Mecz, jakiego Valverde potrzebował od dawna

Gdy tylko Urugwajczyk obudził się w ośrodku treningowym, postanowił od razu wyłączyć telefon, odciąć się od świata zewnętrznego i skupić wyłącznie na potyczce z PSG. Po ostatnim gwizdku nie był w stanie powstrzymać emocji. Kolosalny wysiłek włożony w spotkanie od pierwszej do ostatniej minuty i ostateczne powodzenie misji sprawiły, że 23-latek po prostu się rozpłakał.

Drużyna kompletnie dała się ponieść euforii. Piłkarze biegali po murawie bez sensu, by w ten sposób jakoś podzielić się ze światem odczuciami. Zawodnicy PSG po raz kolejny przekonali się natomiast, jak bardzo gra na Bernabéu może spętać nogi i wprawić w przerażenie. Sam Valverde przez większą część sezonu raczej nie miał wielu powodów do zadowolenia. W środę wreszcie jednak miał okazję przeżyć jedną z tych magicznych nocy, jakie przydarzają się tylko w świątyni Królewskich.

Fede doskonale zdawał sobie sprawę, że właśnie rozegrał jak dotąd swój mecz życia. Podobny występ może w ostateczny sposób wpłynąć na jego rolę w zespole. Pomocnik był niezmordowany zarówno w destrukcji, jak i kreacji. Do przodu, do tyłu, znów do przodu, znów do tyłu i tak w kółko. Momentami można było odnieść wrażenie, że opanował on sztukę teleportacji. Był zawsze tam, gdzie powinien oraz pomagał w sytuacjach, w których tak naprawdę nikt nie musiał tego od niego wymagać. Bronił, by za sekundę błyszczeć dynamiką i szybkością w ofensywie.

Wraz z końcem potyczki dało się po nim zauważyć kolosalne zmęczenie. Valverde jednak inaczej nie potrafi, w ten sposób rozumie futbol. Dał z siebie wszystko. Jego szaleńczy pressing i wszechobecność okazały się kluczowe w początkowej fazie akcji, po której padł gol na 3:1. Fede zaliczył 40 celnych podań, ocierając się tym samym o 90% skuteczności. Do tego zaliczył cztery odbiory i wygrał sześć pojedynków. Liczby nie odzwierciedlają jednak postawy piłkarza. Przede wszystkim biła od niego niesamowita energia. Energia niezbędna zwłaszcza w tego typu konfrontacjach i w dzisiejszej piłce w ogóle.

Valverde od dawna czekał na to, by zanotować taki występ, jak przedwczorajszy. W środę brał się za wszystko i wszystko robił dobrze. Biegał, walczył oraz dołożył do tego ponadprzeciętną piłkarską jakość. Za każdym razem swoim uporem dawał sygnał do walki, gdy wydawało się, że losy dwumeczu są przesądzone.