Strzelecki kryzys w Castilii

„Futbol to gole”. Jest to sformułowanie, którego Raúl González używał kilkakrotnie podczas konferencji prasowych po wielu meczach w tym sezonie. W kampanii, w której liczby nie kłamią. Sytuacja w tabeli jest odzwierciedleniem suszy bramkowej, której nikt nie jest w stanie do końca wyjaśnić. Drużyny ze średnią wieku 20,4 lat, najmłodszej w grupie. Z tabeli wynika, że ​​Castilli „brakuje” 12 bramek w porównaniu z ubiegłym sezonem, przy średniej 1,23 gola na mecz.

W 31. kolejce poprzednich rozgrywek drużyna rezerw zajmowała drugie miejsce w tabeli. Tamte 59 punktów kontrastuje z 38, które teraz dają im 13. pozycję. Szanse są, jest ich wiele, jak w meczach z Castellón i ostatnim z Córdobą, ale skuteczność mocno zawodzi. Biorąc pod uwagę zaledwie dwa gole zdobyte w ostatnich sześciu meczach (w których stracili sześć goli) i trafianie do siatki tylko w trzech meczach w ostatnich jedenastu, to liczby nie wskazują na spokojne zakończenie kampanii.

A gole w Castilli nigdy nie zależały wyłącznie do napastników. Kiedy ubiegły sezon się zakończył, trzech najlepszych strzelców drużyny miało łącznie 34 gole, podczas gdy obecnie trzech czołowych strzelców ma zaledwie 21 trafień. Jeśli przeanalizujemy dane szczegółowo, to zobaczymy, że w zeszłej kampanii obrońcy strzelili na tym etapie cztery gole, podczas gdy w tej mają nadal zero. Pomocnicy mają teraz 16 goli, co kontrastuje z liczbą 29 na koniec sezonu 22/23. Napastnicy zdobyli w zeszłym sezonie 23 gole w porównaniu do 19 w tym, co nie stanowi dużej różnicy. Zatem na siedem meczów przed końcem kampanii można powiedzieć, że linia ataku utrzymuje regularność.

Kluczowym elementem jest także gra w defensywie. Strata 38 bramek w porównaniu do 29 na tym etapie poprzedniego sezonu pokazuje, jak duży regres zanotowała linia defensywna, włącznie z bramkarzami. Najdłuższa passa wygranych ekipy Raúla w tej kampanii to tylko dwa mecze z rzędu. Ogółem 9 zwycięstw w 31 meczach kontrastuje z 16, które zespół miał w tym momencie minionych rozgrywek.