Ubiegły tydzień był wyjątkowy dla Fede Valverde. Urugwajczyk zdobył w nim dwie bramki dla Realu Madryt, w tym tę na wagę trzech punktów z AEK-iem. Niemniej, między środowym występem w Atenach, a niedzielnym spotkaniem na Estadio Mestalla istnieje zasadnicza różnica. W Grecji Fede rozpoczynał na ławce rezerwowych, by po przerwie wejść na murawę, gdzie zajął miejsce na podwójnym pivocie. Z kolei w Walencji ponownie wyszedł w pierwszym składzie i po raz kolejny zagrał na prawej obronie. Jak zauważa Santiago Siguero z Marki, to właśnie na tej pozycji coraz wyraźniej staje się zawodnikiem, wokół którego budowany jest cały mechanizm gry Realu Madryt.
Ustawienie Valverde na boku obrony wywołuje bowiem efekt domina, który wpływa na każdą formację Realu Madryt. José Mourinho zyskuje zawodnika o profilu, jakiego nie są w stanie zaoferować ani Trent, ani Dumfries. Choć obaj należą do uznanych specjalistów na swojej pozycji, Fede zdaje się łączyć ich największe atuty: solidność w defensywie z nieustanną gotowością do napędzania ataków. Do tego dochodzi jakość przy wyprowadzaniu piłki oraz potężne uderzenie z dystansu, które w ostatnich dniach okazało się bezcenne. To właśnie jego strzały przyniosły Realowi trzy punkty w Atenach i pozwoliły otworzyć wynik na Mestalli.
„Efekt Valverde“ nie kończy się jednak na prawej stronie boiska. Jego przesunięcie do defensywy otwiera przestrzeń w środku pola dla bardziej kreatywnych zawodników, którzy na początku sezonu grali mniej. W niedzielnym starciu z Valencią najwięcej pochwał zebrał oczywiscie Arda Güler, który strzelił gola i zanotował asystę, lecz równie istotna w ostatnich meczach jest rola Bernardo Silvy. Portugalczyk wnosi spokój do rozegrania, często wybierając najprostsze rozwiązania, które w wielu przypadkach są po prostu najlepszej. Dodatkowo taka konfiguracja pozwala zobaczyć najlepsze oblicze Auréliena Tchouaméniego. Francuz staje się defensywną kotwicą zespołu, imponując skutecznością w odbiorze piłki i korzystając z faktu, że nie musi już zajmować się zadaniami, które nie należą do jego najmocniejszych stron.
Zmiana pozycji Valverde przynosi korzyści także w ataku. Jego współpraca z Ardą Gülerem po prawej stronie nadaje zespołowi równowagę, której brakowało w ostatnich latach, gdy większość akcji Realu naturalnie kierowała się lewym skrzydłem. Oczywiście, tam coraz mocniej zaznacza swoją obecność Yan Diomandé, który – według Marki – co najmniej dorównuje Viníciusowi pod względem jakości ofensywnej, a zarazem zdecydowanie przewyższa Brazylijczyka w pracy bez piłki. Jego zaangażowanie pomaga również Cucurelli, który może częściej podłączać się do ataków, nie będąc przytłoczonym obowiązkami defensywnymi.
Dlatego właśnie pozycja Valverde stała się dziś jednym z głównych tematów dyskusji wokół Realu Madryt. Mourinho rozpoczynał sezon z przekonaniem, że jego kapitan jest przede wszystkim środkowym pomocnikiem. Ostatnie tygodnie pokazują jednak, że jako prawy obrońca może wpływać na grę i wyniki zespołu w jeszcze większym stopniu. Rywalizacja Viníciusa z Diomandé o miejsce na lewym skrzydle pozostaje ważnym wątkiem, ale wielka metamorfoza Królewskich była możliwa dzięki nowej pozycji Fede, który jako prawy obrońca zmienił oblicze drużyny Mourinho, podsumowuje MARCA.
Komentarze (1)
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.
Zaloguj sięSocio RealMadryt.pl
Zanim odpowiesz, sprawdź wcześniejsze komentarze
Jako Socio możesz przeglądać publiczną historię komentarzy użytkowników i lepiej wiedzieć, z kim oraz o czym dyskutujesz.