AS: Asencio przyspiesza powrót do gry

Każdy, kto naprawdę zna Raúla Asencio, wiedział, że po operacji pęknięcia kości piszczelowej, przeprowadzonej 1 października przez renomowanego doktora Leyesa, zrobi wszystko, by skrócić przewidywany czas rekonwalescencji. Początkowo zakładano około cztery miesiące przerwy, czyli powrót pod koniec stycznia lub na początku lutego. Jednak Kanaryjczyk jest nieustępliwy i od początku był przekonany, że da z siebie wszystko, aby przyspieszyć powrót do gry, odbywając nawet podwójne sesje treningowe w Valdebebas, przekazuje Tomás Roncero z Asa.

Jak twierdzi Roncero, stoper podszedł do rehabilitacji na tyle poważnie, że od kilku dni ponownie zakłada korki, trenuje na murawie i pracuje z piłką. Według pierwotnego harmonogramu taki etap miał nadejść dopiero w grudniu. W jego głowie coraz mocniej kiełkuje jeden konkretny cel: powrót do gry 15 grudnia. Tego dnia Real Madryt rozegra pierwszy mecz w tegorocznej edycji Pucharu Króla. Wszystko wskazuje na to, że jako uczestnik Ligi Mistrzów Królewscy trafią w losowaniu na jedną z drużyn Primera RFEF lub Segunda RFEF. Takie spotkanie mogłoby być idealną okazją, by Asencio otrzymał pierwsze minuty po kontuzji i ponownie wystąpił w koszulce Los Blancos.

Piłkarz, który nigdy się nie poddaje

Asencio nie rzuca słów na wiatr. Jest uparty i konsekwentny, a gdy wyznaczy sobie cel, zwykle go osiąga. Dlatego liczy, że po zakończeniu reprezentacyjnej przerwy wróci do regularnych treningów z pierwszym zespołem. Nie wyklucza nawet znalezienia się w kadrze na wyjazdowy mecz Ligi Mistrzów z Arsenalem 9 grudnia lub ligowe spotkanie z Osasuną 13 grudnia, czyli tym samym rywalem, przeciwko któremu debiutował na Santiago Bernabéu dwa lata temu.

Mourinho jest zachwycony zarówno jego postawą sportową, jak i podejściem do pracy. Najlepiej było to widać podczas zwycięskiego Klasyku. Mimo kontuzji Asencio poleciał z drużyną, aby wspierać kolegów i być częścią zespołu niezależnie od okoliczności. Na Camp Nou usiadł na trybunach tuż za ławką trenerską Mourinho i jego sztabu. Musiał wysłuchać wielu obelg, ale reagował z dużą dojrzałością. Odpowiadał jedynie uśmiechem i świętował wraz z kolegami wielki triumf w El Clásico. W szatni jest ceniony właśnie za ten charakter, za umiejętność jednoczenia grupy i nieustanne wspieranie drużyny. Choć najbardziej chciałby już pomagać zespołowi na boisku, kończy Roncero.