Bracia nareszcie razem

Powołanie Jobe'a Bellinghama na mecze Ligi Narodów z Chorwacją i Hiszpanią wywołało w Anglii ogromne zainteresowanie. Po raz pierwszy w karierze młodszy z braci może bowiem wystąpić w jednym meczu u boku swojego starszego brata, Jude'a, zapowiada Alberto Rubio z Marki.

Dziennikarz przypomina, że niewiele brakowało, by bracia zagrali przeciwko sobie już podczas Klubowych Mistrzostw Świata. Do tego jednak nie doszło, ponieważ Jobe opuścił ćwierćfinał pomiędzy Borussią Dortmund a Realem Madryt z powodu nadmiaru żółtych kartek. Teraz mogą za to wspólnie stworzyć środek pola reprezentacji Anglii.

„Napisałem do nich od razu, gdy tylko dowiedziałem się o powołaniu, bo wiem, jak wiele to dla nich znaczy. Jude powiedział mi, że jest »w siódmym niebie« na myśl o możliwości gry z bratem”, zdradza Pep Clotet, trener, który pozwolił zadebiutować obecnemu pomocnikowi Realu Madryt w Birmingham City, gdy ten miał zaledwie 16 lat, miesiąc i 27 dni.

Hiszpan nie tylko wprowadził Jude'a do seniorskiej piłki podczas pracy na St Andrew’s Stadium. Trenował również Jobe'a. „To było w czasie pandemii. Obowiązywało wtedy wiele ograniczeń. Początkowo można było trenować tylko indywidualnie, w parach lub małych grupach. Klub zaproponował mi, aby Jobe, jako że jest bratem Jude'a i mieszka z nim pod jednym dachem, dołączył do treningów pierwszej drużyny. Spędził z nami około półtora miesiąca, aż federacja wznowiła rozgrywki młodzieżowe. Miał wtedy zaledwie 13-14 lat, ale już było widać, że to ogromny talent”, wspomina w rozmowie z Marką 49-letni trener.

„Nie wiem, czy była to braterska miłość, ale Jude zawsze powtarzał, że Jobe będzie od niego lepszy”, wyjawia Clotet, który stanowczo odrzuca sugestie, jakoby powołanie młodszego z braci miało jakikolwiek związek z pozycją Jude'a w reprezentacji: „Nie, absolutnie nie. Jestem o tym przekonany. Jobe zasłużył na to własną pracą. Dobrze prezentował się w młodzieżowych reprezentacjach, jest kapitanem kadry U-21, ma doświadczenie z Championship i Bundesligi. Myślę, że Thomas Tuchel, podobnie jak dzieje się to w Hiszpanii, słusznie stawia na młodych zawodników, jeśli prezentują odpowiedni poziom”.

Porównania między braćmi, nie tylko pod względem fizycznym, są całkowicie naturalne. „Łączy ich jedna bardzo charakterystyczna cecha: prowadzenie piłki w kierunku wertykalnym, do przodu. Gdybym obserwował ich z daleka, to mógłbym mieć problem z odróżnieniem jednego od drugiego. Są też podobni w grze na małej przestrzeni, w sposobie przyjęcia piłki czy obracania się z nią”, podkreśla były trener m.in. Triestiny, Brescii, SPAL i Oxfordu United. Co oczywiste, między braćmi da się zauważyć sporo różnic. „Jude ma większą zdolność do przesądzania o losach spotkań i wpływania na wynik. Jobe z kolei daje zespołowi więcej w defensywie ze względu na swoją pozycję. Jeden osiągnął już rzeczy wręcz niewiarygodne, ale drugi ma przed sobą wielką karierę”, ocenia Clotet.

Co ciekawe, obaj przeszli w trakcie rozwoju swego rodzaju piłkarską metamorfozę. „Jobe był napastnikiem. W Sunderlandzie zaczął grać niżej, na pozycji ofensywnego pomocnika, a ostatecznie zadomowił się jako środkowy pomocnik. Jude natomiast był niezwykle kompletnym pomocnikiem i z czasem rozwinął oraz wzbogacił swój repertuar o coraz więcej elementów ofensywnych. Można powiedzieć, że ich role się odwróciły. W dzieciństwie było odwrotnie: Jobe był świetnym napastnikiem, a Jude znakomitym pomocnikiem”, tłumaczy ich były szkoleniowiec.

Zdaniem Cloteta obaj są więc w pełni kompatybilni na boisku. „Oczywiście, że mogą grać razem, mając przed sobą Harry'ego Kane'a. Tym bardziej teraz, gdy Jude pełni rolę »dziesiątki«, a Jobe jest bardziej »ósemką«. Kiedy oglądałem go jeszcze w Sunderlandzie, ogromnie zaskoczył mnie postęp, jaki zrobił pod względem fizycznym i piłkarskim. Miał wtedy może 17-18 lat, a już należał do najważniejszych zawodników drużyny”, wyznaje Clotet.

Ich kariery rozwijają się według bardzo podobnego schematu: Birmingham City, a następnie Borussia Dortmund. „Jude łatwiej odnalazł się w Bundeslidze. Być może na proces adaptacji Jobe'a wpłynęła również zmiana pozycji. Tak czy inaczej, obaj mocno wierzą w rozwój i codzienną pracę. Powiem więcej: znając ich charakter, nie wykluczam, że kiedyś zobaczymy ich razem w Realu Madryt. Jude trafił do tego klubu w idealnym momencie, a Jobe również doczeka się szansy przejścia do większego zespołu, bo wciąż ma ogromne rezerwy rozwoju”, kończy. Czas braci Bellingham właśnie nadchodzi i niewykluczone, że ujrzymy ich razem na boisku już w dzisiejszym meczu Anglików z Chorwacją.