REKLAMA
  • polski
  • english

Nie jesteś zalogowany! - Zaloguj się!

reklama

szukaj


 

wybitni piłkarze

José Antonio Camacho (1974 - 1989)

Niedawny selekcjoner reprezentacji Hiszpanii Jose Antonio Camacho również należy do panteonu gwiazd Królewskich. Ten dość ostro grający prawy obrońca, nazywany "wielkim kapitanem" z racji tego, że przez wiele lat był kapitanem reprezentacji i Merengues, przez większość zawodniczej kariery grał w Realu.

Urodził się 8. czerwca 1955 roku w Cieza niedaleko Murcii, jako najmłodszy potomek z pięciorga dzieci Antonio Camacho i Gregorii Alfaro. Gdy miał 6 lat rodzina przeprowadziła się do Albacete, gdzie mały Jose stawiał pierwsze piłkarskie kroki. Dziesięć lat później debiutuje w drugiej drużynie Albacete Balompie i dość szybko zostaje zauważony przez trenera juniorów Hiszpanii, była gwiazdę Madrytu - Hectora Riala. Jakiś czas później pojawia się zainteresowanie ze strony większych klubów - i to nie byle jakich bo Realu Madyt i... FC Barcelony. Osiemnastoletni Camacho wybrał dobrze i w marcu 1973 roku dołączył do filii Realu - Castilli Madryt. Powoli zajmował tam coraz ważniejsze miejsce i na początku 1974 roku zalicza debiut w pierwszej drużynie Królewskim w przegranym 1:0 meczu z Malagą. Wtedy to nowym trenerem stołecznego zespołu zostaje Milian Miljanić i odtąd Jose Antonio zajmuje stałe miejsce w podstawowej jedenastce Blancos przez prawie 16 lat, co zostaje przerwane tylko raz przez bardzo groźną kontuzję. Piątego lutego 1975 roku w zremisowanym 1:1 meczu ze Szkotami, który odbył się w Valencii debiutuje w jedenastce Hiszpanii. W styczniu 1978 w czasie treningu zerwał więzadła w lewej nodze. Sportowa medycyna nie była wtedy na tak wysokim poziomie jak obecnie i walka o powrót na boisko trwała 20 miesięcy. Pierwsza operacja była nieudana i dopiero druga w marcu 1979 roku, która miała miejsce w Paryżu odniosła skutek i po okresie rekonwalescencji mógł powrócić do gry. W tym miejscu należałoby chyba wymienić trofea zdobyte przez Camacho z Merengues. A były to Mistrzostwa Hiszpanii 1975, 1976, 1978, 1980, 1986, 1987, 1988, 1989 - w zwycięstwie w La Liga w roku 1979 z powodu kontuzji nie uczestniczył -, Puchary Hiszpanii 1975, 1980, 1982, 1989, Puchary UEFA 1985 i 1986, a także Puchar Ligi z 1985 roku. Uczestniczy w Mistrzostwach Świata 1982 i 1986. 17 czerwca 1988 po raz ostatni zakłada reprezentacyjną koszulkę w meczu przecie Niemcom (0:1). Po sezonie 1988/1989 postanawia zakończyć karierę zawodniczą i zajmuję się młodzieżą Realu. Jeśli chodzi o reprezentacje może się pochwalić jednym z największych dorobków - 81 występów, a białą, Królewską koszulkę zakładał w lidze 414 razy, w pucharze Hiszpanii 61, w Pucharze Mistrzów 44 i w Pucharze UEFA 34 oraz wiele razy w innych mniej ważnych meczach.

Rok później zostaje zorganizowane coś na kształt meczu pożegnalnego z byłymi czołowymi gwiazdami Realu i Barcelony, w którym to Madryt wygrywa 2:1 po golach Del Bosque i Juanito, a później podobnie kończy się mecz z Milanem. W 1992 roku opuścił Real i zaczął trenować lokalnych rywali z Segunda Division - Rayo Vallecano. W sezonie następnym był już szkoleniowcem Espanyolu, by w maju 1996 roku przejść do Sevilli. Wreszcie 10 czerwca 1998 roku podpisuje kontrakt na trenera Realu Madryt. Pozostał na tym stanowisku tylko... 20 dni, a powodem przedwczesnego odejścia były konflikty z zarządem klubu. Długo jednak Camacho nie pozostaje bez pracy, bo już 15 września tego samego roku zostaje najważniejszym teoretycznie trenerem w Hiszpanii, czyli zostaje jej selekcjonerem. Tydzień później debiutuje na tym stanowisku, a Hiszpanie wygrywają 1:0 z Rosją. Dalej spisuje się dość dobrze - Hiszpanie jak burza przechodzą wszelkie eliminacje, jednak Camacho nie może przełamać ciążącego na piłkarzami z tego kraju fatum, czyli odnieść sukcesu w wielkiej piłkarskiej imprezie. Na Euro 2000 w ćwierćfinale z Francją sam Raul nie wykorzystuje jedenastki w końcowych minutach meczu, która dałaby nadzieje na awans. Na ten turniej nie wiedzieć czemu Jose Antonio nie powołał znajdującego się w świetnej formie Fernando Morientesa... Mistrzostwa Świata 2002 z udziałem Hiszpanów skończyły się skandalem kiedy to Hiszpanom w ćwierćfinale sędzia nie uznaje dwóch prawidłowo strzelonych bramek i po karnych to gospodarze - Koreańczycy - grają w półfinale... Camacho rezygnuje ze stanowiska - przez cztery lata pod jego wodzą Hiszpania wygrywa 28 spotkań z 44, 9 remisuje, 7 przegrywa. Strzela 104 bramki, traci 36. Następnym miejscem pracy jest portugalska Benfica Lizbona. W krążących plotkach jest wymieniany jako jeden z następców Vicente Del Bosque.

Autor: Czarny

reklama

Sklep Realu Madryt

dołącz do nas



reklama