L’Équipe: Wenger za kilka dni podejmie decyzję ws. startu w wyborach na prezesa FIFA

Od końca lata Arsène Wenger, obecny dyrektor do spraw globalnego rozwoju piłki nożnej w FIFA, jest wymieniany jako potencjalny rywal Gianniego Infantino w walce o prezesurę FIFA podczas kongresu wyborczego zaplanowanego na 18 marca przyszłego roku w Rabacie w Maroku. Już w sierpniu podawano, że jego kandydatura do rywalizacji ze Szwajcarem włoskiego pochodzenia ma zwolenników w UEFA. Choć wcześniej był z nim bardzo blisko, to publicznie się od niego zdystansował, krytykując pomysł sprzedaży udziałów w mistrzostwach świata. O tej inicjatywie dowiedział się „z mediów” i zażądał jej porzucenia oraz przywrócenia „niezależnej FIFA, która służy naszemu sportowi z zaangażowaniem, przejrzystością i uczciwością”.

L’Équipe podaje, że Wenger chce podjąć dobrze przemyślaną decyzję i od ponad dwóch miesięcy się waha. Jednego dnia, coraz bardziej zniesmaczony obecnym sposobem zarządzania, czuje się zobowiązany uniemożliwić Infantino pozostanie na stanowisku przez kolejne cztery lata. Następnego jest gotowy odpuścić, przekonany, że nie sposób walczyć ze skrajnym klientelizmem szefa FIFA. Uważa też, że to stanowisko zbyt odległe od boiska, na którym naprawdę się zna. Nigdy jednak nie zrezygnował i dziś wydaje się bliski temu, by dać się przekonać, twierdzą Francuzi. Najnowsze doniesienia przedstawiają go jako zdeterminowanego wojownika, gotowego stanąć Infantino na drodze.

Wenger odpowiedział na prośbę gazety o komentarz, ale ograniczył się do stwierdzenia, że nadal „czeka”, choć „już niedługo”. Według informacji L’Équipe, rozstrzygnięcie ma nastąpić w połowie przyszłego tygodnia. Do tego czasu były trener Nancy, Monaco czy Arsenalu ma zaplanowanych kilka spotkań, które mają mu pomóc w podjęciu ostatecznej decyzji.

Przeciwnicy Infantino czekają już tylko na niego, ponieważ widzą w nim odpowiednią osobę do poprowadzenia tej walki. Jest Europejczykiem, ale nie ma przypiętej łatki człowieka UEFA, co niepokoiłoby wiele federacji, które nie chcą wzmacniać władzy najbogatszych. Wenger cieszy się dużą rozpoznawalnością i opinią uczciwego człowieka, szczególnie pożądaną w tych niespokojnych czasach. Jest postrzegany jako kompetentny i pracowity. Cenią go w Afryce i Azji, a od kilku lat współpracuje ze wszystkimi 211 federacjami członkowskimi światowej organizacji. W samej FIFA do startu namawia go część administracji zmęczona rządami Infantino. To istotne poparcie, ponieważ daje poczucie bezpieczeństwa i gwarantuje, że w razie jego wyboru FIFA będzie gotowa sprawnie działać od chwili objęcia przez niego stanowiska.

Dziennik podkreśla, że kolejnym atutem jest jego wiek. Mając 77 lat, Wenger zapewne ograniczyłby się do jednej 4-letniej kadencji, gdyby zasiadł w fotelu prezesa. Nie pokrzyżowałoby to więc ambicji Victora Montaglianiego, prezesa CONCACAF, zrzeszającej 35 federacji z Ameryki Północnej, Ameryki Środkowej i Karaibów. Kanadyjczyk zamierzał przejąć schedę po Infantino w 2031 roku, więc ostatecznie jego plany nie uległyby zmianie. Podobnie wygląda sytuacja szejka Salmana ibn Ibrahima Al Chalify z Bahrajnu, prezesa azjatyckiej konfederacji. Jego organizacja oficjalnie poparła Infantino, ale on sam ma być również zainteresowany startem w 2031 roku.

Tymczasem Kōzō Tashima, który kierował japońską federacją w latach 2016–2024, ogłosił w czwartek, że wystartuje przeciwko Infantino. Nie ma poparcia UEFA ani własnej azjatyckiej konfederacji. Mógłby wycofać się z wyścigu, gdyby start ogłosiła postać dużego kalibru. Może też pozostać w grze, aby odebrać Infantino część głosów w Azji, a następnie w drugiej turze poprzeć kandydata z większymi szansami na zwycięstwo. Teraz pozostaje tylko pytanie, czy Wenger jest gotowy zostać tym kandydatem.