Strajk japoński Vallejo

Można sobie zadawać pytanie, jak Jesús musiał poczuć się w podobnej sytuacji. Zaistniały przecież praktycznie wszystkie możliwe okoliczności, by Vallejo pojawił się na murawie. Tak się jednak nie stało. Nawet brak Alaby, Militão, Carvajala i Tchouaméniego nie otworzył mu furtki do gry. Zamiast niego trener wybrał wychowanka. Jesús musi być zły i jest to w pełni zrozumiałe. Cóż jednak z tego, skoro wszystko sprowadza się do tego, że sztab szkoleniowy po prostu nie widzi w nim piłkarza będącego w stanie wzbić się na poziom wymagany w Realu Madryt. 

Obrońca mimo to nadal błyszczy nieskazitelnym profesjonalizmem. Jego postawę można w pewien sposób porównać do japońskiego strajku, czyli reakcji w danej sytuacji polegającej na jeszcze większym zaangażowaniu. Vallejo trenuje nawet w dni wolne, przyjeżdża do Valdebebas jako pierwszy i zostaje na dodatkowe zajęcia po meczach. Wszystko to pomimo tylko dziesięciu rozegranych w tym sezonie minut, zauważa Relevo. 

24 września w konfrontacji z Alavés zaliczył swój pierwszy występ od 3 stycznia. Wzbudził on jednak skrajne odczucia. Publiczność głośno domagała się jego wejścia na boisko, a Ancelotti się do tego przychylił. Królewscy wygrywali 3:0, jednak zwyciężyli koniec końców zaledwie jednym golem. Obie bramki drużyna straciła z Vallejo na murawie. Przy jednym trafieniu zaś ewidentnie zawinił. 

Obecny sezon jest już dziesiątym Hiszpana od momentu transferu do Realu Madryt. Jego nastawienie, poświęcenie i zaangażowanie nigdy nie budziły wątpliwości. To jednak nie wystarczyło, by zyskać sobie zaufanie kolejnych trenerów. Przed bieżącym sezonie tak naprawdę nie doszło do żadnej rozmowy między piłkarzem i sztabem szkoleniowym na temat jego potencjalnej roli w zespole. Niewiele wskazuje na to, by miało do takowej dojść także teraz, gdy Ancelotti czarno na białym pokazuje, że przed Jesusem woli stawiać na wychowanków, wieńczy Relevo.