zachowanie wobec przeciwników czy impulsywność, którą czasami nawet wy sami musieliście hamować. Ale jak doszło do tego, że na Bernabéu tak często gwiżdże się na Viniego? Ty przecież doskonale znasz ten stadion.
Na Bernabéu zapanowała pewna moda na gwizdanie. Myślę, że ostatnio gwiżdże się zdecydowanie za dużo, i to nie tylko na Viniego, ale również na innych zawodników. Jeśli chodzi konkretnie o Viniego, uważam, że bardzo często gwiżdże się na niego zupełnie niesprawiedliwie. To piłkarz, który w każdym meczu nieustannie próbuje coś zrobić. Niezależnie od tego, czy mu wychodzi, czy nie, zawsze próbuje atakować rywala, zawsze daje z siebie wszystko. I jestem przekonany, że dzięki swojej grze, golom i asystom odwróci tę sytuację. Ci, którzy dzisiaj na niego gwiżdżą, w końcu będą mu bić brawo.

REKLAMA
REKLAMA

Tym bardziej że do Realu sprowadzono Diomandé, który jest świetnym zawodnikiem i niewątpliwie stanowi dla niego poważną konkurencję w drużynie. Teraz rywalizują ze sobą o miejsce na boisku. A na ciebie w Leverkusen nie gwiżdżą, prawda? Tam cię oklaskują? Kibice cię lubią?
Tak, tak. Na razie tak [śmiech]. Na razie tak.

A widzisz siebie z powrotem w Hiszpanii, kiedy wygaśnie twój kontrakt? Czy powrót do kraju jest jedną z możliwości? Pojawiały się przecież informacje o Deportivo La Coruña. Nie wiem, czy rzeczywiście było coś na rzeczy między Deportivo a Lucasem Vázquezem.
Szczerze mówiąc, nie wiem. Naprawdę nie wiem, czy mój kolejny krok będzie związany z Hiszpanią, czy z zagranicą. Po prostu tego nie wiem. Nie zamykam się na żadną możliwość. Chcę tylko, żeby to było coś, co nadal będzie mnie ekscytowało i motywowało. Na tym najbardziej mi zależy.

Powrót do domu na ostatnie lata kariery też nie byłby złym pomysłem, prawda? Oczywiście gdyby pojawiło się zainteresowanie.
Oczywiście, że nie. Jasne, że nie. To byłoby coś fajnego.

No i w A Coruñi jest jednak trochę cieplej niż w Leverkusen [śmiech].
Tak, zdecydowanie cieplej [śmiech].

I chyba lepiej się tam je niż w Leverkusen.
O lata świetlne lepiej. Zdecydowanie [śmiech].

REKLAMA
REKLAMA

Teraz możemy tak mówić, bo nikt nas w Niemczech nie słyszy [śmiech]. Lucas, życzę ci wszystkiego dobrego na resztę sezonu, bo jeszcze sporo grania przed tobą. Cieszymy się, że nadal możesz cieszyć się futbolem i odnosisz sukcesy w Leverkusen, które bardzo dobrze sobie radzi, a ty jesteś ważną częścią tej drużyny. Powodzenia z trenerem Carlesem, kolegami, Aleixem i Miguelem. Obyś miał wspaniały sezon w Niemczech.
Bardzo dziękuję. Dajemy z siebie wszystko! Dzięki, trzymajcie się.

Czytaj kolejne newsy bez przeklikiwania

Jako Socio korzystasz z widoku Aktualności+, w którym kolejne artykuły wyświetlają się w całości, jeden pod drugim. Wystarczy przewijać.

  • Aktualności+
  • Bez reklam
  • Priorytetowy support
Zobacz Aktualności+ od 12,50 zł /mies.przy płatności rocznej

Ostatnie aktualności

REKLAMA
REKLAMA

Komentarze (1)

REKLAMA