13 madridistas jedzie na mundial

Aż trzynastu zawodników z pierwszej drużyny Realu Madryt weźmie udział w Mistrzostwach Świata w Katarze ze swoimi reprezentacjami. Ta wspomniana trzynastka wybrańców, ułożona w kolejności alfabetycznej według nazw ich krajów, prezentuje się następująco: Thibaut Courtois i Eden Hazard (Belgia), Éder Militão, Vinícius Júnior i Rodrygo (Brazylia), Luka Modrić (Chorwacja), Karim Benzema, Eduardo Camavinga i Aurélien Tchouaméni (Francja), Dani Carvajal i Marco Asensio (Hiszpania), Antonio Rüdiger (Niemcy) oraz Fede Valverde (Urugwaj).

Na mundial w Rosji w 2018 roku powołano o dwóch graczy Królewskich więcej. Ówczesna mistrzowska piętnastka wyglądała tak: Toni Kroos (Niemcy), Casemiro i Marcelo (Brazylia), Keylor Navas (Kostaryka) Luka Modrić i Mateo Kovačić (Chorwacja), Dani Carvajal, Nacho, Lucas Vázquez, Sergio Ramos, Marco Asensio i Isco (Hiszpania), Raphaël Varane (Francja), Achraf Hakimi (Maroko) oraz Cristiano Ronaldo (Portugalia). Na światowy czempionat w Brazylii w 2014 roku pojechał o jeden przedstawiciel Realu Madryt mniej niż obecnie, z kolei na mundiale do RPA w 2010, Niemiec w 2006, Korei Południowej i Japonii w 2002 i Francji w 1998 roku wybrało się ich o trzech więcej niż obecnie.

Brazylia i Francja, z trzema takimi graczami w swoich szeregach, to reprezentacje z największą liczbą reprezentantów Los Blancos na katarskiej imprezie. Co ciekawe, od Mistrzostw Świata w Brazylii w 1950 roku Real nie miał tak mało piłkarzy w reprezentacji Hiszpanii. Wówczas powołany został jedynie Luis Molowny. Zupełnie odwrotnie sprawa wyglądała cztery lata temu. Wtedy wezwanie do gry w narodowych barwach otrzymali Carvajal, Nacho, Lucas Vázquez, Sergio Ramos, Asensio i Isco. Teraz w kadrze kompletowanej przez Luisa Enrique znalazło się tylko dwóch zawodników Królewskich ogólnie i jednocześnie tylko dwóch, którzy byli również na mundialu w Rosji, a są nimi Carvajal i Asensio. W kadrze powołanej przez selekcjonera Luisa Suáreza na Mistrzostwa Świata odbywające się we Włoszech w 1990 roku również znalazło się sześciu madridistas: Chendo, Fernando Hierro, Manuel Sanchís Hontiyuelo, Martín Vázquez, Míchel i Emilio Butragueño. Identycznie wyglądało to podczas angielskiego mundialu w 1966 roku, gdy królewską reprezentację w kadrze La Roja stanowili Antonio Betancort, Pirri, Manuel Sanchís Martínez, Ignacio Zoco, Amancio Amaro oraz Paco Gento.

Największą liczbą przedstawicieli w hiszpańskiej drużynie narodowej Los Merengues mogli pochwalić się na Mistrzostwach Świata w Chile w 1962 i w Meksyku w 1986 roku. W obu tych turniejach w reprezentacji Hiszpanii swoje miejsce znalazło siedmiu madridistas. Na pierwszy z nich pojechali José Araquistáin, Pachín, José Santamaría, Luis del Sol, Alfredo Di Stéfano, Ferenc Puskás (dwaj ostatni znaleźli się w hiszpańskiej kadrze, mimo że urodzili się odpowiednio w Argentynie i na Węgrzech) oraz Paco Gento. Na drugi natomiast José Antonio Camacho, Antonio Maceda, Chendo, Rafael Gordillo, Ricardo Gallego, Míchel i Emilio Butragueño.

Oprócz mundiali w 1930 i 1954 roku, na których Hiszpanii zabrakło, w turnieju zawsze udział brał przedstawiciel Realu Madryt (w hiszpańskiej reprezentacji lub w drużynie narodowej swojego kraju). Pierwszymi madridistas na mistrzostwach świata byli Ricardo Zamora, Ciriaco, Jacinto Quincoces i Luis Regueiro we Włoszech w 1934 roku. Szesnaście lat później, jako jedyny zawodnik Królewskich, na mundial w Brazylii udał się Luis Molowny. Raymond Kopa w reprezentacji Francji na Mistrzostwach Świata w Szwecji w 1958 roku i Günter Netzer w reprezentacji Republiki Federalnej Niemiec na Mistrzostwach Świata w RFN w 1974 roku byli jedynymi zagranicznymi zawodnikami, reprezentującymi Real Madryt na tych mistrzostwach.