200 zwycięstw Pablo Laso w Eurolidze

Pablo Laso objął stanowisko trenera Realu Madryt latem 2011 roku. Niektórzy kibice komentowali wtedy, że Królewscy wykonują krok w tył, ponieważ wcześniej szkoleniowcem był Ettore Messina. Teraz, prawie 10 lat później, Laso ciągle zasiada na ławce trenerskiej madrytczyków i bije rekordy, które wydawały się nieosiągalne. Jego wyniki pozwalają mu na porównania z najważniejszymi szkoleniowcami w historii Realu Madryt: Pedro Ferrándizem i Lolo Sainzem.

Po odejściu drugiego z nich w 1989 roku żaden trener nie był w stanie utrzymać się na stanowisku dłużej niż trzy sezony. Clifford Luyk, Željko Obradović, Sergio Scariolo czy Joan Plaza pracowali w Madrycie przez trzy lata. Latem 2014 roku do tego grona mógł dołączyć Laso, ponieważ był bliski zwolnienia, a w jego miejsce miał wskoczyć Katsikaris.

Pablo jednak utrzymał się na stanowisku i pracuje w Madrycie do dzisiaj. W tym czasie stworzył bardzo konkurencyjną drużynę i dwukrotnie sięgał po zwycięstwo w Eurolidze. Bije przy tym wiele rekordów. W czwartek pokonał Zenit Petersburg 79:72 i była to jego 200. wygrana w Eurolidze, w której prowadził Królewskich w 281 spotkaniach. Nikomu w historii Euroligi, czyli od początku XXI wieku, nie udało się osiągnąć takiego wyniku z jednym klubem.

Są trenerzy, którzy mają więcej zwycięstw w Eurolidze, ale oni dokonali tej sztuki w kilku klubach. Obradović wygrał 313 na 454 mecze, pracując w Panathinaikosie i Fenerbahçe, Messina – 244 wygrane w 338 meczach (CSKA, Benetton, Virtus Bolonia, Real Madryt, Olimpia Milano), Xavi Pascual – 210 wygranych w 303 meczach (Barcelona, Panathinaikos, Zenit). Za ich plecami znajduje się Pablo Laso z 200 zwycięstwami, a za Hiszpanem plasują się: Duško Ivanović (169 wygranych), Dimitrios Itoudis (159), David Blatt (152), Ergin Ataman (135), Dušan Ivković (134), Sergio Scariolo (107).

Laso ma o 54 zwycięstwa więcej w europejskich pucharach niż Lolo Sainz (146) i o 103 więcej niż Pedro Ferrándiz (97). Jednak liczba meczów w jednym sezonie obecnie jest nawet trzykrotnie wyższa niż w w latach 60. i 70. Trudno zatem porównywać te epoki.