Mikrofalowy Rodrygo

W drużynie Pistons lat 80 mieli kiedyś zawodnika od zadań specjalnych. Gdy tylko Vinnie Johnson pojawiał się na parkiecie, zespół wrzucał wyższy bieg w ataku. Rzucający obrońca dorobił się w ten sposób pseudonimu „Mikrofala”. Niegdyś nawet zapozował do fotografii w koszulce, na której wypisane były różne poziomy temperatury: wyłączony, niski, średni, wysoki i… Vinnie Johosn. W ostatniej ligowej potyczce Rodrygo swoim wejściem również niemalże natychmiast podgrzał mecz.

Młody atakujący był bardzo bliski powtórzenia pamiętnego wyczynu Gutiego ze starcia z Deportivo, ale wcześniej był na spalonym. Na niedozwolonej pozycji znajdował się także, kiedy zdołał trafić do siatki. Akcja ta koniec końców i tak jednak przyniosła bramkowy rezultat, ponieważ sędzia postanowił wrócić do wcześniejszej fazy akcji i ukarać czerwoną kartką bramkarza Espanyolu. Tak czy inaczej, można było odnieść wrażenie, że Rodrygo jest nieco wytrącony z rytmu. Brazylijczyk w tego typu sytuacjach zdołał raczej przyzwyczaić do zachowywania nieustannej czujności.

Rodrygo zdolny do dokonywania cudów z Chelsea i City jest potrzebny także w starciach o mniejszym ciężarze. Gdy będzie się pojawiał na murawie z ławki, to na nim spoczywać ma znaczna odpowiedzialność za poczynania zespołu w ofensywie. Dość wymowne było to, że po 85. minucie Ancelotti nawet nie spojrzał w stronę Asensio czy Hazarda. Dla trenera jasne było, że mimo upływu czasu najlepszym zestawieniem ataku na te okoliczności jest tercet złożony z Karima, Viniego i Rodrygo.

Włoch znów miał nosa. W najbardziej newralgicznych chwilach spotkania 21-latek posłał w pole karne dośrodkowanie, którego Benzema wyczekiwał od wielu minut. Brazylijczyk doskonale wiedział, jak Karim wychodzi do podobnych zagrań. Wystarczyło wykonać je tylko i aż z niezbędną precyzją. Choć cały czas nie może on pochwalić się statusem gracza pierwszego składu, to jednak plan Ancelottiego bazujący na wpuszczaniu Rodrygo na podmęczonego rywala po raz kolejny wypalił.