Wytyczne dla sędziów na nowy sezon La Ligi

Przedstawiamy podsumowanie wytycznych przekazanych sędziomLa Ligi na nowy sezon:

1. NOWY PRZEPIS Z 8 SEKUNDAMI
Wprowadza się limit 8 sekund trzymania piłki w rękach przez bramkarzy. Przekroczenie czasu oznacza przyznanie rywalom rzutu rożnego. Ostatnie 5 sekund będzie wyliczane na palcach podniesionej ręki. Odliczanie rozpoczyna się wtedy, gdy bramkarz ma pełną kontrolę nad piłką i nie jest naciskany przez rywala. Jeśli przeciwnik w trakcie odliczania zacznie naciskać na bramkarza, odliczanie jest zatrzymane, a drużynie z piłką przyznawany jest rzut wolny pośredni.

Co ważne, sędziowie mają karać piłkarzy, którzy będą naciskać na nich poprzez wyraźne pokazywanie swojego odliczenia.

2. NOWA WYTYCZNA W SPRAWIE KARNYCH Z PODWÓJNYMI DOTKNIĘCIAMI
Więcej o tej zmianie można przeczytać w tym artykule.

3. GRUPOWE PROTESTY U SĘDZIEGO
Tylko kapitan może rozmawiać z sędzią w sytuacjach wyjaśniania decyzji. Jeśli inni zawodnicy podejdą wtedy protestować, mogą zostać ukarani dyscyplinarnie. Kapitan ma obowiązek kontrolować swoich kolegów i przekazać im otrzymane od arbitra informacje. Jeśli czwarty sędzia w stanie to zrobić, to ma przekazywać wyjaśnienia pierwszemu trenerowi.

Komitet przypomina arbitrom, by restrykcyjnie kontrolowali zachowania wszystkich osób przebywających na ławkach, w tym podejścia do strefy VAR-u. Karane mają być powtarzające się protesty, wchodzenie do strefy VAR-u czy zachowania niesportowe.

4. OCHRONA PIŁKARZY
Sędzia ma obowiązek chronić integralność cielesną zawodników, czyli oceniać kontakty między graczami pod względem intensywności, naturalności i efektów.

Przy ocenie kontaktu sędzia ma brać pod uwagę:

• część ciała, którą wykonany jest kontakt (korki, podbicie, noga)
• część ciała, która została zaatakowana (kostka, stopa, ścięgno Achillesa, noga, ciało, głowa)
• intensywność akcji
• szybkość akcji
• siłę zastosowaną w zagraniu
• ryzyko kontuzji lub naruszenia integralności przeciwnika.

5. RĘCE KARANE/NIEKARANE
Cały ten paragraf rozpisaliśmy w tym artykule.

6. POCIĄGNIĘCIA W POLU KARNYM
Informuje się, że po analizie pracy sędziów w ostatnim sezonie odkryto brak spójności w zastosowaniu przepisów w stosunku do pociągnięć i przytrzymywań w polu karnym. Dlatego teraz przekazano sędziom następujące instrukcje:

1. Należy wzmóc uwagę i czujność wobec możliwych pociągnięć i przytrzymań podczas stałych fragmentów gry w polu karnym, szczególnie przy rzutach rożnych i wolnych wykonywanych z bocznych stref boiska.
2. Kryterium do podyktowania przewinienia powinno być obiektywne: za przewinienie uznaje się każde ciągnięcie lub przytrzymanie, które w sposób wyraźny uniemożliwia lub utrudnia ruch przeciwnika bądź stanowi zachowanie niesportowe.
3. Przypomina się, że samo istnienie przytrzymania nie oznacza automatycznie przewinienia; jedynie te przytrzymania, które mają bezpośredni wpływ na zdolność gry przeciwnika, powinny być karane zgodnie z Przepisami Gry.
4. W razie wątpliwości i o ile to możliwe, zaleca się korzystanie ze współpracy zespołu sędziowskiego w celu oceny wpływu i powagi zdarzenia. Zachęca się sędziów VAR do interwencji w przypadku braku reakcji sędziego głównego na wyraźne i oczywiste przytrzymania, które uniemożliwiają przeciwnikowi swobodę ruchu.
5. Zachęca się do utrzymywania i promowania spójności oraz jednolitości w podejmowaniu decyzji, opierając się na wytycznych i przykładach omawianych podczas sesji technicznych.

7. SYSTEM VAR
Sędziom przypomniano o esencji VAR-u i trzymaniu się jej. Filozofia VAR-u podsumowana została dwoma punktami:

• VAR może pomóc sędziemu wyłącznie w przypadku, gdy dojdzie do „oczywistego, wyraźnego i ewidentnego błędu” lub „poważnego, niezauważonego incydentu” w związku z golem/brakiem gola, karnym/brakiem karnego, bezpośrednią czerwoną kartką lub pomyloną tożsamością ukaranego.
• Sędzia i pozostali członkowie zespołu sędziowskiego zawsze powinni podjąć początkową decyzję, jak gdyby VAR-u nie było (chyba że incydent został niezauważony).

8. KONTAKTY PO ZAGRANIU PIŁKI
Wyróżniono tu cztery rodzaje zagrań:

1. Piłkarz dotyka piłkę i następnie trafia w rywala
Sędzia musi przeanalizować, czy następujące trafienie to konsekwencja walki o piłkę i szczególnie to, czy dało się go uniknąć, a także czy dochodzi do przesadzonej intensywności lub dodatkowego gestu.

Jeżeli kontakt jest nieuniknionym następstwem dynamiki akcji i nie występuje nieostrożność, nierozważność ani nadmierna siła, należy uznać go za dozwolony i gra powinna być kontynuowana.

Jeżeli późniejszy kontakt powoduje uderzenie w przeciwnika, które zostanie uznane za nierozważne, należy je ukarać rzutem wolnym bezpośrednim, a więc rzutem karnym (jeśli zdarzenie miało miejsce w polu karnym), wraz z napomnieniem (żółta kartka); jeśli nastąpiło przy użyciu nadmiernej siły, należy je uznać za poważny, brutalny faul, karany czerwoną kartką i wykluczeniem z gry.

2. Piłkarz zagrywa piłkę i następnie jest trafiony przez rywala
Sędzia musi chronić integralność cielesną zagrywającego. Jeśli kontakt był przynajmniej nierozważny, należy ukarać to poprzez rzut wolny lub rzut karny, a kara dyscyplinarna dla atakującego zależy od powagi jego zagrania.

3. Piłkarz po zagraniu piłki trafia w rywala, który zajmuje jego przestrzeń
Dotyczy to akcji, w których piłkarz po zagraniu trafia w rywala, który wszedł w jego naturalną przestrzeń ruchu i do kontaktu dochodzi już po zagraniu piłki. Zapisano, że jeśli kontaktu nie dało się uniknąć i był on niezamierzony, to akcję uznaje się za przypadkową.

4. Przypadkowe nadepnięcia
Za przypadkowe i niekarane nadepnięcia uznaje się te nadepnięcia, do których dochodzi przypadkowo, w sposób nieprzewidywalny i bez celowości w trakcie walki o piłkę, szczególnie przy jednoczesnym wykonaniu swoich ruchów. Na przykład, po starciu w powietrzu jeden gracz nadeptuje drugiego.

• Jeżeli przypadkowe i niezamierzone nadepnięcie ma wpływ na grę lub zawodnika w sytuacjach bliskich zdobycia bramki, zostanie ono ukarane technicznie, a w odniesieniu do sankcji dyscyplinarnej oceni się, czy działanie uniemożliwiło obiecujący atak lub oczywistą sytuację bramkową.
• Podkreśla się konieczność odróżnienia takich sytuacji od innych, w których zawodnik znajduje się nad przeciwnikiem i nadeptuje go w sposób przypadkowy. W tych przypadkach to nieostrożność obrońcy jest powodem przewinienia.

Prosi się sędziów o bardzo dokładne ocenianie tych sytuacji w polu karnym, bo mają one wielki wpływ na mecze. Zachęca się do niekarania naturalnych dla gry zdarzeń, a karania prawdziwe niesportowych i nierozważnych zagrań.

9. RZUTY KARNE
Zgodnie z linią z poprzednich sezonów, zachęcono sędziów do niekarania tak zwanych małych kontaktów. Rzut karnym ma być wyraźne i znaczące przewinienie ze strony gracza broniącego, które ma korelację między przyczyną a skutkiem o wystarczającej intensywności, która uzasadnia nałożenie kary.