REKLAMA
  • polski
  • english

Nie jesteś zalogowany! - Zaloguj się!

reklama

szukaj


 

wybitni piłkarze

Ricardo Zamora (1930 - 1937)

Ricardo Zamora Martínez, przez wielu zapomniany, a przez wielu uważany za najlepszego bramkarza wszech czasów, przyszedł na świat 21 stycznia 1901 roku w stolicy Katalonii – Barcelonie. Od najmłodszych lat zakochał się w piłce i choć rodzina chciała, by został lekarzem – nawet rozpoczął studia medyczne – to jednak futbol zwyciężył. Postanowił zostać bramkarzem, a warunki fizyczne jak na golkipera miał całkiem niezłe, mierzył 181 centymetrów. Bardzo szybko, w 1918 roku zaczął bronić w drużynie Espanyolu, a już rok później upomniała się o niego FC Barcelona. W czasie trzech lat gry dla tego klubu zdobył dwa Puchary Hiszpanii – w 1920 i 1922 roku. W międzyczasie wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich 1920, gdzie zdobył srebrny medal oraz zadebiutował, także w 1920 roku, meczem z Danią w pierwszej reprezentacji Hiszpanii. W 1923 roku powrócił do Espanyolu, gdzie spędził siedem lat. Tu na swoje konto mógł zapisać kolejny Puchar Hiszpanii w roku 1929.

Następnym klubem w karierze Zamory był Real Madryt. Trafił tam w 1930 roku, przyczyniając się do sporych sukcesów i stając się jedną z legend Królewskich. W czasie gry w stołecznym zespole razem z nim zdobył kolejne dwa Puchary Hiszpanii – 1934 i 1936. Jednak większym sukcesem było zdobycie dwóch mistrzostw Hiszpanii w rozgrywkach ligowych, które wystartowały w 1928 roku. Właśnie między innymi dzięki Zamorze Real Madryt zdobył swoje pierwsze ligowe trofeum, a stało się to w 1934 roku. Rok później sukces został powtórzony. W międzyczasie, a dokładniej w 1934 roku, Zamora wystąpił w składzie reprezentacji Hiszpanii na Mistrzostwach Świata – niestety dla Ricardo Hiszpanie odpadli już w ćwierćfinale. Dwa lata później zaliczył on swój ostatni występ w kadrze narodowej, w meczu przeciwko Niemcom, który odbył się w Barcelonie. Razem stał 46 razy w bramce Hiszpanów, a co ciekawe puścił tylko 40 goli, a wiadomo, że kilkadziesiąt lat temu padało więcej bramek i wyniki były wyższe niż obecnie. Zamora zdecydował się również opuścić stołeczny Real i spędzić piłkarską "emeryturę" we francuskim OGC Nice.

Po zakończeniu kariery zawodniczej zaczął parać się trenerką w takich klubach jak Atlético Madryt, Celta Vigo, wenezuelskie Lasalle Caracas, a także w Espanyolu. Prowadził również reprezentację Hiszpanii w dwóch meczach w 1952 roku. Zmarł 8 września 1978 roku. Obecnie na cześć Zamory, nazywanego prekursorem gry na przedpolu, przyznawana jest nagroda jego imienia dla najlepszego bramkarza ligi hiszpańskiej. O wielkości Zamory, świadczy choćby to, że jeden z polskich poetów, członek Skamandrytów - Kazimierz Wierzyński - w swoim "Laurze olimpijskim" poświęcił mu klika strof:

Zamora wsparty o szczyt Pirenejów
Piękniejszy niż Don Juan - obciśnięty w swetrze,
Jak dumny król w chaosie center i wolejów
Śledzi kulę świetlistą, prującą powietrze

Autor: Czarny

reklama

Sklep Realu Madryt

dołącz do nas



reklama