Twoje dwa gole przeciwko Japonii zakończyły krótką serię bez bramki, ale Brazylia przegrała. Te trafienia były dla ciebie przełomem czy przez wynik trudno było ci się nimi cieszyć?
Jasne, że gole są ważne dla mnie i dla przebiegu mojego sezonu, ale dla drużyny i dla mnie ten wynik był rozczarowaniem, bo uważam, że rozegraliśmy dobry mecz. Szybko zrobiło się 2:0, ale potem potrafiliśmy lepiej kontrolować grę i stwarzaliśmy dobre sytuacje. Nie wszystkie zamieniliśmy na gole i na koniec czuliśmy frustrację, bo nie wygraliśmy. Jesteśmy jednak na etapie przygotowań. Mamy wielu nowych piłkarzy i poznajemy się na nowo. Japonia miała chyba 15 czy 16 zawodników z ostatniego mundialu. U nas jest ich mniej, bo już budujemy drużynę na nowy cykl, z myślą o Copa América. Myślę, że to dla nas dobry sprawdzian. Dużo się uczymy w meczach z rywalami, z którymi przyszło nam grać.
Jak ty i reszta drużyny czujecie się po sobotnim meczu? Decyzje sędziego wzbudziły sporo emocji. Czy te emocje będą wam jeszcze towarzyszyć w meczu z Singapurem?
Nie, decyzje sędziego zostawiliśmy w ostatnim meczu. Oczywiście schodziliśmy z boiska sfrustrowani wynikiem i tym, jakie decyzje podjął, ale już o tym nie myślimy. To był tylko mecz towarzyski, choć w reprezentacji takie spotkania też mają duże znaczenie. Przebyliśmy długą drogę, żeby tu przyjechać i wygrać, a decyzje sędziego utrudniły nam grę, ale odpowiedzialność zawsze spoczywa na nas, piłkarzach. Mogliśmy zrobić więcej. Jesteśmy gotowi na kolejne wyzwanie, czyli jutrzejszy mecz z Singapurem.
Przez ostatnie pięć lat w Realu Madryt regularnie rozgrywałeś około 50 meczów w sezonie, strzelałeś od 20 do 25 goli i notowałeś od 10 do 20 asyst. Na mundialu dałeś ludziom to, czego od ciebie oczekiwali, czyli występy w reprezentacji na takim poziomie, jaki pokazujesz w Realu. Na początku sezonu twoje liczby w klubie wyraźnie spadły, choć w kadrze nadal są dobre. Masz 3 gole w 4 meczach. Co się stało po powrocie z mundialu? Wynik turnieju był rozczarowujący, ale ty grałeś tam świetnie. Dlaczego na początku sezonu w Europie nie osiągnąłeś swojego zwykłego poziomu?
Myślę, że latem po mundialu nie przygotowałem się najlepiej do gry, jak mogłem to zrobić, bo mundial to coś ogromnego dla wszystkich Brazylijczyków, a tego, co się tam wydarzyło, tak szybkiej porażki, nikt się nie spodziewał. Wziąłem więc urlop, żeby naprawdę z niego skorzystać, odpocząć, oderwać się od tego wszystkiego i spędzić więcej czasu z rodziną. W efekcie trenowałem mniej niż w poprzednich latach. Bardzo trudno tak długo utrzymywać się na tak wysokim poziomie. Myślę, że tylko Cristiano Ronaldo i Messi potrafili przez tyle lat osiągać takie same liczby. Jestem tylko człowiekiem, często popełniam błędy, ale zawsze staram się poprawiać, lepiej rozumieć futbol i to, jak pracować na co dzień. Mam 26 lat i muszę też trochę cieszyć się życiem. To również mogło odbić się na moim początku sezonu. Również sprawa przedłużenia kontraktu, zainteresowanie tylu klubów latem i cała sytuacja w Realu Madryt mocno siedziały mi w głowie. Ale sezon jest bardzo długi. W poprzednim też miałem do grudnia tylko 5 goli, a skończyłem z ponad 20, tak jak w poprzednich sezonach. Czuję, że dobrze się przygotowuję i robię postępy, by w decydujących momentach sezonu jak zawsze być gotowym.
Przed mundialem można było odnieść wrażenie, że w reprezentacji nie grasz tak dobrze jak w klubie. Na turnieju to się zmieniło. Grałeś bardzo dobrze, strzelałeś ważne gole, a mimo to wciąż spadała na ciebie krytyka, czasem nawet za rzeczy, na które nie miałeś wpływu, jak wybór wykonawców rzutów karnych. Czy uważasz, że po mundialu potraktowano cię niesprawiedliwie?
Krytyka w związku z mundialem jest normalna. Brazylijski kibic czeka cztery lata na kolejną szansę na mistrzostwo świata. Pojechaliśmy tam i zawiedliśmy naszych kibiców oraz cały kraj, który nas dopingował. Z krytyką spotykam się od 16. roku życia, odkąd sprzedano mnie do Realu Madryt. Nauczyłem się sobie z nią bardzo dobrze radzić. Nauczyłem się, że każdy może mówić, co chce, a ja staram się wyciągać z tego to, co naprawdę mi pomoże. Oczywiście rozegrałem w reprezentacji wiele słabych meczów. Trochę czasu zajęło mi zrozumienie, jak różni się podejście do sparingów w klubie i w kadrze. W klubie zazwyczaj wychodzisz, rozgrywasz jeszcze jeden mecz i wracasz do domu. To część przygotowań. W reprezentacji do sparingu podchodzi się jak do meczu na mundialu. Muszę być gotowy na każde spotkanie. Jutro gramy z Singapurem i kibica nie obchodzi, że to mecz towarzyski. Muszę wyjść na boisko, dać z siebie wszystko, strzelać gole i pomóc drużynie wygrać. Długo tego nie rozumiałem, bo byłem bardzo młody. Przyjeżdżałem na zgrupowania, żeby cieszyć się chwilą, pobyć z przyjaciółmi i za bardzo się rozluźniałem. Myślałem sobie, że to tylko sparing, wyjdę, chwilę pogram i po sprawie. Od mundialu zmieniłem podejście. Myślę, że na obu mundialach grałem dobrze i zrobiłem dla drużyny ważne rzeczy, chociaż w ważnych momentach zdarzało mi się zagrać słabiej. Cały czas się uczę. Mam 26 lat, a na następnym mundialu będę miał 30. Do tego czasu nabiorę doświadczenia, będę lepiej czytał grę i lepiej rozumiał to, czego uczę się na boisku. A kibice będą nas krytykować, dopóki nie wygramy.
Kilku piłkarzy z obecnej kadry było na mundialu, między innymi ty, Raphinha i Gabriel. Ważnymi postaciami w tym cyklu są też Marquinhos i Bruno. Jak radzicie sobie z presją po nieudanym turnieju? Czy powinni ją dzielić z wami nowi zawodnicy, czy to bardziej doświadczeni powinni wziąć na siebie odpowiedzialność za grę Brazylii i za to, żeby pojechała na kolejny mundial w gronie faworytów?
Myślę, że najmłodsi powinni tu przyjeżdżać, by cieszyć się grą i grać bez obciążeń. Odpowiedzialność powinna spoczywać przede wszystkim na mnie. Zagrałem już na dwóch mundialach, mam większe doświadczenie, osiągnąłem duże rzeczy i stałem się jednym z najlepszych piłkarzy na świecie. Dlatego zawsze będę mieć ten większy bagaż i myślę, że od jakiegoś czasu jestem gotów wziąć na siebie tę rolę. Endrick i Estêvão mają po 19 czy 20 lat. W piłce wciąż uważa się ich za dzieciaków, choć już sporo doświadczyli. Muszą się jednak jeszcze uczyć i rozwijać. Odpowiedzialność w najważniejszych momentach zostawmy mnie, Raphinhi, Marquinhosowi, Gabrielowi Magalhãesowi i Brunowi Guimarãesowi. My graliśmy na ostatnim mundialu i jako starsi zawodnicy jesteśmy tu po to, żeby wziąć ją na siebie w najważniejszych momentach oraz chronić młodszych.
Gratuluję 100. gola pod wodzą Carlo Ancelottiego. Widać, że darzycie się dużym zaufaniem. Czy możesz opowiedzieć o jakiejś szczególnej wskazówce, którą dał ci na boisku, albo o rozmowie czy sytuacji poza boiskiem, która najbardziej zapadła ci w pamięć?
Zawsze darzyłem Ancelottiego wielką sympatią, jeszcze zanim przyszedł do Realu Madryt. Kiedy trafił do klubu, całkowicie odmienił moją historię w Realu i w całym futbolu. Bronił mnie też w trudnych momentach poza boiskiem, zwłaszcza gdy doświadczałem przypadków rasizmu w Hiszpanii. Zawsze stawał po mojej stronie i potrafił mi doradzić w najlepszy sposób. Kiedy dowiedziałem się, że obejmie naszą reprezentację, bardzo się ucieszyłem. Wiedziałem, że poprawię liczby, rozwinę się i będę grał lepiej. I tak się stało. To chyba mój 10. gol za Ancelottiego w kadrze, prawda? Wcześniej miałem w kadrze tylko 6. Więc bardzo mu ufam. Dla niego prowadzenie reprezentacji też jest czymś nowym i też się uczy. Mamy bardzo mało czasu, a musimy popełniać mniej błędów i lepiej wykonywać swoją pracę. Wcześniej nie miał do czynienia z taką sytuacją, ale nie mam żadnych wątpliwości, że znajdzie najlepszy skład i ustawienie, a my znów będziemy grać tak, jak chcą tego Brazylijczycy.
Zwróciłem uwagę na to, że otwarcie przyznałeś, iż być może nie przygotowałeś się odpowiednio po mundialu i że wcześniej nie podchodziłeś do sparingów reprezentacji tak, jak powinieneś. Za Ancelottiego widzimy innego Viníciusa na boisku. Masz już 10 goli, czyli znacznie więcej niż wcześniej. Mam wrażenie, że zmieniłeś się też przed mikrofonem. Zwykle piłkarze ostrożnie dobierają tu słowa i odpowiadają krótko. Raphinha przyznał niedawno, że być może nie dobrał najlepszych słów do swojej wypowiedzi. Czy ty czujesz się dziś swobodniej w roli głosu reprezentacji? Łatwiej ci otwarcie mówić, co myślisz, kiedy masz przed sobą mikrofon i jesteś w centrum uwagi?
Tak. Gram zawodowo od 10 lat i udzieliłem już tylu wywiadów, że dziś mogę spokojnie mówić to, co naprawdę myślę. Wiele już w piłce zrobiłem, bardzo się rozwinąłem i choć nadal jestem młody, należę do najbardziej doświadczonych zawodników w tej nowej grupie, którą tutaj mamy. Dlatego mówię swobodniej. Uczyłem się od doświadczonych piłkarzy, którzy grali w reprezentacji i od tych doświadczonych, z którymi grałem w Realu Madryt. Staram się mówić o tym, co kibice chcą usłyszeć, ale też wyrazić, co sam czuję. Przecież nie zawsze jesteśmy szczęśliwi i nie zawsze gramy na swoim najlepszym poziomie. Wiem, że teraz sam nie jestem w najlepszej dyspozycji, może pod względem technicznym, ale robię wszystko, pracuję jeszcze ciężej, żeby wrócić do najlepszej formy i pomóc reprezentacji. Zawsze bardzo mi na tym zależało. Zawsze tego chciałem, tylko wcześniej nie potrafiłem pokazać tego na boisku. Dziś jestem spokojniejszy, gram z większym spokojem i gram lepiej. A w reprezentacji nie można sobie pozwalać na błędy. Bo jeśli jutro popełnię błąd w meczu z Singapurem, kibice będą o nim mówić przez trzy miesiące [uśmiech]. Zrozumiałem więc, że tutaj muszę popełniać znacznie mniej błędów i lepiej rozgrywać akcje. Zrozumiałem, że reprezentuję mnóstwo ludzi, a młodsi zawodnicy też patrzą na mnie. Jeśli będę więcej biegał, oni też będą więcej biegać. Jeśli zagram najlepiej, jak potrafię, im też będzie łatwiej zagrać lepiej.
Komentarze (33)
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.
Zaloguj sięSocio RealMadryt.pl
Zanim odpowiesz, sprawdź wcześniejsze komentarze
Jako Socio możesz przeglądać publiczną historię komentarzy użytkowników i lepiej wiedzieć, z kim oraz o czym dyskutujesz.