• polski
  • english

Nie jesteś zalogowany! - Zaloguj się!

reklama

szukaj


 

skład

7. Raúl González (c)

Nazwisko: Raúl González Blanco

Urodzony: 27 czerwca 1977 r. - Madryt

Wzrost: 180 cm

Waga: 73 kg

Stan cywilny: Żonaty (Mamen Sánz)

Dzieci: 5 (Jorge, Hugo, Héctor, Mateo i María)

Statystyki - Mecze oficjalne -
SumaŚrednia % Wszystkich
Mecze u siebie:0-0 %
Mecze na wyjeździe:0-0 %
Mecze ogólnie:0-0 %
 
Bramki u siebie:000 %
Bramki na wyjeździe:000 %
Bramki ogólnie:000 %
 
Żółte kartki u siebie:000 %
Żółte kartki na wyjeździe:000 %
Żółte kartki ogólnie:000 %
 
Czerwone kartki u siebie:000 %
Czerwone kartki na wyjeździe:000 %
Czerwone kartki ogólnie:000 %


RozmaitościOsiągnięcia
Ksywka(i): El Siete

Jedzenie: Ryż z pomidorem

Muzyka: Hiszpańska (ulubiony zespół to
El Último de la Fila)

Książki: Dzieła Arturo Péreza Reverte

Film: "Uwierz w ducha"

Hobby: Polowania, gry komputerowe

Debiut ligowy w Realu Madryt:
1994/1995, 9. kolejka – 29.10.1994 r. (3:2, wyjazdowy mecz z Realem Saragossa)

Poprzedni klub: Atlético Madryt
Mistrzostwo Hiszpanii: 1995, 1997, 2001, 2003, 2007, 2008;

Wicemistrzostwo Europy U-21: 1996;

Superpuchar Hiszpanii: 1997, 2001, 2003, 2008;

Liga Mistrzów: 1998, 2000, 2002;

Puchar Interkontynentalny: 1998, 2002;

Superpuchar Europy: 2002;

Biografia

Raúl González Blanco urodził się w Madrycie 27 czerwca 1977 roku. Od małego interesował się piłką, jego zainteresowania zmierzały jednak nie do Realu, lecz innego stołecznego klubu – Atlético. Pierwsze treningi pobierał w małym klubiku San Cristobal de los Angeles Madryt, po czym trafił właśnie do młodzieżowych drużyn Atlético. Po dwóch latach treningów w tych drużynach, kontrowersyjny prezes drużyny Jesús Gíl postanawia zrezygnować ze szkółki, jako że jest ona nieopłacalna! Wtedy to właśnie 15-letni Raúl decyduje się na przejście do Realu. Tam w rozgrywkach drużyn młodzieżowych strzela kilkadziesiąt goli i trafia do drugiej drużyny.

Nie gra tam jednak długo, gdyż 29 października 1994 roku debiutuje w lidze meczem przeciwko Zaragozie. Ogromny talent młodego Hiszpana dostrzega także jeden z wielkich piłkarzy Realu Madryt, który właśnie kończy karierę. Słynny "Sęp" (czyli Emilio Butragueño) przekazuje mu koszulkę ze swoim numerem. Raúl gra coraz częściej od pierwszej minuty. W sezonie 1994/1995, zakończonym mistrzostwem Realu, Blanco wystąpił w Primera División 28 razy i 9 razy trafiał do siatki przeciwnika. W kolejnych sezonach staje się już podstawowym zawodnikiem, strzela coraz więcej goli. Sezon 1995/1996 kończy z 19 trafieniami na koncie, a następny z 21. Owe 21 goli w znaczącym stopniu przyczynia się do zdobycia kolejnego mistrzostwa w La Liga. Wcześniej, w 1996 roku zdobywa wicemistrzostwo Europy U-21. W tym samym roku debiutuje w pierwszej reprezentacji Hiszpanii, a było to 9 października w Pradze – w meczu przeciwko Czechom. Kolejny sezon był trochę gorszy w wykonaniu Raúla, w lidze strzelił tylko 10 bramek i został przyćmiony przez kolegę z zespołu, Fernando Morientesa. Może się jednak cieszyć za to ze zdobycia Pucharu Mistrzów, który wraca do Madrytu po 32 latach.

1998 r. – Raúl González jedzie na Mistrzostwa Świata we Francji, które kończą się niepowodzeniem. W listopadzie Real wygrywa kolejne trofeum jakim jest Puchar Interkontynentalny, zdobyty między innymi dzięki fenomenalnej bramce Raúla, kiedy to "położył" dwóch obrońców brazylijskiego Vasco da Gama i strzelając tuż przy słupku nie dał szans bramkarzowi. Sezon 1998/1999 Real zakończył bez znaczących sukcesów, jednak Raúl z 25 bramkami na koncie został królem strzelców (Pichichi) ligi hiszpańskiej. Rok następny to znowu świetna postawa Realu w Champions League, który dochodzi do finału, gdzie pokonuję Valencię 3:0, między innymi po bramce Raúla. W lidze kończy z "tylko" 17 trafieniami. Znów jedzie na wielką imprezę, jaką jest EURO 2000. Spisuje się poprawnie do czasu, gdy w ostatnich minutach meczu ćwierćfinałowego nie wykorzystuje karnego, dającego nadzieje na zwycięstwo z Francją. Jednak w klubie dalej gra świetnie i z 24 bramkami na koncie po raz drugi zostaje królem strzelców Primera División, a Real po raz dwudziesty ósmy zdobywa mistrzostwo kraju.

W sezonie 2001/2002 "Królewscy" dochodzą do finału Ligi Mistrzów, gdzie 2:1 pokonują Bayer 04 Leverkusen, a jedną z bramek strzela "cudowne dziecko Madrytu". Raúl nie jest typem środkowego napastnika, częściej gra cofnięty, ale potrafi stanąć w odpowiednim miejscu, by strzelić bramkę. Gdy drużynę opuścił etatowy kapitan – Fernando Hierro, to on przejął po nim opaskę. Mimo że jest bardzo młody, już teraz stał się jedną z legend madryckiego Realu.

Powrót do składu


zobacz

wybierz

Na RealMadrid.pl znajdziesz dokładne statystyki piłkarzy z ostatnich kilku sezonów!

skład

Wybierz innego zawodnika

reklama

Sklep Realu Madryt Bilety na Super-Mecz

dołącz do nas



reklama